Rekowski XII

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Rekowski XII

Rekowski XIIkaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu błękitnym podkowa srebrna, z dwiema gwiazdami złotymi w słup między ocelami Klejnot nieznany, na hełmie brak korony. Labry błękitne, podbite srebrem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb wymieniany przez Nowego Siebmachera (jako Rekowski VI i Rekowski), Żernickiego (Die polnischen Stamwappen, jako Rekowski) oraz Ostrowskiego (Księga herbowa rodów polskich, jako Rekowski VI). Herb pochodzi z pieczęci Rekowskiego (może Thomasa) z 1751 lub 1753 roku.

Rodzina Rekowskich[edytuj]

Rekowski to jedno z najbardziej znanych nazwisk kaszubskich. Pochodzi od wsi Rekowo. Wieś ta była od początku własnością odrębnych rodzin, które przyjmowały następnie wspólne nazwisko odmiejscowe. Wedle dokumentu z 1638, powołującego się na przywilej z 1528, w Rekowie siedziały rody: Wotoch, Stip, Dorzik, Mrozik oraz Fritz (Fritze, Friz). W XVIII-XIX wieku dzielili się na linie: Wantochów (Wotochów), Stypów, Wryczów (Wrycza) i Gynzów (Günz). Herb Rekowski XII należał do bliżej nieokreślonego Rekowskiego, z gałęzi osiadłej w ziemi lęborskiej i wygasłej w XIX wieku.

Herbowni[edytuj]

Rekowski.

Rekowscy z różnymi przydomkami oraz bez nich notowani byli z szeregiem innych herbów. Pełna lista w haśle Rekowski.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj]

  • Przemysław Pragert: Herbarz szlachty kaszubskiej T.3. Gdańsk: Wydawn. BiT, 2009, s. 134-135, 267. ISBN 9788392738367.