Reprezentacja Gibraltaru w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Gibraltaru w piłce nożnej
Związek Gibraltar Football Association
Trener Jeff Wood
Stadion Victoria Stadium

Estádio Algarve

Najwięcej meczów Joseph Chipolina (14)
Najwięcej bramek Jake Gosling (2)
Skrót FIFA GIB
Miejsce w rankingu FIFA Steady2.svg 205. (15 września 2016) (0 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Mecze
Pierwszy mecz
Gibraltar Gibraltar 0 – 0 Słowacja 
(Faro, Portugalia; 19 września 2013)
Najwyższe zwycięstwo
Gibraltar Gibraltar 1 – 0 Malta 
(Faro, Portugalia; 4 czerwca 2014)
Najwyższa porażka
Gibraltar Gibraltar 0 – 7 Polska 
(Faro, Portugalia; 7 września 2014)

 Irlandia 7 – 0 Gibraltar Gibraltar
(Dublin, Irlandia; 11 października 2014)
Gibraltar Gibraltar 0 – 7 Niemcy 
(Faro, Portugalia; 13 czerwca 2015)
 Polska 8 – 1 Gibraltar Gibraltar
(Warszawa, Polska; 7 września 2015)

Reprezentacja Gibraltaru w piłce nożnej – 1 października 2012 roku została tymczasowym członkiem UEFA[1], a od 24 maja 2013 r. pełnoprawnym członkiem UEFA[2]. Gibraltarski Związek Piłki nożnej jest jednym z najstarszych na świecie (założono go w 1895 roku), a reprezentacja rozgrywa mecze od 1901 roku. Gibraltar jest terytorium zależnym od Wielkiej Brytanii i dlatego jest związany od 1909 roku z The Football Association, który 26 stycznia 2007 roku podczas kongresu UEFA w Düsseldorfie w Niemczech głosował za pełnoprawnym członkostwem Gibraltar Football Association w UEFA. Stadion reprezentacji nazywa się „Victoria Stadium” i znajduje się w Gibraltarze (5 tys. miejsc).

W 2006 roku zespół wziął udział w nieoficjalnych mistrzostwach drużyn niezrzeszonych przez FIFA (FIFI Wild Cup), gdzie zajął trzecie miejsce, pokonując po drodze reprezentację Tybetu 5−0 i remisując z Republiką St. Pauli 1−1. W półfinale zaś uległ późniejszym zwycięzcom, zespołowi Cypru Północnego 0−2. W meczu o trzecie miejsce zespół ponownie spotkał się z drużyną St. Pauli, którą tym razem pokonał 2−1. Według danych z 31 lipca 2012 roku reprezentacja ta rozegrała 55 nieoficjalnych meczów, z czego wygrała 30, zremisowała 4 i przegrała 21[3]. Była jedną z najlepszych drużyn niezrzeszonych w FIFA.

24 maja 2013 roku drużyna została pełnoprawnym członkiem UEFA[2], dzięki czemu reprezentacja Gibraltaru może brać udział w eliminacjach do mistrzostw Europy.

19 listopada 2013 roku reprezentacja Gibraltaru rozegrała pierwszy oficjalny mecz międzynarodowy pod egidą UEFA. Na stadionie w Faro w Portugalii, Gibraltarczycy zremisowali 0–0 z reprezentacją Słowacji w meczu towarzyskim. Kapitanem zespołu w pierwszym meczu był Roy Chipolina[4]. 4 czerwca 2014 roku na Estádio Algarve w Faro reprezentacja Gibraltaru wygrała swój pierwszy oficjalny mecz (1−0 z reprezentacją Malty), a strzelcem bramki był Kyle Casciaro (66. minuta)[5][6][7]. 29 marca 2015 roku w meczu eliminacyjnym ze Szkocją pierwszą historyczną bramkę dla Gibraltaru w eliminacjach strzelił w 19 minucie Lee Casciaro[8].

13 maja 2016 roku Gibraltar został członkiem FIFA [9] i odtąd może brać udział w m.in Mistrzostwach świata.

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj]

  • 19602012Nie brał udziału (był brytyjskim terytorium zależnym))
  • 2016 – Nie zakwalifikował się

Udział w FIFI Wild Cup[edytuj]

  • 2006 – III miejsce

Udział w Island Games[edytuj]

  • 1993 – Faza grupowa
  • 1995 – II miejsce
  • 1997 – play-off
  • 1999 – play-off
  • 2001 – V miejsce
  • 2003 – VI miejsce
  • 2005 – Nie brała udziału
  • 2007 – I miejsce
  • 2009 – IX miejsce
  • 2011 – V miejsce

Udział w The Four Nations Tournament[edytuj]

  • 2008 – IV miejsce

Członkostwo w FIFA i UEFA[edytuj]

W 1997 roku Gibraltarska Federacja Piłkarska złożyła do FIFA wniosek o członkostwo. Dwa lata później FIFA wszczęła postępowanie w tej sprawie i przekazała wniosek do UEFA. W 2000 roku wspólna delegacja UEFA i FIFA przeprowadziła inspekcję obiektów i infrastruktury. W tym samym roku Królewski Hiszpański Związek Piłki Nożnej sprzeciwił się członkostwu Gibraltaru w tej organizacji i odmówił jej udziału w jakiejkolwiek konkurencji, ponieważ Hiszpania po tym jak oddała Gibraltar Wielkiej Brytanii rości sobie do niego prawa. W 2001 roku UEFA zmieniła ustawę i odrzuciła wniosek GFA, zmieniając i uważając, że ich członkiem może zostać związek z kraju, który został uznany przez Organizację Narodów Zjednoczonych. GFA zaapelował do Sportowego Sądu Arbitrażowego, który 7 października 2003 roku orzekł, że GFA powinien być potraktowany według zasad członkostwa obowiązujących w czasie, gdy został złożony wniosek[10], mimo tego UEFA odmówiła przyjęcia GFA jako członka. W sierpniu 2006 roku Trybunał Arbitrażowy do spraw Sportu ponownie orzekł, że UEFA i FIFA muszą zaakceptować Gibraltar Football Association jako pełnoprawnego członka. Odbyło się wotum w tej sprawie, które jest wymagane do pełnego członkostwa, głos w tej sprawie zajął Ángel María Villar, prezes Królewskiego Hiszpańskiego Związku Piłki Nożnej, który sprzeciwił się członkostwu Gibraltaru twierdząc, że to sprawa polityczna i powołując się na traktat z Utrechtu podpisany w 1713 roku. 26 stycznia 2007 roku w Düsseldorfie, podczas kongresu UEFA, odbyło się głosowanie w sprawie pełnoprawnego członkostwa GFA [45 głosów przeciw, 3 za (Anglia, Szkocja i Walia), 4 głosy wstrzymujące], co było bardzo dobrą informacją dla rządu hiszpańskiego, który zagroził wycofaniem wszystkich klubów i drużyn narodowych z UEFA jeżeli Gibraltar zostanie do niej dopuszczony[11]. W 2012 roku Komitet Wykonawczy UEFA przyznał GFA tymczasowe członkostwo począwszy od 1 października, w oczekiwaniu na głos na kongresie w maju 2013 roku, aby ustanowić go pełnoprawnym członkiem. Sprzeciwiała się temu Hiszpania, która obiecała „wyczerpać wszystkie środki prawne”, aby zapobiec uzyskaniu pełnego członkostwa Gibraltaru w UEFA. To mógł być silny impuls w Kraju Basków i Katalonii, których reprezentacje już grają regularnie mecze towarzyskie[12].

24 maja 2013 roku podczas kongresu UEFA odbyło się głosowanie w sprawie przyznania pełnoprawnego członkostwa Gibraltarowi. Spośród 53 państw biorących udział w głosowaniu 51 było za. Przeciw były Hiszpania oraz Białoruś.

Mecze[edytuj]

Kwalifikacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj]

Grupa D[edytuj]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Niemcy 22 10 7 1 2 24 9 +15
 Polska 21 10 6 3 1 33 10 +23
 Irlandia 18 10 5 3 2 19 7 +12
 Szkocja 15 10 4 3 3 22 12 +10
 Gruzja 9 10 3 0 7 10 16 -6
 Gibraltar 0 10 0 0 10 2 56 -54


Kwalifikacje Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018[edytuj]

Grupa H[edytuj]

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + - +/-
1.  Bośnia i Hercegowina 1 1 0 0 5 0 +5 3
2.  Grecja 1 1 0 0 4 1 +3 3
3.  Belgia 1 1 0 0 3 0 +3 3
4.  Cypr 1 0 0 1 0 3 −3 0
5.  Gibraltar 1 0 0 1 1 4 −3 0
6.  Estonia 1 0 0 1 0 5 −5 0


Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]