Reprezentacja Szkocji w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szkocja
ang. Scotland
gael. Alba
Ilustracja
Flaga Szkocji
Związek ang. Scottish Football Association
gael. Comann Ball-coise na h-Alba
Sponsor techniczny Adidas
Trener Steve Clarke
Skrót FIFA SCO
Ranking FIFA Increase2.svg 44. (1441.43 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo Decrease2.svg 47. (17 kwietnia 2019) (1664 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Kenny Dalglish (102)
Najwięcej bramek Kenny Dalglish (30)
Denis Law (30)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Szkocja 0−0 Anglia 
(Patrick, Szkocja; 30 listopada 1872)
Najwyższe zwycięstwo
 Szkocja 11−0 Irlandia 
(Glasgow, Szkocja; 23 lutego 1901)
Najwyższa porażka
 Urugwaj 7−0 Szkocja 
(Bazylea, Szwajcaria; 19 czerwca 1954)
  1. Stan aktualny na 7 kwietnia 2021.

Reprezentacja Szkocji w piłce nożnej ośmiokrotnie grała w finałach mistrzostw świata, ale za każdym razem kończyła swój udział na rundzie grupowej.

W pierwszych dwóch startach – w 1954 i 1958 r. – Szkoci nie wygrali ani jednego meczu. Ich bilans z udziału w tych turniejach – 0 zwycięstw, 1 remis (z Jugosławią w czasie mundialu '58) i 4 porażki.

Najbliżej awansu z grupy byli w 1974 r. Ekipa z Davidem Harveyem, Kennym Dalglishem, Dennisem Lawem i Joe Jordanem, prowadzona przez Williego Ormonda, nie przegrała meczu (2−1 z reprezentacją Zairu, 0−0 z reprezentacją Brazylii i 1−1 z reprezentacją Jugosławii), a mimo to nie grała dalej. Do awansu zabrakło im jednej bramki. Po raz pierwszy w historii mistrzostw świata zdarzyło się, że drużyna, która nie doznała porażki odpadła z turnieju.

Cztery lata później selekcjoner Ally MacLeod publicznie zapowiadał, że jego podopieczni jadą do Argentyny po mistrzostwo świata. Kiedy ekipa Szkocji wylatywała na mundial '78 na stadionie Hampden Park zebrało się ponad 30 tysięcy kibiców, którzy bili brawo, gdy Ally MacLeod wraz z piłkarzami robił kolejne rundy po bieżni w odkrytym autobusie. Jednak zespół, o którego obliczu decydowali bardzo cenieni wówczas zawodnicy, tacy jak Kenny Dalglish, Joe Jordan, Graeme Souness, mimo iż pokonał przyszłego wicemistrza świata reprezentację Holandii, to po remisie z reprezentacją Iranu i porażką w pierwszym spotkaniu z reprezentacją Peru, odpadł z turnieju już po rundzie grupowej.

Na Copa del Mundo 1982 podopieczni trenera Jocka Steina, tak jak cztery lata wcześniej, zanotowali jedno zwycięstwo, jeden remis i jedną porażkę, co również nie wystarczyło do awansu. Na kolejnym mundialu, po tragicznej śmierci Jocka Steina, drużynę prowadził Alex Ferguson. Drużyna zdobyła wtedy tylko jeden punkt.

Równie słabo Szkoci zaprezentowali się na Mistrzostwach Świata 1990, Mistrzostwach Europy 1992, Euro 1996, i MŚ 1998. Na mundial w Stanach Zjednoczonych, oraz Mistrzostwa Europy w Belgii i Holandii nie awansowali.

W 2001 roku ze stanowiska selekcjonera, po ośmiu latach pracy ustąpił Craig Brown. Jego następcą wybrano Niemca Bertiego Vogtsa. Od tego czasu zaczął się kryzys szkockiej ekipy, która przegrała eliminacje do Mistrzostw Świata 2002, UEFA Euro 2004 i mundialu 2006. Bilans dwuipółletniej kadencji Bertiego Vogtsa: 30 meczów – 8 zwycięstw – 6 remisów – 16 porażek, bramki 26−49.

Od 2004 do stycznia 2007 roku trenerem był Walter Smith, który niespodziewanie złożył dymisję w połowie eliminacji do UEFA Euro 2008 po tym, jak otrzymał propozycję pracy w Rangers F.C. Jego następcą jeszcze w tym samym miesiącu został Alex McLeish, któremu ostatecznie nie udało się awansować ze Szkotami do Mistrzostw Europy w Austrii i Szwajcarii. Po nim szkocką kadrę prowadzili kolejno George Burley, Craig Levein, oraz w latach 2013–2017 Gordon Strachan[1]. Jednak żadnemu z nich nie udało się wprowadzić reprezentacji Szkocji kolejno do mundialu 2010, UEFA Euro 2012, MŚ 2014, Mistrzostw Europy 2016, oraz mundialu w Rosji. Obecnie selekcjonerem reprezentacji Szkocji (po raz drugi) jest Alex McLeish[2].

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020[edytuj | edytuj kod]

Grupa I[edytuj | edytuj kod]

Baraże o udział w Euro 2020[edytuj | edytuj kod]

Półfinały[edytuj | edytuj kod]
8 października 2020
20:45 CET
Szkocja  0:0 (dogr.)
k. 5:3
(0:0, 0:0, 0:0)
 Izrael Hampden Park, Glasgow
Widzów: 0
Sędzia: Rumunia Ovidiu Hațegan
    Rzuty karne  
John McGinn Karny–gol
Callum McGregor Karny–gol
Scott McTominay Karny–gol
Lawrence Shankland Karny–gol
Kenny McLean Karny–gol
Pudło Eran Zahawi
Karny–gol Nir Biton
Karny–gol Shon Weissman
Karny–gol Mohammad Abu Fani
Finał[edytuj | edytuj kod]
12 listopada 2020
20:45 CET
Serbia 
Jović Gol 90'
1:1 (dogr.)
k. 4:5
(0:0, 1:1, 1:1)
 Szkocja
Gol 52' Christie
Stadion Crvena zvezda, Belgrad

Sędzia: Hiszpania Antonio Mateu Lahoz
    Rzuty karne  
Dušan Tadić Karny–gol
Luka Jović Karny–gol
Nemanja Gudelj Karny–gol
Aleksandar Katai Karny–gol
Aleksandar Mitrović Pudło
Karny–gol Leigh Griffiths
Karny–gol Callum McGregor
Karny–gol Scott McTominay
Karny–gol Oliver McBurnie
Karny–gol Kenny McLean

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj | edytuj kod]

  • Simple gold crown.svg British Home Championship:
    • Gold medal with cup.svg 1. miejsce (1): 1884, 1885, 1887, 1889, 1894, 1896, 1897, 1900, 1902, 1910, 1921, 1922, 1923, 1929, 1935, 1936, 1946, 1949, 1951, 1962, 1963, 1967, 1976, 1977

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Trenerzy reprezentacji Szkocji od lat 80.[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gordon Strachan nie jest już trenerem reprezentacji Szkocji – Gol.pl, „Gol.pl”, 13 października 2017 [dostęp 2017-11-18] (pol.).
  2. Ewan Murray, Alex McLeish to return as the new Scotland manager, the Guardian, 15 lutego 2018 [dostęp 2018-02-16] (ang.).
  3. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]