Rezerwat przyrody Beka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beka
rezerwat faunistyczny
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Mezoregion Pobrzeże Kaszubskie
Data utworzenia 1988
Akt prawny M.P. z 1988 r. Nr 32, poz. 292
Powierzchnia 193,01 ha
Położenie na mapie gminy wiejskiej Puck
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Puck
Beka
Beka
Położenie na mapie powiatu puckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu puckiego
Beka
Beka
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Beka
Beka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Beka
Beka
Ziemia54°38′48″N 18°28′00″E/54,646667 18,466667
Beka na niemieckiej mapie sztabowej, przed 1939

Rezerwat przyrody Bekafaunistyczny rezerwat przyrody na Pobrzeżu Kaszubskim nad Zatoką Pucką u ujścia rzeki Redy do Bałtyku, w okolicach pochłoniętej przez morze miejscowości Beka (pozostałościami tej osady są wysokie drzewa, kamienne fundamenty i drewniany krzyż na brzegu Zatoki Puckiej). Został utworzony w 1988 roku. Powierzchnia rezerwatu wynosi 193,01 ha[1] (akt powołujący podawał 193,18 ha).

Rezerwat znajduje się w granicach Nadmorskiego Parku Krajobrazowego, a także dwóch obszarów Natura 2000: Obszaru Specjalnej Ochrony Ptaków „Zatoka Pucka” PLB 220005 oraz Specjalnego Obszaru Ochrony Siedlisk „Zatoka Pucka i Półwysep Helski” PLH 220032[2].

Rezerwat obejmuje zabagnione łąki halofilne (słone), łąki zmiennowilgotne i młaki turzycowe oraz szuwary i formacje wydmowe.

Na słonych łąkach występuje licznie szereg gatunków rzadkich, chronionych lub zagrożonych gatunków roślin halofilnych: sit Gerarda, mlecznik nadmorski, świbka morska, babka nadmorska, sitowiec nadmorski, oczeret Tabernemontana, ostrzew rudy, mannica odstająca i aster solny. Z kolei zasilana słodkimi wodami łąka w północnej części rezerwatu jest siedliskiem storczyków, takich jak stoplamki czy lipiennik Loesela, a także innych, ściśle chronionych gatunków flory: gnidosza błotnego i owadożernej rośliny tłustosza pospolitego.

Obszar rezerwatu jest siedliskiem wielu rzadkich gatunków ptaków. Do niedawna gnieździła się tu jedna z największych w Polsce populacji biegusa zmiennego (z rodzimego, tzw. atlantyckiego podgatunku Calidris alpina schinzii) – do 50 par lęgowych. Jednak na skutek zaprzestania wypasu bydła w rezerwacie rozległe obszary słonych łąk zostały opanowane przez gęste szuwary trzcinowe, co spowodowało niemal całkowity zanik biegusa zmiennego na tutejszych lęgowiskach – w 1999 stwierdzono tu zaledwie 1–2 pary gniazdujące, zaś obecnie spotyka się tu głównie osobniki tego gatunku podczas wędrówek. W rezerwacie przestał również gnieździć się batalion. Z innych cennych gatunków były tu obserwowane jako lęgowe: bąk, gęgawa, ohar, szlachar, błotniak stawowy, błotniak zbożowy, błotniak łąkowy, kropiatka, zielonka, żuraw, ostrygojad, sieweczka obrożna, krwawodziób, czajka, kszyk, rybitwa białoczelna (po 1997 roku zanikła – na skutek nadmiernej presji ludzi odwiedzających plaże rezerwatu), zimorodek, sowa błotna i pliszka cytrynowa (gnieździ się w rezerwacie od 1995 roku).

panorama rezerwatu
panorama rezerwatu

Obecnie na terenie rezerwatu Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków prowadzi wieloletni projekt ochrony jego walorów, polegający m.in. na kontrolowanym wypasie bydła i koszeniu trzciny, aby przywrócić jak największą powierzchnię otwartych łąk – siedlisk najcenniejszych roślin i ptaków siewkowych[2].

Najbliższe miejscowości to Mrzezino, Rewa i Osłonino.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rezerwat przyrody Beka. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-05-30].
  2. a b Beka. Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. [dostęp 2018-05-30].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Beka. W: Nadmorski Park Krajobrazowy [on-line]. Pomorski Zespół Parków Krajobrazowych. [dostęp 2018-05-30].