Reliktowiec leśny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Reliktowiec leśny
Moho apicalis[1]
Gould, 1861
Reliktowiec leśny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina reliktowce
Rodzaj Moho
Gatunek reliktowiec leśny
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Reliktowiec leśny (Moho apicalis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny reliktowców. Występował endemicznie na Oʻahu. Ostatni raz odnotowany w 1837. Uznany za wymarły.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy gatunek opisał John Gould w 1860 na łamach Proceedings of the Zoological Society of London na podstawie 2 okazów: samca i samicy. Nadał nowemu gatunkowi nazwę Moho apicalis[3]. Obecnie (2017) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny podtrzymuje tę nazwę[4]. Znany jest z około 7 okazów muzealnych, z czego trzy ostatnie pozyskał Deppe w 1837 (jeden być może w 1840[5]) na wzgórzach za Honolulu[6]. Pierwsze okazy pozyskał w 1825 Andrew Bloxam, przyrodnik biorący udział w podróży HMS Blonde. Przechowywane są w muzeach w Berlinie, Cambridge (Massachusetts), Nowym Jorku, Paryżu, Tring i Wiedniu. Szczątki subfosylne znajdują się w zbiorach w Waszyngtonie[5].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała wynosiła 30–36 cm. Większość upierzenia miała barwę smoliście czarną. Sterówki były brązowe, te zewnętrzne wyróżniały się białymi końcówkami. Środkowa para sterówek nie miała białych końcówek; były one węższe i ostro zakończone. Boki ciała i pokrywy podogonowe żółte. Pokrywy podskrzydłowe czarne. Samice były upierzone podobnie jak samce, jednak cechowały się krótszymi sterówkami[5].

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Endemit Oʻahu[6].

Ekologia i zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Prawie nic nie wiadomo o życiu reliktowców leśnych. Bloxam obserwował jedynie ptaki trzymane w niewoli, które dostarczyli mu rdzenni mieszkańcy. Wiadomo, że reliktowce te żywiły się nektarem, łapały również owady, jeśli te dostały się na teren ich klatki[5].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje reliktowca leśnego za gatunek wymarły (EX, Extinct)[6]. Już Bloxam w 1825 określił te ptaki jako rzadkie; rdzenni mieszkańcy żądali wysokich opłat za dostarczenie nielicznych okazów, które miały wyskubane pióra. Możliwe, że reliktowce leśne wymarły z podobnych przyczyn, co reliktowce małe (Moho braccatus) – nadmiernego odłowu dla ozdobnych, żółtych piór. Ostatnie okazy miały zostać pozyskane w 1837 przez Deppe, jednak jeden z nich opatrzony jest datą 7 września 1840[5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Moho apicalis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Moho apicalis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. John Gould. Description of a New Species of the Genus Moho, of Lesson. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 28, s. 381, 1860. 
  4. Frank Gill & David Donsker: Waxwings and their allies, tits & penduline tits. IOC World Bird List (v7.1), 8 stycznia 2017. [dostęp 13 lutego 2017].
  5. a b c d e Julian P. Hume, Michael Walters: Extinct Birds. A&C Black, 2012, s. 238–249. ISBN 978-1-4081-5861-6. OCLC 778339723. (ang.)
  6. a b c Oahu Oo Moho apicalis. BirdLife International. [dostęp 13 lutego 2017].