Rezerwat przyrody Jamno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jamno
rezerwat leśny
Typ fitocenotyczny[1]
Podtyp zbiorowisk leśnych[1]
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Wysoczyzna Łaska
Data utworzenia 1959
Akt prawny M.P. z 1960 r. nr 15, poz. 73
Powierzchnia 22,35 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Szadek
Mapa lokalizacyjna gminy Szadek
Jamno
Jamno
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jamno
Jamno
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Jamno
Jamno
Położenie na mapie powiatu zduńskowolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu zduńskowolskiego
Jamno
Jamno
Ziemia51°42′09″N 18°54′00″E/51,702500 18,900000

Rezerwat przyrody Jamnoleśny rezerwat przyrody położony w gminie Szadek, powiecie zduńskowolskim (województwo łódzkie)[1].

Znajduje się na terenie sołectwa Kotliny, obok przysiółka Jamno. Dojechać do niego można szosą SzadekRossoszyca. Z tej szosy kierunkowskaz ze wsi Kotliny do Jamna. Jest to leśnictwo Jamno, uroczysko „Kobyla-Jamno”, w obrębie nadleśnictwa Poddębice[2].

Utworzony Zarządzeniem nr 401 Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 25 listopada 1959 r.[2] Zajmuje powierzchnię 22,35 ha[1]. Celem ochrony rezerwatu jest zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych naturalnego lasu dębowo-jodłowego o cechach grądu subkontynentalnego[1]. Gatunkiem przeważającym jest jodła pospolita i występuje tu ona w pobliżu północnej granicy zasięgu tego gatunku[3]. Najstarsze osobniki jodły mają ponad 160 lat, osiągają do 35 m wysokości i 2 m w obwodzie[3]. Jodła stanowi blisko 60% drzewostanu, a dąb szypułkowy prawie 40%[3]. Gatunki towarzyszące to: sosna, świerk, buk i grab[3].

Roślinność rezerwatu, której wiek jest różny, ma układ wielowarstwowy. Runo składa się głównie z gatunków borowych (borówka czarna, brusznica, widłak jałowcowaty, paprocie, orlica pospolita i in.), a także nielicznych gatunków grądowych (np. zawilec gajowy i perłówka zwisła)[3].

Naliczono tu 152 gatunki roślin naczyniowych oraz 32 gatunki mszaków[2][3]. Z ciekawych roślin tu występujących należy wymienić: paprotkę zwyczajną, gruszyczkę, widłaka jałowcowatego i gwiaździstego[2]. Z grzybów występują m.in.: borowik szlachetny, podgrzybek zajączek, mleczaj rydz, koźlarz czerwony, pieprznik pomarańczowy, muchomor czerwony[2].

Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2018 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[1][4]. Dokonuje się m.in. zabiegów wprowadzania jodły, wycinania posuszu i ograniczania ekspansji grabu[2]. Rezerwat stanowi przykład dynamicznego odnawiania się w sposób naturalny jodły na północnej granicy jej zasięgu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Rezerwat przyrody Jamno. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-29].
  2. a b c d e f K. Gara, E. Milczarski, Rezerwat "Jamno", [w:] „Na sieradzkich szlakach”, nr 1/33/1994/IX, s. 7.
  3. a b c d e f Grzegorz Socha (red.): Rezerwaty przyrody województwa łódzkiego. Łódź: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Łodzi, 2011, s. 76. ISBN 978-83-934396-0-7.
  4. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z dnia 4 stycznia 2018 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Jamno”. W: Dz. Urz. Województwa Łódzkiego poz. 94 [on-line]. 2018-01-09. [dostęp 2019-04-29].