Renate Künast

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Renate Künast
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1955
Recklinghausen
Zawód polityk
Stanowisko minister ochrony konsumentów, rolnictwa i polityki żywnościowej (2001–2005)
Partia Związek 90/Zieloni

Renate Elly Künast (ur. 15 grudnia 1955 w Recklinghausen) – niemiecka polityk i prawniczka, członkini Związku 90/Zielonych, posłanka do Bundestagu, w latach 2001–2005 minister ochrony konsumentów, rolnictwa i polityki żywnościowej.

Życiorys[edytuj]

Ukończyła socjologię na Fachhochschule w Düsseldorfie, w latach 1977–1979 była pracownikiem socjalnym w zakładzie karnym w Berlinie. Później podjęła studia na wydziale prawa Wolnego Uniwersytetu Berlina. W 1985 zdała państwowy egzamin prawniczy II stopnia, po czym podjęła praktykę w zawodzie adwokata.

W 1979 dołączyła do Alternativen Liste Berlin, na bazie której powstał berliński oddział Zielonych. W czasach studenckich brała aktywny udział w protestach przeciwko składowisku odpadów nuklearnych w Gorleben[1]. W 1982 dołączyła do komitetu zarządzającego swojego ugrupowania[1]. W latach 1989–2000 zasiadała w Izbie Deputowanych, od 1989 do 1990 i od 1998 do 2000 przewodniczyła frakcji Zielonych w berlińskim parlamencie.

W latach 2000–2001 obok Fritza Kuhna była współprzewodniczącą federalnych struktur Związku 90/Zielonych. W styczniu 2001 dołączyła do pierwszego rządu Gerharda Schrödera jako minister ochrony konsumentów, rolnictwa i polityki żywnościowej. Urząd ten sprawowała również w drugim gabinecie tego kanclerza do października 2005.

W 2002 po raz pierwszy uzyskała mandat posłanki do Bundestagu. Z powodzeniem ubiegała się o reelekcję w wyborach w 2005, 2009 i 2013. Od 2005 do 2013 pełniła funkcję współprzewodniczącej klubu deputowanych swojego ugrupowania. W 2011 była kandydatką Zielonych na burmistrza Berlina[2].

Przypisy

  1. a b Germany's urban cowgirl (ang.). politico.eu, 31 stycznia 2001. [dostęp 2016-11-21].
  2. Klaus Wowereit Wins Third Term as Berlin Mayor (ang.). spiegel.de, 18 września 2011. [dostęp 2016-11-21].

Bibliografia[edytuj]