Rezeda żółta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezeda żółta
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd kapustowce
Rodzina rezedowate
Rodzaj rezeda
Gatunek rezeda żółta
Nazwa systematyczna
Reseda lutea L.
Sp. pl. 1:449. 1753

Rezeda żółta (Reseda lutea L.) – gatunek rośliny z rodziny rezedowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi znad basenu Morza Śródziemnego, skąd stopniowo rozprzestrzeniła się. Obecnie rośnie dziko w Afryce Północnej, na Maderze i Wyspach Kanaryjskich, w Europie Południowej i Środkowej oraz na dużej części kontynentu azjatyckiego (Azja Zachodnia, Kaukaz, Syberia Zachodnia, Turkmenistan)[2]. Status gatunku we florze Polski: na południu archeofit, na północy kenofit. Obecnie występuje pospolicie na terenie całego kraju, stale zwiększając swoją liczebność.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owoce i nasiona
Łodyga
Łodygi leżące lub podnoszące się, o długości 20-60 cm.
Liście
Liście dolne niepodzielne lub trójdzielne, wyższe pierzastodzielne.
Kwiaty
Kwiaty grzbieciste, zebrane początkowo w gęste grona, a w miarę wzrostu w coraz luźniejsze grona. Korona żółta, płatki w liczbie 6, trzydzielne[3]. Pręciki liczne, odchylone na boki, prostują się w miarę dojrzewania.
Owoc
Torebka z dojrzałymi nasionami wzniesiona. Nasiona czarne i gładkie.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina lub roślina dwuletnia, hemikryptofit. Kwitnie w czerwcu i lipcu. Roślina miododajna[4]. Występuje na suchych wzgórzach, nasypach, wysypisakch gruzów. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Onopordetalia i Ass. Onopordetum acanthii (opt.)[5].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-21].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  3. F. Činčura, V. Feráková, J. Májovský, L. Šomšak, J. Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990, s. 112. ISBN 83-09-01473-2.
  4. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.