Rey Ordóñez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rey Ordóñez
Ilustracja
łącznik
Pełne imię i nazwisko Reynaldo Ordóñez Pereira
Data i miejsce urodzenia 11 stycznia 1971
Hawana, Kuba
Odbijał prawą
Rzucał prawą
Debiut 1 kwietnia 1996
Ostatni występ 19 lipca 2004
Statystyki
Średnia uderzeń 0,246
Uderzenia 767
RBI 287
Runy 291
Kariera klubowa
Lata Kluby
1996–2002 New York Mets
2003 Tampa Bay Devil Rays
2004 Chicago Cubs

Reynaldo Ordóñez Pereira (ur. 11 stycznia 1971) – kubański baseballista, który występował na pozycji łącznika.

W październiku 1993 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Mets i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Norfolk Tides, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 1 kwietnia 1996 w meczu przeciwko St. Louis Cardinals, w którym zaliczył uderzenie i zdobył runa[1][3]. W sezonie 1999 ustanowił rekord MLB w liczbie kolejnych meczów (101) bez popełnienia błędu na pozycji łącznika[4]. Jako zawodnik Mets trzykrotnie zdobył Rawlings Gold Glove Award[1]. Po konflikcie z kibicami Mets w grudniu 2002 w ramach wymiany zawodników został oddany do Tampa Bay Devil Rays[1][5].

Grał jeszcze w Chicago Cubs[1]. W listopadzie 2006 podpisał niegwarantowany kontrakt ze Seattle Mariners, ale nie zagrał w tym zespole żadnego meczu[1][6].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
Gold Glove Award 1997, 1998, 1999 [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Rey Ordonez Statistics and History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 4 lutego 2015].
  2. Rey Ordonez Minor League Statistics & History (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 4 lutego 2015].
  3. Cardinals at Mets Box Score (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 4 lutego 2015].
  4. Error Records for Shortstops (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 4 lutego 2015].
  5. Ordonez angry with fans, wants out after 2003 (ang.). espn.com. [dostęp 4 lutego 2015].
  6. SS Ordonez among 9 signed by M's to minor league deals (ang.). seattletimes.com. [dostęp 4 lutego 2015].