Rezerwat przyrody Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny
Podtyp zbiorowisk leśnych
Państwo  Polska
Mezoregion Płaskowyż Kolbuszowski
Data utworzenia 23 maja 1960
Akt prawny M.P. z 1960 r. nr 43, poz. 211
Powierzchnia 20,08 ha
Ochrona ochrona ścisła i czynna
Położenie na mapie gminy wiejskiej Mielec
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Mielec
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Położenie na mapie powiatu mieleckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu mieleckiego
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim
Ziemia50°15′11″N 21°35′55″E/50,253056 21,598611

Rezerwat przyrody Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskimrezerwat leśny znajdujący się na terenie powiatu mieleckiego, w gminie Mielec[1], jak również w granicach Mielecko-Kolbuszowsko-Głogowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu[2].

Rezerwat powołany został w 1960 r. w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych zbiorowiska leśnego typu przejściowego między ubogą formą buczyny karpackiej a lasem dębowo-grabowym[1][3]. Obszar chroniony obejmuje 20,08 ha drzewostanu stanowiącego niewielki fragment większego kompleksu leśnego stanowiącego część Puszczy Sandomierskiej. Granice rezerwatu przebiegają około 300 m na południe od miejscowości Przyłęk Górny[2].

Drzewostan rezerwatu tworzy mozaikę i formy przejściowe dwóch zespołów, a jednocześnie chronionych siedlisk przyrodniczych: żyznej buczyny karpackiej i grądu subkontynentalnego[4]. Spis flory obszaru chronionego obejmuje ponad 60 taksonów roślin naczyniowych, w tym gatunki chronione: kłokoczka południowa, buławnik mieczolistny, podkolan zielonawy i czosnek niedźwiedzi[5].

Poszczególne części rezerwatu podlegają ochronie ścisłej lub czynnej[6].

Teren rezerwatu został udostępniony do zwiedzania poprzez wyznaczenie szlaku pieszego[7] – ścieżki dydaktycznej „Poznaj Las”[8]. W sąsiedztwie obszaru chronionego przebiega szlak zielony im. gen. Władysława Sikorskiego[9].

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

Niektóre źródła podają nazwę Rezerwat przyrody Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim im. prof. Władysława Szafera[4][5], jednak akt prawny ustanawiający formę ochrony, a także aktualne rozporządzenie ustalające zadania ochronne podają krótszą nazwę rezerwatu[3][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwat przyrody Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim w Centralnym Rejestrze Form Ochrony Przyrody, crfop.gdos.gov.pl [dostęp 2018-03-03].
  2. a b Geoserwis GDOŚ, geoserwis.gdos.gov.pl [dostęp 2018-03-03].
  3. a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 6 kwietnia 1960 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody., prawo.sejm.gov.pl [dostęp 2018-03-03] (pol.).
  4. a b Grzegorz Rąkowski, Małgorzata Walczak, Małgorzata Smogorzewska, Rezerwaty przyrody w Polsce Południowej : monografia, Warszawa: Dział Wydawnictw Instytutu Ochrony Środowiska, 2007, ISBN 978-83-60312-75-9, OCLC 749690872.
  5. a b Plan Urządzenia Lasu. Program Ochrony Przyrody dla Nadleśnictwa Tuszyma wg stanu na dzień 1 stycznia 2013 r., s. 36.
  6. a b Zarządzenie Nr 19/16 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie z dnia 1 czerwca 2016, w sprawie ustanowienia zadań ochronnych dla rezerwatu przyrody Buczyna w Cyrance na Płaskowyżu Kolbuszowskim, bip.rzeszow.rdos.gov.pl [dostęp 2018-03-03] (pol.).
  7. Zarządzenie nr 14/10 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie wyznaczenia szlaku ruchu pieszego w rezerwacie przyrody "Buczyna w Cyrance na Plaskowyzu Kolbuszowskim", archiwumbip.rzeszow.rdos.gov.pl [dostęp 2018-03-03].
  8. Plan Urządzenia Lasu. Program Ochrony Przyrody dla Nadleśnictwa Tuszyma wg stanu na dzień 1 stycznia 2013 r., s. 171.
  9. Plan Urządzenia Lasu. Program Ochrony Przyrody dla Nadleśnictwa Tuszyma wg stanu na dzień 1 stycznia 2013 r., s. 174.