Reprezentacja Serbii w piłce siatkowej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Serbia
Србија
Serbia
Związek Odbojkaški savez Srbije (Одбојкашки савез Србије),
Odbojkaški savez Srbije i Crne Gore (Одбојкашки савез Србије и Црне Горе) (do 2006),
Odbojkaški savez SR Jugoslavije (Одбојкашки савез СР Југославије) (do 2003)
Sponsor techniczny Peak
Asystent trenera Tomaso Totolo
Skrót FIVB SRB
SCG (do 2006)
YUG (do 2003)
Ranking FIVB Increase2.svg 10. (110 pkt.)[a]
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Trzeci
strój
Mecze
Pierwszy mecz
 Dania 1:3 FRJ Federalna Republika Jugosławii
(26 lutego 1995)[1]
Medale
Igrzyska olimpijskie
Gold medal.svg 2000
Bronze medal.svg 1996
Mistrzostwa świata
Silver medal world centered-2.svg 1998
Bronze medal world centered-2.svg 2010
Mistrzostwa Europy
Gold medal europe.svg 2001, 2011
Silver medal europe.svg 1997
Bronze medal europe.svg 1995, 1999, 2005, 2007, 2013, 2017
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 1 października 2018.

Reprezentacja Serbii w piłce siatkowej mężczyzn – drużyna, która reprezentuje Serbię w piłce siatkowej mężczyzn. Za jej funkcjonowanie odpowiedzialny jest Związek Piłki Siatkowej Serbii.

Siatkarska drużyna Serbii jest wg FIVB oficjalnym sukcesorem tradycji reprezentacji Jugosławii[2]. Należy jednak pamiętać, iż według prawa międzynarodowego (Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 777 poparta przez Zgromadzenie Ogólne ONZ rezolucją nr 47/1) Federalna Republika Jugosławii (dzisiejsza Republika Serbii) nie jest kontynuatorem prawnym Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Jako Federalna Republika Jugosławii, reprezentacja osiągnęła największe sukcesy z Zoranem Gajiciem. Najpierw brąz na IO w Atlancie w 1996 r., w 1998 r. II miejsce na po porażce z Włochami, a w 2000 r. na IO w Sydney złoto po pokonaniu w finale 3:0 Rosjan, jeszcze rok później z tym samym trenerem złoto ME w Ostrawie. Na w 2002 r. po porażce z Brazylią w półfinale, doznali porażki w meczu o brąz z Francją 3:0, wracając bez medalu. Podczas LŚ 2003 doszli do finału z Brazylią i ten mecz jest uznawany za najlepszy w tej dyscyplinie sportu w historii. Ulegli po niezwykle emocjonującym meczu w tie-breaku 31:29! Na ME 2003 jechali jako faworyt, w półfinale znowu doznali porażki z Francją tym razem 3:2, a w meczu o brąz przegrali z Rosją 3:1, przeciwnikiem z rundy grupowej, z którym wtedy wygrali (przegrali tylko ostatni mecz 3:2 z Polakami). Podczas 2004 w Rzymie zdobyli brąz po gładkim pokonaniu Bułgarów 3:0. Przyszły IO 2004 w Atenach, gdzie pojechali bronić tytułu. W pierwszym meczu zostali sensacyjnie rozgromieni przez Polskę 3:0, ale następnych meczów nie przegrali. Jednak na ich nieszczęście jakimś wirusem zarazili się ich podstawowi gracze m.in. Ivan Miljković, Vladimir Grbić, jego brat Nikola i Andrija Gerić. Mimo walki przegrali w ćwierćfinale z Rosją 3:1. W 2005 r. zostali gospodarzami finału LŚ, a także współgospodarzami ME wraz z Włochami. W rundzie grupowej LŚ wygrali 2 mecze z Polską, raz u siebie, raz w katowickim Spodku. W półfinałowym meczu w Belgradzie przegrywali już 2:0 i w 3. secie 22:17, jednak po silnych zagrywkach Miljkovicia wygrali 3. seta, pogrążając Polaków (trenowanych już przez Raúla Lozano) w 5 setach. Na ME u siebie nie mieli kłopotów z wygraniem grupy. Po emocjonującym półfinale z Włochami w Rzymie przegrali 3:2. W meczu o 3. miejsce gładko pokonali Hiszpanów 3:0. W kolejnym sezonie podczas Ligi Światowej w 2006 r. znów spotkali się z Polską, wygrywając 3 mecze grupowe i zamykając tym samym Polakom drogę do turnieju finałowego w Moskwie. Tak podkreślił się syndrom, że są katami Polaków (należy wspomnieć, iż w turnieju kwalifikacyjnym, który odbył się w Katowicach do IO w Sydney, przegrywali 23:17 w 4. secie, a i tak wygrali 3:1). Pojechali do Moskwy, lecz wygrali tam tylko jeden mecz 3:2 z Francją. Mecze z Rosją i Bułgarią zakończyły się 3 setową klęską. Trener Ljubomir Travica został zastąpiony przez swojego asystenta Igora Kolakovicia. Na w 2006 r. do kadry wrócił Vladimir Grbić. Serbowie wygrali na inaugurację 3:0 z Rosją, w dalszej fazie turnieju spisywali się świetnie do meczu z Polską. W tym ważnym spotkaniu Polacy przełamali niemoc i pokonali Serbów 3:0. Wynik ten oznaczał półfinałowy pojedynek z Brazylią. Na ten mecz Serbowie się bardzo zmotywowali, jednak nie sprostali warunkom rywala i po walce przegrali 3:1. W meczu o brąz ulegli 3:1 Bułgarom, powtarzając wynik sprzed 4 lat, czyli powrót bez medalu.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

Rok Igrzyska olimpijskie Mistrzostwa świata Mistrzostwa Europy Puchar Świata Liga Światowa/Narodów Uwagi
1995 Bronze medal europe.svg III miejsce Nie zakwalifikowała się Nie brała udziału jako FRJ
1996 Bronze medal.svg III miejsce Nie brała udziału
1997 Silver medal europe.svg II miejsce VII miejsce
1998 Silver medal world centered-2.svg II miejsce VI miejsce
1999 Bronze medal europe.svg III miejsce Nie zakwalifikowała się Wycofana[3]
2000 Gold medal.svg Mistrzostwo IV miejsce
2001 Gold medal europe.svg Mistrzostwo IV miejsce
2002 IV miejsce Bronze medal world centered-2.svg III miejsce
2003 IV miejsce Bronze medal world centered-2.svg III miejsce Silver medal world centered-2.svg II miejsce jako SCG
2004 V miejsce Bronze medal world centered-2.svg III miejsce
2005 Bronze medal europe.svg III miejsce (Gospodarz) Silver medal world centered-2.svg II miejsce (Gospodarz)
2006 IV miejsce V miejsce
2007 Bronze medal europe.svg III miejsce Nie zakwalifikowała się IX miejsce
2008 V miejsce Silver medal world centered-2.svg II miejsce
2009 V miejsce Silver medal world centered-2.svg II miejsce (Gospodarz)
2010 Bronze medal world centered-2.svg III miejsce Bronze medal world centered-2.svg III miejsce
2011 Gold medal europe.svg Mistrzostwo VIII miejsce IX miejsce
2012 IX miejsce IX miejsce
2013 Bronze medal europe.svg III miejsce VIII miejsce
2014 IX miejsce VII miejsce
2015 VII miejsce Nie zakwalifikowała się Silver medal world centered-2.svg II miejsce
2016 Nie zakwalifikowała się Gold medal world centered-2.svg Mistrzostwo
2017 Bronze medal europe.svg III miejsce V miejsce
2018 IV miejsce V miejsce
2019 Nie zakwalifikowała się

Trenerzy reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

Selekcjoner Od Do Największe sukcesy
Zoran Gajić 1995 2002 Mistrzostwo olimpijskie 2000, Mistrzostwo Europy 2001
Veselin Vuković 2002 2003 trzecie miejsce w Pucharze Świata 2003, drugie miejsce w Lidze Światowej 2003
Ljubomir Travica 2003 2006 trzecie miejsce na mistrzostwach Europy 2005, drugie miejsce w Lidze Światowej 2005
Igor Kolaković 2006 2014 Mistrzostwo Europy 2011, trzecie miejsce na mistrzostwach świata 2010
Nikola Grbić 2014 2019 trzecie miejsce na mistrzostwach Europy 2017, zwycięstwo w Lidze Światowej 2016

Dawne składy[edytuj | edytuj kod]

Skład brązowych medalistów Mistrzostw świata 2010[edytuj | edytuj kod]

Volleyball Half Court.png

Kovačević
# 1
Miljković
# 14
Stanković
# 7
Podraščanin
# 18
Grbić
# 9
Janić
# 4
Rosić
# 19

Wyjściowe ustawienie w meczu Niemcy - Serbia

Trener: Czarnogóra Igor Kolaković
Asystent: Željko Bulatović[4][5]

Nr Imię i nazwisko Data urodzenia
(wiek)
Wzrost
(cm)
Klub Pozycja
1 Nikola Kovačević 14.02.1983 (27) 193 Włochy Latina Volley P
4 Bojan Janić 11.03.1982 (28) 198 Rosja Jarosławicz Jarosław P
5 Vlado Petković 06.01.1983 (27) 198 Korea Południowa Woori Capital R
6 Miloš Terzić 13.06.1987 (23) 202 Serbia Crvena zvezda Belgrad P
7 Dragan Stanković 18.10.1985 (24) 202 Włochy Associazione Sportiva Volley Lube Ś
8 Marko Samardžić 22.02.1983 (27) 190 Grecja Aris L
9 Nikola Grbić (K) 06.09.1973 (37) 194 Włochy Piemonte Volley R
10 Miloš Nikić 31.03.1986 (24) 194 Włochy Perugia Volley P
12 Milan Rašić 02.02.1985 (25) 205 Serbia Crvena zvezda Belgrad Ś
14 Ivan Miljković 13.09.1979 (31) 206 Turcja Fenerbahçe A
15 Saša Starović 19.10.1988 (22) 207 Włochy Latina Volley A
17 Borislav Petrović 06.01.1988 (22) 201 Serbia Vojvodina Nowy Sad Ś
18 Marko Podraščanin 29.08.1987 (23) 204 Włochy Associazione Sportiva Volley Lube Ś
19 Nikola Rosić 05.08.1984 (26) 192 Niemcy VfB Friedrichshafen L

Skład reprezentacji na Letnie Igrzyska Olimpijskie 2012[edytuj | edytuj kod]

Trener: Czarnogóra Igor Kolaković
Asystent: Željko Bulatović[6][7]

Nr Imię i nazwisko Data urodzenia
(wiek)
Wzrost
(cm)
Klub Pozycja
1 Nikola Kovačević 14.02.1983 (29) 193 Polska Resovia P
2 Uroš Kovačević 06.05.1993 (19) 197 Słowenia ACH Volley Lublana P
4 Bojan Janić (K) 11.03.1982 (30) 198 Turcja Galatasaray SK P
5 Vlado Petković 06.01.1983 (29) 198 Włochy Umbria Volley R
7 Dragan Stanković 18.10.1985 (26) 205 Włochy A.S. Volley Lube Ś
10 Miloš Nikić 31.01.1986 (26) 194 Rosja Gubiernija Niżny Nowogród P
11 Mihajlo Mitić 17.09.1990 (21) 201 Serbia Crvena zvezda Belgrad R
12 Milan Rašić 02.02.1985 (27) 205 Słowenia ACH Volley Lublana Ś
14 Aleksandar Atanasijević 04.09.1991 (20) 201 Polska Skra Bełchatów A
15 Saša Starović 19.10.1988 (23) 207 Włochy Umbria Volley A
18 Marko Podraščanin 29.08.1987 (25) 204 Włochy A.S. Volley Lube Ś
19 Nikola Rosić 05.08.1984 (27) 192 Niemcy VfB Friedrichshafen L

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. todor66.com: Men Volleyball European Championship 1995 Qualification. [dostęp 2019-01-24].
  2. AFFILIATED NATIONAL FEDERATIONS at FIVB official website, 24 stycznia 2019
  3. Associated Press: Volleyball Boots Yugoslav Team. [dostęp 2019-01-24].
  4. FIVB 2010 Men's Volleyball World Championship - Serbia - Team Composition (ang.). fivb.org. [dostęp 25 lipca 2013].
  5. Nasi rywale na mistrzostwach: Serbia (pol.). siatka.org. [dostęp 25 lipca 2013].
  6. TEAM COMPOSITION - Serbia (ang.). fivb.org. [dostęp 2013-07-25].
  7. Dwunastka Serbów na IO (pol.). s24.pl. [dostęp 2013-07-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]