Rezerwat przyrody Hedera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Hedera
rezerwat florystyczny
Państwo  Polska
Województwo  kujawsko-pomorskie
Mezoregion Pojezierze Krajeńskie
Data utworzenia 2000
Akt prawny Dz.Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego z 2001 r. Nr 3 poz. 25
Powierzchnia 15,14 ha
Położenie na mapie gminy Nakło nad Notecią
Mapa lokalizacyjna gminy Nakło nad Notecią
Rezerwat przyrody Hedera
Rezerwat przyrody Hedera
Położenie na mapie powiatu nakielskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nakielskiego
Rezerwat przyrody Hedera
Rezerwat przyrody Hedera
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Rezerwat przyrody Hedera
Rezerwat przyrody Hedera
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Rezerwat przyrody Hedera
Rezerwat przyrody Hedera
Ziemia53°09′37″N 17°44′37″E/53,160278 17,743611

Rezerwat przyrody Hederarezerwat florystyczny położony w województwie kujawsko-pomorskim, powiecie nakielskim, gminie Nakło nad Notecią[1]. Powierzchnia rezerwatu wynosi 15,14 ha[1] (wcześniej podawano 16,94 ha[2]).

Lokalizacja[edytuj | edytuj kod]

Pod względem fizycznogeograficznym rezerwat znajduje się na styku mezoregionów: Pojezierza Krajeńskiego (314.69) i Kotliny Toruńskiej (315.25). Zajmuje on strome skarpy wąwozu, wcinającego się w północne zbocze Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej. Znajduje się ok. 200 m na południe od drogi krajowej nr 10, w pobliżu wsi Minikowo.

Rezerwat jest położony w obrębie korytarza ekologicznego włączonego do sieci Natura 2000: Doliny Noteci (OZW).

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat utworzono w celu ochrony stanowiska bluszczu pospolitego – pnącza ciepłolubnego, którego tak obfite występowanie, w tym licznych okazów kwitnących jest rzadkością. Zbocza wąwozu erozyjnego porasta las o charakterze grądu. Okazy bluszczu pną się na drzewach oraz porastają dno lasu[3]. Większość starych okazów ma zdrewniałe pędy o średnicach dochodzących do 5 cm, niektóre pędy boczne odstają od pni na odległość przekraczającą 30 cm. Na uwagę zasługują zmienne kształty blaszki liściowej bluszczu, od typowych do prawie owalnych. Większość osobników kwitnie i owocuje[2].

Szlak rezerwatów[edytuj | edytuj kod]

Wzdłuż Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej, a zwłaszcza jej północnej krawędzi, między Bydgoszczą a Wyrzyskiem, znajduje się ciąg rezerwatów nadnoteckich. Począwszy od Bydgoszczy, można zwiedzić następujące rezerwaty:

  1. Kruszyn (leśny),
  2. Hedera,
  3. Las Minikowski (leśny),
  4. Łąki Ślesińskie (florystyczny, ornitologiczny),
  5. Skarpy Ślesińskie (stepowy),
  6. Borek (leśny),
  7. Zielona Góra (leśny).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rezerwat przyrody Hedera. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-04].
  2. a b CZĘŚĆ V - OCHRONA PRZYRODY. W: WIOŚ Bydgoszcz Raport 2001 [on-line]. [zarchiwizowane z tego adresu (2004-12-24)].
  3. Marcysiak Katarzyna: Ochrona przyrody - Bydgoszcz i okolice. [w.] Banaszak Józef red.: Przyroda Bydgoszczy. Wydawnictwo Akademii Bydgoskiej im. Kazimierza Wielkiego, Bydgoszcz 2004. ​ISBN 83-7096-531-8