Rezerwat przyrody Cicha Dolina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cicha Dolina
rezerwat leśny
Typ

fitocenotyczny

Podtyp

zbiorowisk leśnych

Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Położenie

gmina Głuchołazy

Mezoregion

Góry Opawskie

Data utworzenia

3 kwietnia 1999[1]

Akt prawny

Dz. Urz. Woj. Opol. z 1999 r. Nr 14, poz. 39

Powierzchnia

56,76 ha

Ochrona

ścisła

Dyrekcja

Nadleśnictwo Prudnik

Położenie na mapie gminy Głuchołazy
Mapa konturowa gminy Głuchołazy, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Cicha Dolina”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Cicha Dolina”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Cicha Dolina”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Cicha Dolina”
Ziemia50°16′00″N 17°27′12″E/50,266667 17,453333

Rezerwat przyrody „Cicha Dolina”rezerwat leśny położony na terenie powiatu nyskiego, w gminie Głuchołazy (województwo opolskie)[1]. Obszar chroniony obejmuje środkową część doliny Bystrego Potoku w Górach Opawskich między Biskupią Kopą i Bukową Górą na zachodzie, a Zamkową Górą i Srebrną Kopą na wschodzie. Leży na wysokości od 400 do 650 m n.p.m. w granicach Parku Krajobrazowego Góry Opawskie oraz obszaru Natura 2000Góry Opawskie"[2][3].

Rezerwat utworzony został w 1999 r. w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych fragmentu lasu mieszanego górskiego o zróżnicowanej strukturze wiekowej i gatunkowej oraz dobrze wykształconego drzewostanu bukowego[1]. Na powierzchni 56,76 ha[1] ochronie podlega drzewostan tworzący trzy siedliska przyrodnicze: kwaśną buczynę górską, las łęgowy i kwaśną dąbrowę[4].

Plan ochrony rezerwatu z 2010 zakładał ochronę czynną rezerwatu, w tym „usuwanie zasiedlonych przez szkodniki owadzie drzew (świerka)” i wystawianie pułapek feromonowych[5]. Plan ten został zmieniony w 2016 r. tak, by spełniał wymogi ochrony siedlisk przyrodniczych na obszarze Natura 2000 oraz realizował zasadę „pierwszeństwa natury” w ochronie rezerwatowej ekosystemów leśnych. Od 2016 r. cały teren rezerwatu podlega ochronie ścisłej[4].

Spis flory rezerwatu liczy 158 gatunków roślin naczyniowych[6], w tym stanowiska szeregu roślin chronionych: paprotnika kolczystego, wawrzynka wilczełyko, lilii złotogłów, pióropusznika strusiego, podkolana białego, kukułki Fuchsa i czosnku niedźwiedziego[7]. Fauna rezerwatu obejmuje m.in. salamandrę plamistą, pluszcza, pliszkę górską i popielicę[7].

Teren samego rezerwatu nie został udostępniony do zwiedzania[4], jednak wzdłuż jego granicy zachodniej biegnie ścieżka przyrodniczo-dydaktyczna „Skrajem rezerwatu Cicha Dolina”[3][8] i zielony szlak turystyczny[3][9], a wzdłuż granicy wschodniej – szlak żółty[3][10].

W pobliżu znajduje się rezerwat „Olszak[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Rezerwat przyrody Cicha Dolina w Centralnym Rejestrze Form Ochrony Przyrody, crfop.gdos.gov.pl [dostęp 2019-01-11].
  2. a b Na podstawie interaktywnej mapy na stronie Geoserwisu GDOŚ
  3. a b c d K. Kiełtyka, R. Kiełtyka, W. Kowalski, Sudety Wschodnie : mapa turystyczna : 1:60 000, ExpressMap Polska, 2010, OCLC 802020287.
  4. a b c Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu z dnia 5 kwietnia 2016 r., publikowane w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, poz. 819, w sprawie w sprawie zmiany zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Cicha Dolina”, bip.opole.rdos.gov.pl [dostęp 2018-02-26] (pol.).
  5. Zarządzenie Nr 8/10 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Opolu z dnia 7 kwietnia 2010 r., w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Cicha Dolina”, bip.opole.rdos.gov.pl [dostęp 2018-02-26] (pol.).
  6. Nawigator po opolskich rezerwatach – Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Opolu, opole.rdos.gov.pl, 2012 [dostęp 2019-01-11] (pol.).
  7. a b Grzegorz Rąkowski, Małgorzata Walczak, Małgorzata Smogorzewska, Rezerwaty przyrody w Polsce Południowej : monografia, Warszawa: Dział Wydawnictw Instytutu Ochrony Środowiska, 2007, ISBN 978-83-60312-75-9, OCLC 749690872.
  8. Zespół Opolskich Parków Krajobrazowych - PK Góry Opawskie - Ścieżki dydaktyczne [dostęp 2018-02-26] (pol.).
  9. Gwarkowa Perć ↔ Ścieżka Langego, mapa-turystyczna.pl [dostęp 2018-02-26] (pol.).
  10. Złodziejska Droga ↔ Przełęcz pod Kopą, skrzyżowanie, mapa-turystyczna.pl [dostęp 2018-02-26] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]