Przejdź do zawartości

Reprezentacja Polski w piłce nożnej kobiet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Polska
Ilustracja
Godło Polski
Przydomek

Biało-Czerwone

Związek

PZPN

Sponsor techniczny

Nike

Trener

Nina Patalon

Asystent trenera

Marta Mika

Skrót FIFA

POL

Ranking FIFA

29. (1694,17 pkt.)[1][a]

Zawodnicy
Kapitan

Ewa Pajor[2]

Najwięcej występów

Ewelina Kamczyk (112)

Najwięcej bramek

Ewa Pajor (71)

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Włochy 3:0 Polska 
(Katania, 27 czerwca 1981)
Najwyższe zwycięstwo
 Izrael 0:13 Polska 
(Ramat Gan, 25 lutego 1998)
Najwyższa porażka
 Islandia 10:0 Polska 
(Reykjavík, 13 września 2003)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews
Strona internetowa
  1. ↑ Stan aktualny na 11 czerwca 2026.
Reprezentantki Polski w 2004 r.: Maria Makowska, Anna Gawrońska, Marta Stobba, Justyna Białasek

Reprezentacja Polski w piłce nożnej kobiet – drużyna piłkarska, reprezentująca Rzeczpospolitą Polską w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływana przez selekcjonera, w której mogą występować wyłącznie zawodniczki posiadające obywatelstwo polskie. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Polski Związek Piłki Nożnej (PZPN).

Kobieca reprezentacja Polski jeden raz zakwalifikowała się na wielki międzynarodowy turniej (tj. igrzyska olimpijskie, mistrzostwa świata, mistrzostwa Europy) – w 2024 r. dzięki wygraniu eliminacyjnych barażów awansowała do ME 2025. Wcześniej jej największy sukces stanowiło wygranie swojej grupy w Dywizji B Ligi Narodów UEFA sezonu 2023/2024, skutkujące awansem do Dywizji A edycji 2025 (stanowiącej zarazem eliminacje mistrzostw Europy 2025). Najwyżej w rankingu FIFA żeńska kadra Polski sklasyfikowana była na 24. miejscu (grudzień 2025 r.), a najniżej na 36. miejscu (czerwiec 2018 r.)[3].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Początki

[edytuj | edytuj kod]

Na fali sukcesów polskich piłkarzy, zarówno w wydaniu reprezentacyjnym (kadra narodowa pod wodzą selekcjonera Kazimierza Górskiego), jak i klubowym (występy Górnika Zabrze i Legii Warszawa w europejskich pucharach), w latach 70. XX wieku ta dyscyplina sportu przeżywała w „kraju nad Wisłą” apogeum popularności. W związku z tym coraz głośniej zaczęto mówić o konieczności propagowania futbolu kobiecego[4.1], który rozwijał się bardzo powoli i w pojedynczych ośrodkach. Utworzenie żeńskiej kadry narodowej to w głównej mierze zasługa kierowniczki sekcji piłkarskiej Czarnych Sosnowiec – Ireny Półtorak. Na początku lat 80. XX wieku kobiecy futbol działał nadal poza strukturą PZPN, dlatego w 1981 r. sosnowieccy działacze z Ireną Półtorak na czele wraz z władzami Checzy Gdynia - działając pod szyldem Komisji ds. Piłki Nożnej Kobiet (inna nazwa to: Komisja Piłkarstwa Kobiecego), funkcjonującej jako komórka organizacyjna podokręgu sosnowieckiego w Okręgowym Związku Piłki Nożnej Katowice[4.2] – powołali reprezentację kraju, organizując również jej pierwsze zgrupowanie, a trenerzy tych klubów – Roman Bieszke i Tadeusz Maślak zostali pierwszymi w historii równorzędnymi selekcjonerami[4.3]. Dzięki dobrym kontaktom z włoską federacją piłkarską (FIGC) udało się uzyskać zaproszenie na towarzyski mecz z reprezentacją Italii. W liczącej 14 piłkarek kadrze znalazły się zawodniczki Czarnych, Checzy, Polamu Warszawa, Telpodu Kraków, Pafawagu Wrocław i Waltera Radom[5], a pierwszą w historii kapitan drużyny narodowej została Zofia Klim. Główny Komitet Kultury Fizycznej i Sportu wyraził zgodę, by FIGC sfinansował wyjazd na to spotkanie[6]. Doszło do niego 27 czerwca 1981 na Stadio Cibali w Katanii, a „Biało-Czerwone” uległy Włoszkom 3:0 (1:0). Grano 2x40 minut (co było wówczas powszechnie stosowaną praktyką na całym świecie w przypadku kobiecego futbolu), a na trybunach pojawiło się około 5 tys. kibiców[4.4]. Pewne wątpliwości budzi charakter tego meczu. FIGC od początku traktowała go jako oficjalne spotkanie międzypaństwowe, natomiast dla PZPN przez długi czas nie było to oczywiste – dość powszechne były bowiem sugestie, by traktować ten pojedynek jako nieoficjalny, bowiem w 1981 r. Komisja Piłkarstwa Kobiecego nie znajdowała się w strukturach PZPN[5]. Po meczu reprezentacja otrzymała zaproszenie na turniej towarzyski w San Remo, ale wszystkie plany - a przede wszystkim dalszy rozwój kobiecej piłki w Polsce - przekreśliło wprowadzenie stanu wojennego. Kolejne pojedynki reprezentacja zagrała dopiero 3 lata później[4.3]. 12 lipca 1984 „Biało-Czerwone” – przegranym 1:4 (1:3) meczem przeciw Czechosłowacji w Piotrkowie Trybunalskim – zadebiutowały przed własną publicznością, zdobywając jednocześnie pierwszego gola (Iwona Zienkiewicz w 37. minucie na 1:3). W spotkaniu tym - w wieku 15 lat i 47 dni - w kadrze zadebiutowała Hanna Latoszek, która pozostaje najmłodszą piłkarską grającą w reprezentacji Polski[7]. Mimo że od 1985 r. kobieca piłka nożna była już oficjalnie włączona w struktury PZPN, ze względów finansowych - do 1987 r. - Czechosłowaczki były jedynymi rywalkami Polek w oficjalnych spotkaniach międzypaństwowych. Pewien przełom nastąpił w 1988 r., bowiem od tego roku żeńska kadra rozpoczęła nieco dalsze wyjazdy meczowe. 26 czerwca 1988 rozegrała ona w Samokowie towarzyski pojedynek z Bułgarią, ulegając 2:1, a dodatkową ciekawostkę stanowi fakt, że swoje debiuty w drużynie narodowej zaliczyły dwie - jak się później okazało - jej wieloletnie gwiazdy: Maria Makowska i Marta Otrębska[8]. 15 października 1989 nastąpił kolejny wielki przełom. Tego bowiem dnia, w Knurowie, „Biało-Czerwone” po raz pierwszy w dziejach wystąpiły w meczu o punkty (10 wcześniejszych spotkań miało charakter towarzyski). Tym historycznym pojedynkiem był mecz eliminacji do mistrzostw Europy 1991, stanowiący zarazem eliminacje do mistrzostwa świata 1991 przeciwko Francji, przegrany 1:3 (nadal grano 2x40 minut)[9][10].

Pierwszy wielki turniej

[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 2024 r. polskie piłkarki, pod wodzą Niny Patalon, awansowały na pierwszą wielką imprezę międzynarodową. W barażach do mistrzostw Europy 2025 w Szwajcarii pokonały najpierw Rumunię 2:1[11] w Bukareszcie i 4:1[12] w Gdańsku oraz Austrię 1:0[13] w Gdańsku i 1:0[14] w Wiedniu. W grudniu 2024 r. odbyło się losowanie grup Euro 2025, a Polki trafiły do silnej grupy C z Niemcami, Szwecją i Danię[15]. W pierwszym meczu przegrały z Niemkami 0:2[16]. W drugim meczu również przegrały – ze Szwecją 0:3[17]. W trzecim meczu pokonały Dunki 3:2[18], tym samym osiągnęły pierwsze, historyczne zwycięstwo na wielkim turnieju.

Lista meczów

[edytuj | edytuj kod]

Udział w turniejach międzynarodowych

[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie

[edytuj | edytuj kod]
Udział w Igrzyskach Olimpijskich
Edycja Eliminacje
Stany Zjednoczone 1996 Nie zakwalifikowała się
Australia 2000
Grecja 2004
Chiny 2008
Wielka Brytania 2012
Brazylia 2016
Japonia 2020
Francja 2024
Stany Zjednoczone 2028 Do rozegrania
Australia 2032

Mistrzostwa świata

[edytuj | edytuj kod]
Udział w Mistrzostwach Świata
Edycja Eliminacje
Chiny 1991 Nie zakwalifikowała się
Szwecja 1995
Stany Zjednoczone 1999
Stany Zjednoczone 2003
Chiny 2007
Niemcy 2011
Kanada 2015
Francja 2019
Australia Nowa Zelandia 2023
Brazylia 2027 W trakcie, udział niepewny[19]
Stany Zjednoczone 2031 Do rozegrania, udział niepewny[19]
Wielka Brytania 2035

Mistrzostwa Europy

[edytuj | edytuj kod]
Udział w Mistrzostwach Europy
Edycja Eliminacje Wynik
1984Nie brała udziału
Norwegia 1987
RFN 1989
Dania 1991Nie zakwalifikowała się
Włochy 1993
Niemcy 1995
NorwegiaSzwecja 1997
Niemcy 2001
Anglia 2005
Finlandia 2009
Szwecja 2013
Holandia 2017
Anglia 2022
Szwajcaria 2025 Awans Faza grupowa
Niemcy 2029 Do rozegrania

Liga Narodów

[edytuj | edytuj kod]
Liga Narodów
Edycja Dywizja Etap Pozycja M W R P Pkt GZ GS BG
2023/24BFaza grupowa (B3)1/4 651016114+7
2024 (eME 2025)AFaza grupowa (A4)4/4 60060417−13
2025BFaza grupowa (B1)1/4 651016162+14
2026 (eMŚ 2027)AFaza grupowa (A2)4/4 60151615−9

Rekordzistki

[edytuj | edytuj kod]

Najwięcej występów

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Klub Wybitnych Reprezentantów.

Od 3 grudnia 2024 najwybitniejsze polskie piłkarki należą - wraz z najwybitniejszymi piłkarzami - do Klubu Wybitnych Reprezentantów, który do tego dnia nosił nazwę Klub Wybitnego Reprezentanta, zrzeszając wyłącznie mężczyzn. Pierwotne plany władz PZPN dotyczyły utworzenia w 2023 r. Klubu Wybitnej Reprezentantki, co zapisano w dokumencie pn. „Strategia piłki nożnej kobiet w Polsce na lata 2022–2026”[20][21].

Lista zawodniczek z największą liczbą oficjalnych spotkań międzypaństwowych w polskiej drużynie narodowej w kategorii A (wszystkie dane według stanu na 9 czerwca 2026, po meczu z Holandią). Pogrubiono piłkarki obecnie aktywne w grze reprezentacyjnej. Zawodniczki z taką samą liczbą występów uszeregowano w kolejności chronologicznej[22][23].

Lp.ZawodniczkaLataMeczeGole
1.Ewelina Kamczyk2014–11218
2.Maria Makowska1988–20101115
3.Ewa Pajor2013–11071
4.Agnieszka Winczo2004–202010937
5.Martyna Wiankowska2015–10312
6.Marta Otrębska1988–200710148
7.Dominika Grabowska2014–919
8.Agnieszka Szondermajer1991–20059033
9.Jolanta Siwińska2009–2021882
10.Natalia Chudzik2008–2021877

Najwięcej bramek

[edytuj | edytuj kod]

Lista zawodniczek z największą liczbą strzelonych goli w oficjalnych spotkaniach międzypaństwowych w polskiej drużynie narodowej w kategorii A (wszystkie dane według stanu na 9 czerwca 2026, po meczu z Holandią). Pogrubiono piłkarki obecnie aktywne w grze reprezentacyjnej. Zawodniczki z taką samą liczbą zdobytych bramek uszeregowano w kolejności chronologicznej[22].

Lp.ZawodniczkaLataGoleMecze
1.Ewa Pajor2013–71110
2.Marta Otrębska1988–200748101
3.Agnieszka Winczo2004–202037109
4.Agnieszka Szondermajer1991–20053390
5.Anna Żelazko2001–20132779
6.Patrycja Pożerska2001–20162384
7.Ewelina Kamczyk2014–18112
8.Jolanta Nieczypor1990–19991736
9.Agnieszka Leonowicz1993–20041664
10.Patrycja Balcerzak2011–20211578

Kapitanki

[edytuj | edytuj kod]

Lista zawodniczek z największą liczbą oficjalnych spotkań międzypaństwowych w polskiej drużynie narodowej w kategorii A w roli kapitana drużyny (wszystkie dane według stanu na 9 czerwca 2026, po meczu z Holandią). Pogrubiono piłkarki obecnie aktywne w grze reprezentacyjnej. Zawodniczki z taką samą liczbą występów uszeregowano w kolejności chronologicznej[24].

Lp.ZawodniczkaMecze jako kapitan
1.Maria Makowska87
2.Ewa Pajor45
3.Aleksandra Sikora36
4.Katarzyna Kiedrzynek28
5.Marta Stobba21
6.Anna Żelazko18
7.Luiza Pendyk15
8.Zofia Wojtas13
9.Dominika Maciaszczyk12
10.Paulina Dudek11

Rekordy i ciekawostki

[edytuj | edytuj kod]
  • Najmłodsza zawodniczka i debiutantka: Hanna Latoszek (Czarni Sosnowiec) – 15 lat i 47 dni (12.07.1984, Piotrków Trybunalski mecz towarzyski Polska – Czechosłowacja 1:4)[4.5]
  • Najstarsza zawodniczka: Maria Makowska (SV 67 Weinberg) – 41 lat i 114 dni (19.05.2010, Szczecin mecz towarzyski Polska – Włochy 1:5)[4.5]
  • Najstarsza debiutantka: Julita Werner (Iskra Szczecin) – 30 lat i 333 dni (06.05.1990, Bobrujsk mecz towarzyski ZSRR – Polska 0:2)[4.5]
  • Najwięcej razy jako najmłodsza kadrowiczka na boisku: 25 meczów – Dominika Grabowska[4.5]
  • Najwięcej razy jako najstarsza kadrowiczka na boisku: 43 mecze – Marta Otrębska[4.5]
  • Najmłodsza zdobywczyni gola: Dominika Grabowska (AZS Wrocław) – 16 lat i 47 dni (11.02.2015, Lipót mecz towarzyski Węgry – Polska 2:7)[4.5]
  • Najstarsza zdobywczyni gola: Maria Makowska (Post SV Nürnberg) – 37 lat i 241 dni (23.09.2006, Kutno mecz eMŚ Polska – Belgia 4:2)[4.5]
  • Najwięcej goli w meczu: 6[4.5]
  • Zdobywczyni pierwszego gola: Iwona Zienkiewicz (Pafawag Wrocław) – 12.07.1984, Piotrków Trybunalski mecz towarzyski Polska – Czechosłowacja 1:4 (w 37. min. na 1:3)[4.6][7]
  • Zdobywczyni pierwszego gola głową: Iwona Zienkiewicz (Pafawag Wrocław) – 12.07.1984, Piotrków Trybunalski mecz towarzyski Polska – Czechosłowacja 1:4 (w 37. min. na 1:3)[4.6][7]
  • Zdobywczyni pierwszego gola z rzutu wolnego: Iwona Zienkiewicz (Pafawag Wrocław) – 28.06.1986, Karwina mecz towarzyski Czechosłowacja – Polska 1:1 (w 46. min. na 1:1)[4.6][25]
  • Zdobywczyni pierwszego gola z rzutu karnego: Maria Makowska (Pafawag Wrocław) – 15.10.1989, Knurów mecz eME Polska – Francja 1:3 (w 58. min. na 1:3)[4.6][26]
  • Zdobywczyni pierwszego gola z rzutu rożnego: Natalia Pakulska (Medyk Konin) – 11.03.2014, Umag mecz towarzyski Polska – Węgry 1:4 (w 47. min. na 1:2)[4.6][27]
  • Zdobywczyni pierwszego hat tricka: Jolanta Nieczypor (FC Rumeln-Kaldenhausen) – 12.09.1995, Gorlice mecz eME Polska – Estonia 9:0 (w 14. min., 25. min., 46. min.)[4.6]
  • Zdobywczyni pierwszego gola na mistrzostwach Europy: Natalia Padilla-Bidas (Sevilla FC) – 12.07.2025, Lucerna mecz ME Polska – Dania 3:2 (w 13. min. na 1:0)[28][29]
  • Najwięcej meczów bez puszczonego gola: 24 – Katarzyna Kiedrzynek[4.5]
  • Najwięcej czasu bez puszczonego gola: 803 minuty – Agnieszka Gajdecka[4.5]
  • Najdłuższa przerwa meczów w kadrze: 10 lat i 188 dni – Joanna Operskalska[4.5]
  • Klub z największą liczbą kadrowiczek w meczu: AZS Wrocław – 9 zawodniczek[4.5]

Dotychczasowi selekcjonerzy

[edytuj | edytuj kod]

Najwyższe frekwencje

[edytuj | edytuj kod]

5 kwietnia 2019 na Stadionie Miejskim w Lublinie, w towarzyskim meczu z Włochami ustanowiono domowy rekord frekwencji na trybunach – 7205 widzów[34]. Poprawiono go - na tym samym obiekcie - 12 listopada 2019 w spotkaniu z Hiszpanią w ramach eliminacji mistrzostw Europy 2022 – 7528 widzów[35]. Po raz kolejny stało się to 17 września 2021 na Polsat Plus Arenie Gdańsk podczas eliminacyjnego meczu do mistrzostw świata 2023 z Belgią – 8011 widzów[36], a następnie 29 października 2024 na tym samym obiekcie w spotkaniu barażowym do mistrzostw Europy 2025 z Rumunią – 8449 widzów[37]. Nowy rekord frekwencji został ustanowiony 3 czerwca 2025 na Polsat Plus Arenie Gdańsk w meczu Grupy B1 Ligi Narodów UEFA 2025 z Rumunią – 10 685 widzów[38]. 24 października 2025 ustanowiono kolejny rekord frekwencji – w Gdańsku, w meczu towarzyskim z Holandią – 11 022 widzów[39]. 5 czerwca 2026 na Polsat Plus Arenie Gdańsk, podczas meczu eliminacyjnego do mistrzostw świata 2027 przeciwko Francji padł ponowny rekord – 11 713 kibiców[40].

Najwyższa frekwencja w spotkaniu „Biało-Czerwonych”, rozgrywanym poza granicami Polski (tj. meczu wyjazdowego lub meczu na neutralnym terenie) wynosi 18 765, a miała miejsce 31 maja 2024 na Ostseestadion w Rostocku podczas przegranego 4:1 pojedynku eliminacji do ME 2025 z Niemkami[41]. To jednocześnie rekordowa frekwencja w spotkaniu żeńskiej reprezentacji Polski w ogóle. Wcześniej rekord wynosił 18 305 widzów, a został osiągnięty 24 sierpnia 2011 na Stade Félix-Bollaert w Lens podczas przegranego 2:0 towarzyskiego spotkania z Francją[4.5].

Aktualna kadra

[edytuj | edytuj kod]

Powołania na mistrzostwa Europy 2025.

Imię i nazwisko Data
urodzenia		 Mecze Gole Aktualny klub
Bramkarki
Kinga Szemik25.10.1997310Anglia West Ham United
Kinga Seweryn31.03.200500Polska GKS Katowice
Natalia Radkiewicz08.08.200320Polska Pogoń Szczecin
Obrończynie
Sylwia Matysik20.05.1997670Niemcy 1. FC Koln
Kayla Adamek01.02.1995232Kanada Ottawa Rapid
Małgorzata Mesjasz12.06.1997524Włochy AC Milan
Paulina Dudek16.06.1997617Francja Paris Saint-Germain
Oliwia Woś15.08.1999250Szwajcaria FC Basel Frauen
Wiktoria Zieniewicz09.05.2002240Szwajcaria FC Basel Frauen
Emilia Szymczak17.06.2006140Hiszpania Barcelona B
Martyna Wiankowska24.12.19969612Niemcy 1. FC Koln
Pomocniczki
Ewelina Kamczyk22.02.199610317Francja FC Fleury 91
Dominika Grabowska26.12.1998909Niemcy TSG 1899 Hoffenheim
Adriana Achcińska22.04.2002457Niemcy 1. FC Koln
Tanja Pawollek18.01.1999291Niemcy Eintracht Frankfurt
Martyna Brodzik07.07.200160Polska Pogoń Szczecin
Milena Kokosz17.08.2001101Norwegia Åsane Fotball
Klaudia Słowińska13.08.199991Polska GKS Katowice
Weronika Zawistowska17.12.1999438Niemcy Bayern Monachium
Napastniczki
Ewa Pajor 03.12.199610469Hiszpania FC Barcelona
Natalia Padilla-Bidas06.11.20024713Hiszpania Sevilla FC
Klaudia Jedlińska15.10.2002151Francja Dijon FCO
Paulina Tomasiak02.06.200294Polska Górnik Łęczna
Nadia Krezyman22.06.2004121Francja Dijon FCO

Bilanse meczów międzypaństwowych

[edytuj | edytuj kod]
Bilans dodatni
Bilans remisowy
Bilans ujemny

Stan na 9 czerwca 2026 po meczu z Holandią[42]

RywalMWRPGZGSRG
 Albania431093+6
 Argentyna1010220
 Armenia2200130+13
 Austria157262317+6
 Azerbejdżan220080+8
 Belgia113351526–11
 Białoruś 15 12 1 2 41 14 +27
 Bośnia i Hercegowina 9 7 2 0 25 4 +21
 Brazylia 1 0 0 1 1 3 –2
 Bułgaria 2 1 0 1 3 2 +1
 Chorwacja 5 4 1 0 11 1 +10
 Cypr 2 2 0 0 8 1 +7
 Czechosłowacja 7 0 2 5 4 16 –12
 Czechy 11 5 2 4 20 13 +7
 Dania 5 1 1 3 5 16 –11
 Estonia 7 7 0 0 41 1 +40
 Finlandia 8 3 1 4 9 14 –5
 Francja 12 0 0 12 4 45 –41
 Grecja 6 5 1 0 13 2 +11
 Hiszpania 9 3 2 4 13 21 –8
 Holandia 7 2 2 3 6 11 –5
 Irlandia 9 3 1 5 14 13 +3
 Irlandia Północna 5 5 0 0 15 0 +15
 Islandia 7 0 1 6 4 23 –19
 Izrael 6 5 1 0 28 3 +25
 Jordania 1 1 0 0 2 0 +2
 Jugosławia 5 4 0 1 9 4 +5
 Kanada 2 1 0 1 4 4 0
 Kazachstan 1 0 1 0 0 0 0
 Kosowo 3 3 0 0 14 1 +13
 Kostaryka 1 1 0 0 2 1 +1
 Litwa 2 2 0 0 13 0 +13
 Luksemburg 1 1 0 0 12 0 +12
 Łotwa 2 2 0 0 5 0 +5
 Macedonia Północna[a] 2 2 0 0 7 0 +7
 Maroko 1 1 0 0 4 0 +4
 Meksyk 2 0 0 2 1 3 –2
 Mołdawia 4 4 0 0 15 1 +14
 Niemcy[b] 7 0 0 7 3 30 –27
 Norwegia 5 0 1 4 1 11 –10
 Portugalia 4 1 0 3 3 6 –3
 Rosja 9 0 4 5 6 20 –14
 Rumunia 15 11 2 2 33 14 +19
 Serbia 2 1 1 0 3 2 +1
 Słowacja 14 7 2 5 21 13 +8
 Słowenia 1 1 0 0 1 0 +1
 Stany Zjednoczone 1 0 1 0 0 0 0
 Szkocja 6 0 0 6 4 17 –13
 Szwajcaria 9 1 3 5 4 15 –11
 Szwecja 9 0 0 9 3 34 –31
 Turcja 1 1 0 0 2 1 +1
 Ukraina 17 6 3 8 27 34 –7
 Walia 8 4 3 1 22 14 +8
 Węgry 17 3 9 5 27 24 +3
 Włochy 7 0 1 6 4 22 –18
 Wyspy Owcze 2 2 0 0 9 0 +9
 ZSRR 6 4 0 2 10 10 0

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Uwagi

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Do 2019 jako Macedonia.
  2. ↑ W latach 1949–1990 jako Niemcy Zachodnie.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Latest Women’s World Ranking. fifa.com. [dostęp 2026-06-13]. (pol.).
  2. ↑ Ewa Pajor kapitanem reprezentacji. kobiecapilka.pl, 2022-01-04. [dostęp 2022-04-01]. (pol.).
  3. ↑ World Ranking – Poland. fifa.com. [dostęp 2025-12-11]. (ang.).
  4. Adam Drygalski, Paula Duda, Hanna Urbaniak, Maciej Witkowski, Piłkarki. Urodzone, by grać, wyd. 2, pzpn.pl, 2022.
    1. ↑ S. s. 87.
    2. ↑ S. s. 11.
    3. 1 2 S. s. 148.
    4. ↑ S. s. 89.
    5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 S. s. 142-145.
    6. 1 2 3 4 5 6 S. s. 154-157.
  5. 1 2 Maciej Witkowski, Adam Drygalski, Mariusz Gudebski: 1981-6-27 Włochy (K) – Polska (K) 3-0. polska-pilka.pl, 2024-10-11. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  6. ↑ Maciej Witkowski: Pamiętne mecze polskiej piłki kobiecej. laczynaspilka.pl, 2024-03-08. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  7. 1 2 3 Maciej Witkowski: 1984-7-12 Polska (K) – Czechosłowacja (K) 1-4. polska-pilka.pl, 2024-10-11. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  8. ↑ 1988-6-26 Bułgaria (K) – Polska (K) 2-1. polska-pilka.pl. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  9. ↑ 1989-10-15 Polska (K) – Francja (K) 1-3. polska-pilka.pl. [dostęp 2024-12-12]. (pol.).
  10. ↑ Équipe de France A - Pologne-France 1-3. statsfootofeminin.fr. [dostęp 2024-12-12]. (fr.).
  11. ↑ Rumunia - Polska 1:2, 25.10.2024 [online], laczynaspilka.pl [dostęp 2025-07-16].
  12. ↑ Polska - Rumunia 4:1, 29.10.2024 [online], laczynaspilka.pl [dostęp 2025-07-16].
  13. ↑ Polska - Austria 1:0, 29.11.2024 [online], laczynaspilka.pl [dostęp 2025-07-16].
  14. ↑ Austria - Polska 0:1, 03.12.2024 [online], laczynaspilka.pl [dostęp 2025-07-16].
  15. ↑ Wszystko jasne! Wiadomo, z kim Polki zagrają na Euro 2025! [online], sport.tvp.pl, 16 grudnia 2024 [dostęp 2025-07-16].
  16. ↑ Niemcy - Polska 2:0 na Euro 2025 kobiet. Przegrana, ale są plusy [online], gdansk.pl [dostęp 2025-07-16].
  17. ↑ Koniec marzeń. Polki odpadają z Euro 2025! [online], sport.tvp.pl, 8 lipca 2025 [dostęp 2025-07-16].
  18. ↑ Historyczna wygrana Polek na ME. Zobacz końcową tabelę grupy [online], sport.tvp.pl, 12 lipca 2025 [dostęp 2025-07-16].
  19. 1 2 Na lipiec 2026 UEFA ogłosiła bojkot rozgrywek organizowanych przez FIFA w razie sprzedaży części praw do prywatnych podmiotów. https://www.bbc.com/sport/football/articles/c5y67zrrdddo Nie jest znane co się stanie jak europejskie reprezentacje nie pojawią się na imprezie
  20. ↑ Powstanie Klub Wybitnej Reprezentantki. PZPN w grudniu ma ogłosić pierwsze członkinie. eurosport.tvn24.pl, 2024-10-15. [dostęp 2024-10-15]. (pol.).
  21. ↑ PZPN przekształcił Klub Wybitnego Reprezentanta w Klub Wybitnych Reprezentantów. eurosport.tvn24.pl, 2024-12-04. [dostęp 2024-12-04]. (pol.).
  22. 1 2 Maciej Witkowski, Marek Kutyna: Lista reprezentantek – Polska A (1981-2023). polska-pilka.pl, 2023-02-23. [dostęp 2025-04-01]. (pol.).
  23. ↑ Klub Wybitnych Reprezentantów. pzpn.pl. [dostęp 2024-12-04]. (pol.).
  24. ↑ Maciej Witkowski, Marek Kutyna: Lista meczów kobiet – Polska A (1981-2023). polska-pilka.pl, 2023-02-23. [dostęp 2025-04-01]. (pol.).
  25. ↑ Mariusz Gudebski: 1986-6-28 Czechosłowacja (K) – Polska (K) 1-1. polska-pilka.pl, 2024-10-16. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  26. ↑ 1989-10-15 Polska (K) – Francja (K) 1-3. polska-pilka.pl, 2021-04-24. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  27. ↑ Kobiety: Polska 1-4 Węgry. 90minut.pl, 2014-03-11. [dostęp 2024-10-30]. (pol.).
  28. ↑ Pięć goli w meczu i historyczne zwycięstwo. Polki godnie żegnają się z Euro! [online], polsatsport.pl, 12 lipca 2025 [dostęp 2025-07-16].
  29. ↑ Polska – Dania (1:0). Euro 2025 kobiet. Historyczny gol Polek! [online], sport.tvp.pl, 12 lipca 2025 [dostęp 2025-07-16].
  30. ↑ Piłkarki. Urodzone, by grać, wyd. PZPN, Warszawa 2022, s. 11, 138
  31. ↑ Sztab szkoleniowy. pzpn.pl. [dostęp 2013-02-21].
  32. ↑ Miłosz Stępiński trenerem piłkarskiej reprezentacji kobiet. eurosport.onet.pl, 2016-07-07. [dostęp 2016-11-07]. (pol.).
  33. ↑ Nina Patalon selekcjonerką reprezentacji Polski kobiet. pzpn.pl. [dostęp 2021-04-29].
  34. ↑ Wiesław Pawłat: Remis reprezentacji Polski kobiet z Włochami. Padł rekord frekwencji. lublin.wyborcza.pl. [dostęp 2019-04-06]. (pol.).
  35. ↑ Wojciech Szubartowski: Kibice na meczu Polska – Hiszpania na Arenie Lublin znowu pobili rekord. kurierlubelski.pl. [dostęp 2019-11-13]. (pol.).
  36. ↑ Rafał Sumowski: Polska – Belgia 1:1 w el. MŚ. Rekord frekwencji na meczu piłkarek nożnych. sport.trojmiasto.pl, 2021-09-17. [dostęp 2021-09-19]. (pol.).
  37. ↑ Jakub Krysiewicz: Polska – Rumunia 4:1. Dwa gole Ewy Pajor i awans do finału. Padł rekord frekwencji. sport.trojmiasto.pl, 2024-10-29. [dostęp 2024-10-29]. (pol.).
  38. ↑ LN kobiet: Polska 3-0 Rumunia. 90minut.pl, 2025-06-03. [dostęp 2025-06-03]. (pol.).
  39. ↑ Nowy rekord na meczu kadry. Świetny wynik!. sport.tvp.pl, 2025-10-25. [dostęp 2025-10-25].
  40. ↑ Nowy rekord frekwencji na meczu piłki kobiet w Polsce! [online], sport.tvp.pl, 5 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-05].
  41. ↑ eME kobiet: Niemcy 4-1 Polska. 90minut.pl, 2024-05-31. [dostęp 2024-10-29]. (pol.).
  42. ↑ a (ilustr.), Bilans meczów kobiet - Polska A (1981-2023) [online], Łączy Nas Reprezentacja, 23 lutego 2023 [dostęp 2026-07-27].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Reprezentacja_Polski_w_piłce_nożnej_kobiet&oldid=80306168”