Rewolwer LeMat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
LeMat
Le Mat Revolver.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Francja
 Stany Skonfederowane
Projektant Jean Alexandre Le Mat
Producent Colt's Manufacturing Company
Rodzaj rewolwer
Historia
Prototypy 1855
Produkcja seryjna 1856–1865
Wyprodukowano c. 5 000
Dane techniczne
Kaliber 9 mm/ 10 mm
Nabój nabój kalibru .36 lub .42
śrut 16 ga
Magazynek 9 pocisków rewolwerowych
1 śrutowy
Wymiary
Długość 356 mm
Masa
broni 1.41 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 190 m/s
Szybkostrzelność praktyczna 35 m
Zasięg maks. 90 m
Zasięg skuteczny 35 m

Rewolwer LeMat – francuski dziewięciostrzałowy rewolwer kapiszonowy, wyposażony dodatkowo w drugą, gładką lufę, na naboje śrutowe. Był na wyposażeniu armii Konfederacji podczas wojny secesyjnej.

Zbliżenie na młoteczek

W roku 1850 osiedlił się w Nowym Orleanie Dr Jean Alexandre Francois Le Mat, z pochodzenia Francuz, z wykształcenia lekarz, z zamiłowania wynalazca-konstruktor. Jeszcze przed wybuchem Wojny Secesyjnej opracował bardzo ciekawy rewolwer, piszę opracował a nie wynalazł, gdyż już wcześniej powstała podobna konstrukcja lecz była to broń długa. 21 października 1856, Le Mat przyznano patent n ° 15925 na tę właśnie konstrukcję. Patent opisuje bardzo ciekawą innowację, mianowicie w osi dziewięcio komorowego bębna zamiast trzpienia umiejscowiono lufę śrutową ładowaną od przodowo, strzał z tej dodatkowej lufy padał po wychyleniu w dół małej dźwigni zamocowanej zawiasem do kurka rewolweru. Dźwignia ta zbijała kapiszon lufy śrutowej. Było to więc połączenie rewolweru z krótko-lufą pojedynką śrutową a więc mówiąc fachowo broń kombinowana. Dzięki koligacjom rodzinnym z majorem US Army i późniejszym generałem CSA Pierre Gustave Toutant Beauregard (który notabene miał otrzymywać czwartą część zysku z sprzedaży rewolweru). Zainteresowano konstrukcją Departament Wojny, który zdecydował się zbadać i przetestować broń na potrzeby dragonów US Army, wydano pozytywną opinię, jednakże rewolweru nie przyjęto na wyposażenie wojska. Le Mat i Beauregard zwrócili się następnie w kierunku dużych producentów broni, takich jak Manhattan Arms Co, Springfield Arms Co, Bacona i innych, ale wszystkie te wysiłki okazały się bezskuteczne. Dopiero wybuch wojny sprawił, że rewolwer trafił do produkcji. Le Mat już w dniu 12 sierpnia 1861 r. otrzymał kontrakt na 5000 szt. rewolwerów swojej konstrukcji. Produkowano je w Europie skąd drogą morską były przywożone do portów południa oraz w Filadelfi. Producentami byli John Krider z Filadelfii Charles Frederic Girard i Syn z Paryża (udziałowiec ¾ firmy Le Mat, Beauregard swoje udziały sprzedał Le Mat-owi jeszcze przed wojną) oraz London Armoury Company. Broń produkowana była w następujących kalibrach lufa rewolweru .35 śrutówka 28 (wagomiarowo oczywiście), lufa rewolweru .40 lub .42 śrutówka 20. Jak widać nie są to typowe kalibry, Konfederaci musieli albo samodzielnie odlewać kule albo u rusznikarzy przekalibrowywać rewolwery, co wiązało się z większym obciążeniem konstrukcji. Dopiero pod koniec wojny rozpoczęto dostarczanie rewolwerów w standardowych kalibrach .36 i .44 dostępnych obecnie w replikach Pietty. Rewolwer ważył w zależności od wersji od ok. 1,4 kg do ok. 1,8 kg. Długość ok. 35 – 36 cm. Dziewięć pocisków rewolwerowych + jeden strzał z lufy gładkiej, śrutem bądź kulą! Zasięg praktyczny ok. 40-50 m. Wyprodukowano ich ok. 2900 szt. w kilku wariantach kalibrowych oraz systemach zasilania kapiszonowy oraz znacznie rzadsze na nabój scalony systemu Lefaucheux (trzpieniowy), centralnego zapłonu i w typie karabinku podobnego do Remingtona czy Colta Root. Ocena Pomimo iż nie była to broń zbyt celna, świetnie nadawała się dla kawalerzystów (szarżując czy choćby tylko strzelając z siodła nie ma mowy o strzelaniu tarczowym) ceniona za ogromną siłę ognia nieporównywalną z żadnym ówczesnym rewolwerem. Znani użytkownicy to: wysocy oficerowie Konfederacji: Braxton Bragg (to jego imieniem nazwano Fort Bragg, matecznik sił specjalnych USA min. Zielonych Beretów) , Jeb Stuart i Richard H. Anderson, grawerowany egzemplarz należący do gen. Beauregard, jest przechowywany w Muzeum Konfederacji w Richmond w stanie Wirginia.

Bibliografia[edytuj]