Rezerwat przyrody Bukowa Góra (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Bukowa Góra
Ilustracja
Bukowa Góra
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Data utworzenia 30 listopada 1954
Akt prawny M.P. z 1954 r. Nr 119, poz. 1683
Powierzchnia 10,64 ha
Położenie na mapie gminy Otyń
Mapa lokalizacyjna gminy Otyń
Bukowa Góra
Bukowa Góra
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Bukowa Góra
Bukowa Góra
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Bukowa Góra
Bukowa Góra
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bukowa Góra
Bukowa Góra
Ziemia51°52′24″N 15°44′27″E/51,873333 15,740833
Ujście Śląskiej Ochli do Odry

Bukowa Góraleśny rezerwat przyrody położony na terenie gminy Otyń w województwie lubuskim[1], w okolicach wsi Bobrowniki. Strome wzniesienie porośnięte bukiem i modrzewiem, przecinane wąwozami. Punkt widokowy na starorzecze Odry w miejscu, gdzie uchodzi do niej Śląska Ochla.

Podstawa prawna[edytuj | edytuj kod]

Nr rej. woj. – 1[2].

Data i akt prawny obejmujący rezerwat ochroną[edytuj | edytuj kod]

Zarządzenie Ministra Leśnictwa z dnia 30 listopada 1954 r. (Monitor Polski Nr 119 z 22 grudnia 1954 r., poz. 1683)

Inne akty prawne dotyczące rezerwatu[edytuj | edytuj kod]

  • Obwieszczenie Wojewody Lubuskiego z dnia 16 stycznia 2002 r. (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego Nr 12, poz. 144)
  • Zarządzenie Nr 30/2011 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie rezerwatu przyrody "Bukowa Góra" (Dz. Urz. Województwa Lubuskiego z 2011 r. Nr 81, poz. 1562)

Położenie[edytuj | edytuj kod]

  • województwo – lubuskie
  • powiat – Nowa Sól
  • gmina – Otyń
  • obręb ewidencyjny – Bobrowniki[2]

Właściciel, zarządzający[edytuj | edytuj kod]

Skarb Państwa, Nadleśnictwo Przytok[2]

Powierzchnia pod ochroną[edytuj | edytuj kod]

  • 10,64 ha[1] (akt powołujący podawał 8,84 ha)
  • dz. nr 941
  • 9,14 ha porośnięte są lasem

Opis przedmiotu poddanego ochronie[edytuj | edytuj kod]

Najstarszy rezerwat w dawnym woj. zielonogórskim, położony jest w dorzeczu Odry i jej lewobrzeżnego dopływu Śląskiej Ochli. Rezerwat stanowi fragment lasu porastającego strome zbocze. Las spełnia ponadto dużą rolę zabezpieczającą przed erozją gleby. Skład drzewostanu: buk 5, modrzew europejski 3, dąb 1, sosna 1, pjd. Brz, Lp, Gb, Sw w VI i VII kl., zwarcie pełne. Gleba lekko gliniasta, piaszczysta, średnio zbielicowana, porośnięta miejscami mchem i trawą o na ogół ubogim runie. Dominują siedliska BMś i LMś, ze zdecydowaną przewagą LMś[2].

Cel ochrony[edytuj | edytuj kod]

Zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych drzewostanu naturalnego porastającego strome zbocze krawędzi doliny Odry[2].

Nie podlega ochronie międzynarodowej[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwat przyrody Bukowa Góra. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-13].
  2. a b c d e f Rejestr rezerwatów przyrody województwa lubuskiego (wg stanu 13.06.2018 r.). [dostęp 2018-06-13].