Korzeń (rezerwat przyrody w województwie mazowieckim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy rezerwatu przyrody w województwie mazowieckim. Zobacz też: Korzeń (rezerwat przyrody w województwie łódzkim).
„Korzeń”
Państwo  Polska
Data utworzenia 1987-12-29
Akt prawny M.P. 1988 nr 5 poz. 47 §1
Powierzchnia 36,32 ha
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
„Korzeń”
„Korzeń”
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
„Korzeń”
„Korzeń”
Ziemia52°26′55″N 19°38′10″E/52,448611 19,636111
Rezerwaty przyrody w Polsce

Rezerwat przyrody „Korzeń” - rezerwat przyrody położony w gminie Łąck (powiat płocki, województwo mazowieckie)[1].

Powołany Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 29 grudnia 1987 roku. Zajmuje powierzchnię 36,32 ha.

Celem ochrony jest zachowanie grądowych zbiorowisk leśnych z drzewostanami grabowo-dębowymi z domieszką sosny.

Klasyfikacja rezerwatu[edytuj]

  • według głównego przedmiotu ochrony jest to rezerwat fitocenotyczny (Fi) podtypu zbiorowisk leśnych - krzewów i drzew (kd) oraz zbiorowisk leśnych (zl). Celem ochrony jest zachowanie grądowych zbiorowisk leśnych z drzewostanami grabowo-dębowymi z domieszką sosny,
  • według głównego typu środowiska jest to rezerwat lasów i borów (L) podtypu lasów nizinnych (lni) i lasów mieszanych nizinnych (lmn).

Walory przyrodnicze[edytuj]

Teren rezerwatu położony jest na utworach plioceńskich, na które składają się iły, piaski i żwiry, pochodzące z trzeciorzędu, oraz czwartorzędowe gliny zwałowe z glacjału bałtyckiego.

Rezerwat jest silnie zróżnicowany pod względem naturalności szaty roślinnej. W północno-wschodniej części występuje grąd, którego struktura i skład florystyczny porównywalne są z najlepiej zachowanymi w tej części Polski lasami naturalnymi. Prawie połowę obszaru grądu cechuje zgodność roślinności rzeczywistej z potencjalną. Drugą połowę porastają monokultury sosnowe niedostosowane do siedliska. Na obszarze rezerwatu wyodrębniono jeden zespół leśny - grąd subkontynentalny (Tilio-Carpinetum) z czterema odmianami: grąd niski czyśćcowy (Tilio-Carpinelum stachyetosum), grąd niski typowy (Tilio-Carpinetum typicum), grąd wysoki (Tilio-Carpinelum calamagrostietosum) oraz postać zdegenerowana Tilio-Carpinetum występująca na monokulturach sosnowych.

Na obszarze tego rezerwatu wyróżniono ogółem 173 gatunki roślin naczyniowych i 8 gatunków mchów. Spośród nich 9 podlega ochronie, a 5 zaliczono do gatunków rzadkich w tej części Polski. Do osobliwości rezerwatu należą: gnieźnik leśny, lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, kruszczyk szerokolistny, zdrojówka rutewkowata, jarzmianka większa.

Przypisy