Korzeń (rezerwat przyrody w województwie mazowieckim)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy rezerwatu przyrody w województwie mazowieckim. Zobacz też: Korzeń (rezerwat przyrody w województwie łódzkim).
Korzeń
rezerwat leśny
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Mezoregion Kotlina Płocka
Data utworzenia 1987-12-29
Akt prawny M.P. z 1988 r. nr 5, poz. 47 §1
Powierzchnia 36,32 ha
Położenie na mapie gminy Łąck
Mapa lokalizacyjna gminy Łąck
Korzeń
Korzeń
Położenie na mapie powiatu płockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu płockiego
Korzeń
Korzeń
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Korzeń
Korzeń
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Korzeń
Korzeń
Ziemia52°26′48″N 19°38′00″E/52,446667 19,633333

Rezerwat przyrody „Korzeń”leśny rezerwat przyrody położony w gminie Łąck (powiat płocki, województwo mazowieckie)[1]. Leży w otulinie Gostynińsko-Włocławskiego Parku Krajobrazowego[2][3].

Powołany Zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 29 grudnia 1987 roku. Zajmuje powierzchnię 36,32 ha.

Celem ochrony jest zachowanie grądowych zbiorowisk leśnych z drzewostanami grabowo-dębowymi z domieszką sosny.

Klasyfikacja rezerwatu[edytuj | edytuj kod]

  • według głównego przedmiotu ochrony jest to rezerwat fitocenotyczny (Fi) podtypu zbiorowisk leśnych – krzewów i drzew (kd) oraz zbiorowisk leśnych (zl). Celem ochrony jest zachowanie grądowych zbiorowisk leśnych z drzewostanami grabowo-dębowymi z domieszką sosny.
  • według głównego typu środowiska jest to rezerwat lasów i borów (L) podtypu lasów nizinnych (lni) i lasów mieszanych nizinnych (lmn).

Walory przyrodnicze[edytuj | edytuj kod]

Teren rezerwatu położony jest na utworach plioceńskich, na które składają się iły, piaski i żwiry, pochodzące z trzeciorzędu, oraz czwartorzędowe gliny zwałowe z glacjału bałtyckiego.

Rezerwat jest silnie zróżnicowany pod względem naturalności szaty roślinnej. W północno-wschodniej części występuje grąd, którego struktura i skład florystyczny porównywalne są z najlepiej zachowanymi w tej części Polski lasami naturalnymi. Prawie połowę obszaru grądu cechuje zgodność roślinności rzeczywistej z potencjalną. Drugą połowę porastają monokultury sosnowe niedostosowane do siedliska. Na obszarze rezerwatu wyodrębniono jeden zespół leśny – grąd subkontynentalny (Tilio-Carpinetum) z czterema odmianami: grąd niski czyśćcowy (Tilio-Carpinelum stachyetosum), grąd niski typowy (Tilio-Carpinetum typicum), grąd wysoki (Tilio-Carpinelum calamagrostietosum) oraz postać zdegenerowana Tilio-Carpinetum występująca na monokulturach sosnowych.

Na obszarze tego rezerwatu wyróżniono ogółem 173 gatunki roślin naczyniowych i 8 gatunków mchów. Spośród nich 9 podlega ochronie, a 5 zaliczono do gatunków rzadkich w tej części Polski. Do osobliwości rezerwatu należą: gnieźnik leśny, lilia złotogłów, wawrzynek wilczełyko, kruszczyk szerokolistny, zdrojówka rutewkowata, jarzmianka większa[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rezerwat przyrody Korzeń. GDOŚ.
  2. Mapa obszaru. W: Geoserwis GDOŚ [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-10].
  3. a b Rezerwaty przyrody. W: Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy [on-line]. Parki Krajobrazowe Województwa Kujawsko-Pomorskiego. [dostęp 2018-06-10].