Rezerwat przyrody Śnieżycowy Jar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śnieżycowy Jar
Logotyp Śnieżycowy Jar
Ilustracja
Rezerwat podczas kwitnienia śnieżyc
rezerwat florystyczny
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Mezoregion

Pojezierze Wielkopolskie (315.5)

Data utworzenia

1975

Akt prawny

M.P. z 1975 r. nr 11, poz. 64, §12

Powierzchnia

9,52 ha

Powierzchnia otuliny

8,94 ha

Położenie na mapie gminy Murowana Goślina
Mapa konturowa gminy Murowana Goślina, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Śnieżycowy Jar”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Śnieżycowy Jar”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Śnieżycowy Jar”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Śnieżycowy Jar”
Ziemia52°36′54″N 16°55′45″E/52,615000 16,929167
Strona internetowa

Śnieżycowy Jarflorystyczny rezerwat przyrody założony na mocy Zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego w 1975 roku dla ochrony jednego z nielicznych w Wielkopolsce (i ogółem na niżu polskim) stanowiska śnieżycy wiosennej (Leucojum vernum).

Przyroda i historia[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat początkowo zajmował 4,21 ha. W wyniku ekspansji śnieżycy jego powierzchnia uległa powiększeniu i obecnie wynosi 9,52 ha, a powierzchnia otuliny 8,94 ha[1]. Rezerwat znajduje się na terenie leśnictwa Starczanowo, w gminie Murowana Goślina (powiat poznański) i podlega ochronie częściowej.

Śnieżyca rośnie masowo w runie zespołu grądu niskiego, występującego na brzegach strumienia płynącego w dość stromym jarze. Domniemywa się, że śnieżyce zostały posadzone na tym terenie ręką ludzką w końcu XIX wieku. Na terenie rezerwatu rośnie ok. 20 gatunków drzew i krzewów, m.in.: dąb czerwony, topola biała, klon polny (paklon), jawor, wiąz. Wiek drzewostanu 20 do 120 lat. W runie, oprócz śnieżycy, występują też m.in. przylaszczka pospolita, zawilec gajowy i złoć żółta[2].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Skrajem rezerwatu prowadzi ścieżka turystyczna, którą można osiągnąć idąc ze Starczanowa lub z Uchorowa (drogowskazy). W pobliżu przechodzi też konny Wilczy szlak.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rezerwat przyrody Śnieżycowy Jar. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-09-15].
  2. red. zbior., Śnieżycowy Jar, folder przyrodniczy, Nadleśnictwo Łopuchówko

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]