Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rodzaj rezerwatu florystyczny
Typ fitocenotyczny
Podtyp zbiorowisk leśnych
Państwo  Polska
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 1975
Akt prawny Dz. Urz. Woj. Kuj-Pom. z 2016 r. poz. 2116
Powierzchnia 42,43 ha
Położenie na mapie gminy Nakło nad Notecią
Mapa lokalizacyjna gminy Nakło nad Notecią
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Położenie na mapie powiatu nakielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nakielskiego
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskie
53°08′13,9200″N 17°41′11,0400″E/53,137200 17,686400

Rezerwat przyrody Łąki Ślesińskierezerwat florystyczny o powierzchni 42,43 ha[1], położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie nakielskim, gminie Nakło.

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się w mezoregionie Kotlina Toruńska (315.25) i mikroregionie Dolina Kanału Bydgoskiego (315.351). Zajmuje on zatorfione dno Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, w sąsiedztwie Kanału Bydgoskiego. Znajduje się ok. 200 m na północ od drogi wojewódzkiej Nakło-Bydgoszcz, niedaleko miejscowości Potulice.

Rezerwat jest położony w obrębie korytarza ekologicznego włączonego do sieci Natura 2000: Doliny Noteci (OZW) oraz Doliny Środkowej Noteci i Kanału Bydgoskiego (SOO).

Obszar rezerwatu zlokalizowano w pradolinie, w otoczeniu łąk, terenów podmokłych i licznych stawów rybnych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat został utworzony w 1975 r. w celu zachowania stanowiska brzozy niskiej.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat chroni stanowisko rzadkiego gatunku brzozy niskiej[2]. Jest to relikt polodowcowy, tworzący niskie zarośla na glebach torfowych, które to układy należą do rzadszych składników roślinności w Polsce. Poprzez ochronę gatunków i zbiorowisk roślinnych ochronie podlegają również bardzo wrażliwe na agrotechnikę rolniczą gleby murszowe[3].

W sąsiedztwie rezerwatu zlokalizowane są zbiorniki wodne, przede wszystkim stawy rybne, będące obiektem hodowli karpia, amura białego i tołpygi białej. Łącznie zajmują one 179 ha. Największy Staw Kardynalski ma powierzchnię 130 ha[2].

Położenie w obrębie międzynarodowego korytarza ekologicznego, niewielka antropopresja oraz sąsiedztwo stawów i terenów podmokłych spowodowało, że siedliska lęgowe znalazło tu wiele gatunków ptaków[2].

Stwierdzono gnieżdżenie się na tym obszarze 78 gatunków ptaków z czego ponad 1/3 ekologicznie związana jest z biotopami wodnymi i podmokłymi. W rozległych trzcinowiskach gnieździ się m.in. bąk, żuraw, błotniak stawowy, wodnik i zielonka. Na przelotach stwierdza się corocznie ok. 60 gatunków ptaków wodnych i błotnych. Regularnie przylatuje tu: łabędź czarnodzioby, gęś białoczelna, siewka złota, batalion, rycyk, kulik wielki i rybitwa. Z rzadkich drapieżników pojawiają się: rybołowy, bieliki, orliki krzykliwe i błotniaki zbożowe. Licznie występuje łabędź niemy (do 360 osobników), łyska (3-4 tys. osobników), kaczka krzyżówka (500-600 osobników)[2].

Szlak rezerwatów[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, a zwłaszcza jej północnej krawędzi, między Bydgoszczą a Wyrzyskiem, znajduje się ciąg rezerwatów nadnoteckich. Począwszy od Bydgoszczy, można zwiedzić następujące rezerwaty:

  1. Kruszyn (leśny),
  2. Hedera (florystyczny),
  3. Las Minikowski (leśny),
  4. Łąki Ślesińskie,
  5. Skarpy Ślesińskie (stepowy),
  6. Borek (leśny),
  7. Zielona Góra (leśny).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody, Przeglądanie danych - Rezerwat przyrody, crfop.gdos.gov.pl [dostęp 2018-04-08].
  2. a b c d Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody – Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ​ISBN 83-7096-531-8
  3. Program ochrony środowiska dla miasta i gminy Nakło nad Notecią na lata 2002-2015

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Panorama Stawu Kardynalskiego
Panorama Stawu Kardynalskiego