Reprezentacja Peru w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Peru
Ilustracja
Logotyp reprezentacji
Przydomek „La Blanquirroja”
(Biało-czerwona),
„Los Incas”
(Inkowie)
Związek Federación Peruana de Fútbol (FPF)
Sponsor techniczny Umbro
Trener Ricardo Gareca
(od 2015)
Asystent trenera Sergio Santín
(od 2015)
Skrót FIFA PER
Ranking FIFA Steady2.svg 25. (1512 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo Decrease2.svg 24. (1793 pkt.)
(19 listopada 2020)
Zawodnicy
Kapitan Paolo Guerrero
Najwięcej występów Roberto Palacios (128)
Najwięcej bramek Paolo Guerrero (38)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Peru Peru 0–4 Urugwaj Urugwaj
(Lima, Peru; 01.11.1927)
Najwyższe zwycięstwo
Peru Peru 9–1 Ekwador Ekwador
(Bogota, Kolumbia; 11.08.1938)
Najwyższa porażka
 Brazylia 7–0 Peru Peru
(Santa Cruz, Boliwia; 26.06.1997)
Medale
Mistrzostwa Ameryki Południowej
Gold medal blank.svg 1939, 1975
Silver medal blank.svg 2019
Bronze medal blank.svg 1927, 1935, 1949, 1955, 2011, 2015
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 18 lutego 2021.

Reprezentacja Peru w piłce nożnej pięciokrotnie startowała w finałach mistrzostw świata, debiutując w 1930 roku (po przegraniu meczów z Urugwajem i Rumunią zajęli ostatnie miejsce i odpadli po fazie grupowej), później występując jeszcze trzy razy w latach 1970-1982. W tym czasie "Złote Pokolenie" peruwiańskich piłkarzy z napastnikiem Teófilo Cubillasem na czele po raz drugi w swojej historii triumfowało w rozgrywkach o Copa América (w 1975 roku). Wcześniej ta sztuka udała się Peruwiańczykom w 1939 roku

Udział w mistrzostwach świata[edytuj | edytuj kod]

Największy sukces na światowym czempionacie Peru odniosło w roku 1970, kiedy po wyeliminowaniu Bułgarii i Maroka drużyna prowadzona przez Brazylijczyka "Didiego" Pereirę uległa w ćwierćfinale przyszłemu triumfatorowi – Brazylii 2:4. Swoje osiągnięcie reprezentacja powtórzyła osiem lat później, gdy także wyszła z grupy (wyprzedziła Szkocję, Iran i późniejszego wicemistrza świata Holandię). W drugiej rundzie przegrała wszystkie trzy mecze, nie strzelając bramki (z Brazylią 0:3, Polską 0:1 i Argentyną 0:6).

Ostatni raz Peruwiańczycy grali na Mundialu w 1982 roku. Na boiskach Hiszpanii zremisowali z Włochami i Kamerunem oraz ulegli wysoko (1:5) Polsce i musieli pożegnać się z turniejem już po fazie grupowej.

W kolejnych eliminacjach reprezentacja Peru wypadała słabo, najbliżej awansu była w roku 1986, kiedy w małej grupie przegrało tylko z Argentyną oraz w 1998, gdy jedynie gorsza różnica bramek sprawiła, że na mistrzostwa pojechali piłkarze Chile. W kwalifikacjach do Mundialu 2006 Peruwiańczycy zajęli przedostatnie miejsce. Trzydzieści sześć lat po ostatnim występie Peruwiańczyków na mundialu (1982), udało im się awansować na mistrzostwa w Rosji 2018 po dwumeczu barażowym z Nową Zelandią (0:0, 2:0). Grali w nich w grupie C razem z Francją, Australią i Danią[1]. Po minimalnych porażkach 0:1 z Duńczykami oraz Francuzami na zakończenie fazy grupowej i ostateczne pożegnanie z mundialem wygrali z Australijczykami 2:0[2][3].

  • 1930 – Faza Grupowa
  • 1934Wycofało się z eliminacji
  • 1938Nie brało udziału
  • 19501966Nie zakwalifikowało się
  • 1970 – Ćwierćfinał
  • 1974Nie zakwalifikowało się
  • 1978 – Druga faza grupowa
  • 1982 – Faza grupowa
  • 19862014Nie zakwalifikowało się
  • 2018 – Faza grupowa

Udział w Copa América[edytuj | edytuj kod]

 
  • 1975Mistrzostwo
  • 1979 – III miejsce
  • 1983 – III miejsce
  • 1987 – Faza grupowa
  • 1989 – Faza grupowa
  • 1991 – Faza grupowa
  • 1993 – Ćwierćfinał
  • 1995 – Faza grupowa
  • 1997 – IV miejsce
  • 1999 – Ćwierćfinał
  • 2001 – Ćwierćfinał
  • 2004 – Ćwierćfinał
  • 2007 – Ćwierćfinał
  • 2011 – III miejsce
  • 2015 – III miejsce
  • 2016 – Ćwierćfinał
  • 2019 - II miejsce

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

Selekcjonerzy[edytuj | edytuj kod]

Od marca do lipca 2007 roku trenerem kadry, której gwiazdą od kilku lat pozostaje napastnik Bayernu Monachium Claudio Pizarro, po raz drugi w karierze był Julio César Uribe. Został zwolniony po nieudanym występie drużyny na Copa America 2007. Jego następcą został były reprezentant kraju José del Solar a od 2010 do 2013 roku Sergio Marcarián. Po nim peruwiańską kadrę na krótko objął Urugwajczyk Pablo Bengoechea. Obecnie reprezentację Peru prowadzi Argentyńczyk Ricardo Gareca.

# Trener Narodowość . Od Do . Bilans . Osiągnięcia
M Z R P % Trofea Lata
1. Paulo Autuori  Brazylia styczeń 2003 kwiecień 2005 31 9 10 12 29%
2. Freddy Ternero  Peru maj 2005 październik 2005 8 3 2 3 38%
3. Franco Navarro  Peru marzec 2006 grudzień 2006 7 0 3 4 0%
4. Julio César Uribe  Peru marzec 2007 lipiec 2007 7 2 1 4 29%
5. José del Solar  Peru lipiec 2007 listopad 2009 28 6 6 16 21%
6. Sergio Markarián  Urugwaj lipiec 2010 październik 2013 43 15 14 14 35%
7. Pablo Bengoechea  Urugwaj marzec 2014 grudzień 2014 9 5 0 4 56%
8. Ricardo Gareca  Argentyna marzec 2015 nadal 71 28 17 26 39%
%

Stan na 19 listopada 2020.
Kursywą wyróżniono selekcjonerów tymczasowych.
W nawiasie podano, który raz selekcjoner prowadził reprezentację.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wirtualna Polska Media, MŚ 2018. Peru. Oczekiwanie na nowe złote pokolenie - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 1 grudnia 2017 [dostęp 2017-12-01] (pol.).
  2. MŚ 2018: Australia rozczarowuje w ostatnim meczu. Peruwiańczycy strzelają na mundialu pierwszy raz OD 36 lat (pol.). przegladsportowy.pl. [dostęp 2018-06-30].
  3. MŚ 2018. Australia - Peru. "Kangury" nie dały rady Peruwiańczykom (pol.). sport.pl. [dostęp 2018-06-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]