Rezerwat przyrody Łosiowe Błota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Łosiowe Błota
Ilustracja
rezerwat torfowiskowy
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Mezoregion Równina Warszawska
Data utworzenia 1980
Akt prawny M.P. z 1980 r. nr 19, poz. 94
Powierzchnia 31,6389 ha
Powierzchnia otuliny 142,16 ha
Położenie na mapie gminy Stare Babice
Mapa lokalizacyjna gminy Stare Babice
Łosiowe Błota
Łosiowe Błota
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łosiowe Błota
Łosiowe Błota
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Łosiowe Błota
Łosiowe Błota
Położenie na mapie powiatu warszawskiego zachodniego
Mapa lokalizacyjna powiatu warszawskiego zachodniego
Łosiowe Błota
Łosiowe Błota
Ziemia52°15′25″N 20°51′40″E/52,256944 20,861111

Rezerwat przyrody Łosiowe Błotatorfowiskowy rezerwat przyrody położony na terenie gminy Stare Babice, powiat warszawski zachodni, województwo mazowieckie[1]. Znajduje się w Lesie Bemowskim, w obrębie otuliny Kampinoskiego Parku Narodowego[2].

Na tym terenie, decyzją Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 11 sierpnia 1980 r., został utworzony rezerwat o powierzchni 30,67 ha w celu zachowania, charakterystycznych niegdyś dla Kotliny Warszawskiej, zbiorowisk roślinności torfowisk niskich[3][4]. W 2010 roku skorygowano jego powierzchnię do 31,6389 ha[1].

Rezerwat składa się z dwóch części – mniejszej i większej, obejmując najładniejsze torfowiska w obrębie lasu. Obie części rezerwatu, oddalone od siebie o 500 metrów, rozdziela wojskowa stacja radarowa. Wokół rezerwatu utworzono otulinę o powierzchni 142,16 ha[5].

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Na terenie rezerwatu przeważają tereny bagienne z domieszką 50-letniego lasu olszowego, gdzieniegdzie z liczną domieszką brzozy brodawkowatej, starsze zarośla łozowe i niewielkie fragmenty monokultury sosnowej, które porastają obrzeża lasu. Tereny bagienne skutkiem obniżania się poziomu wód gruntowych zarastają łozą z domieszką wierzby laurowej, kaliny koralowej, kruszyny i karłowatej olszy[6]. Torfowiska tworzą układ mozaikowy z łąkami wilgotnymi – trzęślicowymi[4]. Głównym zbiorowiskiem roślinnym torfowisk jest zespół dorastającej do jednego metra wysokości turzycy sztywnej, rezydują tu także inne rośliny, m.in.: storczyk plamisty, goździk pyszny, mieczyk dachówkowaty, goryczka wąskolistna i wierzba rokita[6]. Gdy poziom wody opada, dolinki zarastają roślinami charakterystycznymi dla tych zbiorowisk: trzęślicą modrą, olszewnikiem kminkolistnym oraz atrakcyjnie pachnącymi bylinami ziołoroślowymi[4].

Znajdują się tu stanowiska rzadkich i chronionych roślin m.in.: goździka pysznego, goryczki wąskolistnej, mieczyka dachówkowatego.

Na terenie rezerwatu znajduje się ostoja łosia, który często tu przybywa z Kampinoskiego Parku Narodowego. Spotkać tu też można: dziki, sarny, lisy, wiele gatunków drobnych ssaków charakterystycznych dla niedużych kompleksów leśnych oraz ptaki wodno-błotne[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Zarządzenie Nr 28 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Warszawie z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Łosiowe Błota”. W: Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego Nr 42, poz. 1390 [on-line]. 2011-03-23. [dostęp 2019-03-13].
  2. Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu
  3. Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 11 sierpnia 1980 r. w sprawie uznania za rezerwaty przyrody. Monitor Polski Nr 19, poz. 94.
  4. a b c d Rezerwat przyrody Łosiowe Błota. W: Zielona Warszawa [on-line]. [dostęp 2018-06-08].
  5. Rezerwat przyrody Łosiowe Błota. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-03-13].
  6. a b Michał Missala: Między miastem a puszczą. (On-line), Przyroda Polska, 2003. [dostęp 16 marca 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-01-09)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]