Rezerwat przyrody Śnieżyczki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Śnieżyczki
Rodzaj rezerwatu florystyczny
Państwo  Polska
Data utworzenia 1980
Akt prawny M.P. z 1980 r. Nr 30, poz. 171
Powierzchnia 25,27 ha
Położenie na mapie gminy Repki
Mapa lokalizacyjna gminy Repki
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Położenie na mapie powiatu sokołowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sokołowskiego
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Śnieżyczki
Śnieżyczki
Ziemia52°24′N 22°22′E/52,400000 22,366667
Rezerwaty przyrody w Polsce

Rezerwat Śnieżyczkiflorystyczny rezerwat przyrody położony w gminie Repki na terenie leśnictwa Repki w oddziale 250 (województwo mazowieckie).

Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 15 grudnia 1980 roku (M.P. z 1980 r. Nr 30, poz. 171[1]) na powierzchni 25,16 ha. Zgodnie z rejestrem gruntów jest to działka nr 1170 o powierzchni 24,92 ha.

Według Zarządzenia celem ochrony jest zachowanie bogatego i jednego z niewielu w Polsce nizinnej stanowiska ginącego gatunku chronionego - śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis).

Klasyfikacja rezerwatu[edytuj | edytuj kod]

Jest to rezerwat florystyczny (Fl) objęty ochroną częściową;

  • według głównego przedmiotu ochrony jest to rezerwat florystyczny (Fl) podtypu roślin zielnych i krzewinek (zk),
  • według głównego typu środowiska należy do lasów i borów (L) podtypu lasów nizinnych (lni).

Przedmiot i cel ochrony[edytuj | edytuj kod]

Przedmiotem ochrony jest stanowisko śnieżyczki przebiśnieg (Galanthus nivalis). Celem ochrony jest zachowanie i stabilizacja stanowiska tej rośliny.

Walory przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Śnieżyczka przebiśnieg jest niewielką rośliną cebulkową kwitnącą na przedwiośniu. Należy do roślin, których centrum występowania znajduje się w Karpatach i innych terenach południowej Polski. Na terenach niżowych występuje bardzo rzadko. Zwłaszcza tak bogate stanowisko jest unikatowe, tym bardziej że śnieżyczka na tym terenie znajduje się w ekspansji, wchodząc na tereny sąsiednich wydzieleń leśnych.

Wczesną wiosną obok śnieżyczki kwitną: zawilec gajowy i zawilec żółty, przylaszczka pospolita (Hepatica nobilis), złoć żółta (Gagea lutea) oraz rzadka na tym terenie, biało kwitnąca zdrojówka rutewkowata (Isopyrum thalictroides). Innymi rzadkimi gatunkami występującymi w rezerwacie są: turzyca leśna (Carex sylvatica), jaskier kaszubski (Ranunculus cassubicus) i czartwa drobna (Circaea alpina). Z gatunków chronionych występuje tu również bluszcz pospolity (Hedera helix).

Śnieżyczka występuje w płatach wielogatunkowych lasów liściastych. Ich drzewostan buduje grab pospolity (Carpinus betulus), dąb szypułkowy (Quercus robur), olsza czarna (Alnus glutinosa), brzoza brodawkowata (Betula pendula) i topola osika (Populus tremula). Zdarza się klon pospolity (Acer platanoides) i jesion wyniosły (Fraxinus excelsior). Wśród krzewów przeważa czeremcha zwyczajna (Prunus padus) i wiciokrzew suchodrzew (Lonicera xylosetum). W runie dominują: gajowiec żółty (Lamiastrum galeobdolon), zawilec gajowy i żółty (Anemone nemorosa i A. ranunculoides), podagrycznik pospolity (Aegopodium podagraria) oraz kopytnik pospolity (Asarum europaeum).

Zagospodarowanie rezerwatu polega głównie na prowadzeniu niezbędnych prac pielęgnacyjnych, związanych głównie z poprawą jego stanu sanitarnego (użytki przygodne). Prowadzone są także cięcia pielęgnacyjne na powierzchniach młodszych wydzieleń drzewostanu.

Przypisy