Renault 4

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Renault 4
R4 z lat 1967–1974
R4 z lat 1967–1974
Inne nazwy Renault R3
Renault R4
Renault 4L
Producent Renault
Zaprezentowany Paryż 1961[1]
Okres produkcji 1961–1992
Miejsce produkcji Francja Billancourt
Państwo Hiszpańskie Valladolid
Kolumbia Envigado
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Novo Mesto
Poprzednik Renault 4CV
Następca Renault Twingo
Dane techniczne
Segment B
Typy nadwozia 5-drzwiowy hatchback
2-drzwiowy furgon
2-drzwiowy pick-up
Silniki R4: 603 cm³, 747 cm³, 782 cm³, 845 cm³, 956 cm³, 1108 cm³, 1300 cm³
Skrzynia biegów 3-biegowa manualna
4-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 3670 mm
Szerokość 1485 mm
Wysokość 1550 mm
Rozstaw osi 2400-2450 mm
Masa własna 600-720 kg
Poj. zbiornika paliwa 34 l
Liczba miejsc 5
Dane dodatkowe
Pokrewne Renault 5
Renault 6
Renault 7
Renault Rodéo
Konkurencja Citroën 2CV
Mini
Peugeot 204

Renault 4, znany także jako Renault 4L lub R4 – mały samochód osobowy wytwarzany przez francuski koncern motoryzacyjny Renault w latach 1961–1992. Dostępny jako 5-drzwiowy hatchback oraz 2-drzwiowy furgon. Do napędu używano silnika R4 o pojemności 0,6, 0,7, 0,8, 1,0, 1,1 oraz 1,3 l. Samochód wyposażono w 3- oraz 4-biegową manualną skrzynię biegów. Było to pierwsze przednionapędowe auto marki Renault.

Historia i opis modelu[edytuj]

1961–1967 Renault 4
1967–1974 Renault 4L
1974–1978 Renault 4L
1978 Renault 4GTL

Renault 4 był odpowiedzią koncernu Renault na Citroëna 2CV z 1948 roku. Renault mogło rozważyć plusy i minusy modelu 2CV, a następnie zbudować większy i bardziej miejski pojazd. Wiosną 1956 roku prezes Renault, Pierre Dreyfus, rozpoczął nowy projekt: opracowanie nowego modelu, który miał zastąpić tylnonapędowy 4CV oraz stałby się samochodem uniwersalnym, zdolnym zaspokoić potrzeby każdego kierowcy. Miał być autem rodzinnym, autem dla kobiety, autem dla rolnika, a także autem miejskim. Produkcja Renault 4 była ostatecznie odsłonięta na Paryskim Salon de l'Automobile w 1961 roku, w wersji „L” (L jak Luxe), więc popularne nazywano je 4L.

Na początku produkcji oferowano silnik 0,7 l o mocy 24 KM, a w późniejszym czasie moc zwiększono do 34 KM. Do 1978 r. oferowano silnik o pojemności 0,8 l. Następnie pojawił się silnik 1,1 l o mocy 34 KM. Najmocniejsze jednostki występowały jednak w wersji Rodeo. Początkowo samochód oferowany był z 3-biegową manualną skrzynią biegów, jednak w 1967 r. została zastąpiona 4-biegową skrzynią. Przez 31 lat powstało ponad 8 mln pojazdów[1].

Przez krótki czas oferowano także model będący budżetową i słabiej wyposażoną wersją samochodu Renault 4 – R3. Produkowany był w od czerwca 1961 do września 1962 roku. R3 nie posiadał trzeciej pary okien bocznych, kołpaków, przedniego grilla, słabiej wyposażone było wnętrze. Do napędu zastosowano mniejszy silnik o pojemności 603 cm³. Sprzedaż Renault 3 utrzymywała się na niskim poziomie, spowodowane to było głównie tym, że lepiej wyposażony R4 był tylko nieznacznie droższy. Łącznie powstało 2526 egzemplarzy[1].

Dane techniczne[edytuj]

Wersja Silnik: Producent: Średnica cylindra × skok tłoka: Stopień sprężania: Moc maks: Maks. moment obrotowy V-max:
0.7 R4 0,7 l (747 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Renault 54,5 × 80 mm 8,5:1 24 KM (17,9 kW) przy 4500 obr/min 55 N•m przy 2000 obr/min b/d
0.8 R4 0,8 l (782 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Renault 55,8 × 80 mm 8,5:1 27 KM (20,1 kW) przy 5000 obr/min 51 N•m przy 2500 obr/min 110 km/h
0.8 R4 0,8 l (845 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Renault 58 × 80 mm 8,0:1 28 KM (20,9 kW) przy 4700 obr/min 68 N•m przy 2300 obr/min b/d
0.8 R4 0,8 l (845 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Renault 58 x 80 mm 8,0:1 34 KM (25,4 kW) przy 5000 obr/min 57,9 N•m przy 2500 obr/min b/d
0.8 R4 0,8 l (845 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Renault 58 x 80 mm 8,0:1 30 KM (22,4 kW) przy 4700 obr/min 58 N•m przy 2300 obr/min 109 km/h
1.1 R4 1,1 l (1108 cm³), 2 zawory na cylinder, OHV Renault 70 x 72 mm 9,5:1 34 KM (25,4 kW) przy 4000 obr/min 74 N•m przy 2500 obr/min 121 km/h

Galeria[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Auto Świat – Wielka Księga Legend Motoryzacji. Axel Springer Polska Sp. z o.o. nr 1/2007. ISBN 978-83-7558-175-1.

Bibliografia[edytuj]