Renina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie mylić z: rennina (EC 3.4.23.4).
Model reniny

Renina (angiotensynaza; EC 3.4.23.15[1]) – proteolityczny enzym i hormon zwierzęcy wytwarzany przez aparat przykłębuszkowy[2]. Jej działanie skutkuje podniesieniem ciśnienia krwi[2].

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Renina jest glikoproteiną[3] złożoną z 340 reszt aminokwasowych masie cząsteczkowej 37 kDa. Gen reniny znajduje się na chromosomie 1[potrzebny przypis].

Fizjologia[edytuj | edytuj kod]

Układ renina–angiotensyna–aldosteron. Rola jaką odgrywa renina w regulacji ciśnienia.

Produkcja reniny odbywa się w komórkach przykłębuszkowych tętniczki doprowadzającej[4]. Bezpośrednim prekursorem reniny jest prorenina powstająca z preproreniny a wszystko to pod wpływem:

  • uruchomienia układu β-adrenergicznego
  • zmniejszenia ilości sodu docierającego do plamki gęstej
  • zmniejszenia ciśnienia perfuzyjnego w naczyniach kłębuszka nerkowego[5]

Wydzielania reniny jest spowodowane pobudzeniem układu współczulnego[6].

Renina jest elementem układu renina-angiotensyna-aldosteron, w którym katalizuje przemianę angiotensynogenu do angiotensyny I[5], pełni w nim zatem rolę enzymu. Jednocześnie renina wykazuje aktywność hormonalną, związaną z pobudzeniem receptorów proreninowo-reninowych. Wzrost ekspresji tych receptorów prowadzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego, tętna, aldosteronemii oraz wzrostu ekspresji cyklooksygenazy 2 w korze nerek[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Fizjologia zwierząt. Podręcznik dla studentów wydziałów medycyny weterynaryjnej, wydziałów biologii i hodowli zwierząt akademii rolniczych i uniwersytetów. Tadeusz Krzymowski, Jadwiga Przała (red.). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2005. ISBN 83-09-01792-8.