Rezerwat przyrody Mechowisko Kosobudki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mechowisko Kosobudki
rezerwat torfowiskowy
Typ fitocenotyczny
Podtyp zbiorowisk nieleśnych
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Mezoregion Pojezierze Łagowskie
Data utworzenia 28 lutego 2017
Akt prawny Dz. Urz. Woj. Lub. z dnia 13.02.2017 r., poz. 365
Powierzchnia 12,47 ha
Położenie na mapie gminy Łagów
Mapa lokalizacyjna gminy Łagów
Mechowisko Kosobudki
Mechowisko Kosobudki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mechowisko Kosobudki
Mechowisko Kosobudki
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Mechowisko Kosobudki
Mechowisko Kosobudki
Położenie na mapie powiatu świebodzińskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu świebodzińskiego
Mechowisko Kosobudki
Mechowisko Kosobudki
Ziemia52°14′45″N 15°09′40″E/52,245833 15,161111

Rezerwat przyrody Mechowisko Kosobudkirezerwat torfowiskowy położony na terenie gminy Łagów w powiecie świebodzińskim (województwo lubuskie).

Powołanie[edytuj | edytuj kod]

Plany utworzenia rezerwatu powstały już w roku 1998 (Wołejko i Stańko), obejmowały one wówczas większy obszar około 27,41 ha[1] lub nawet 71,56 ha, zawierający także ekosystemy źródlisk i torfowisk. Projekt zajmował obszary na prawym brzegu rzeki Pliszki pomiędzy Kosobudkami a Kijewem (obydwie miejscowości są przyczółkami wsi Kosobudz)[2].

Obszar chroniony został utworzony 28 lutego 2017 r. na podstawie zarządzenia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 lutego 2017 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (Dz. Urz. Woj. Lub. z dnia 13.02.2017 r., poz. 365)[3][4].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat ma powierzchnię 12,47 ha i jest położony około 1 km na zachód od Kosobudek, bezpośrednio przy rzece Pliszce, na obszarze odkupionym przez państwo od Klubu Przyrodników (który był właścicielem gruntu od 2013)[5].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

W obszarze i jego sąsiedztwie występują cztery typy ekologicznych torfowisk: fluwiogeniczne, poligeniczne, źródliskowe i pojezierne. Celem ochrony jest zachowanie kompleksu torfowisk niskich z charakterystycznymi dla nich ekosystemami i ich biocenozami. Obszar ten jest atrakcyjny dla fauny żyjącej w siedliskach wodno-błotnych[6]. Na terenie rezerwatu występuje m.in. 20 gatunków roślin chronionych i 12 gatunków wymierających lub zagrożonych, a z fauny: 13 gatunków ryb, 6 gatunków płazów, 4 gatunki gadów oraz 15 gatunków ptaków[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Torzym, 7 maja 2014. [dostęp 2018-11-21].
  2. Województwo lubuskie – Mechowisko Kosobudki (powiększenie). kp.org.pl. [dostęp 2018-11-21].
  3. ZARZĄDZENIE REGIONALNEGO DYREKTORA OCHRONY ŚRODOWISKA W GORZOWIE WIELKOPOLSKIM. bip.gorzow.rdos.gov.pl, 13 lutego 2017. [dostęp 2018-11-21].
  4. Mechowisko Kosobudki. Centralny rejestr form ochrony przyrody. [dostęp 2018-11-21].
  5. Przyrodnicy kupili sobie torfowisko. I mają już siódmy własny rezerwat. gorzow.wyborcza.pl, 1 kwietnia 2013. [dostęp 2018-11-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 listopada 2018)].
  6. Rejestr rezerwatów przyrody województwa lubuskiego (wg stanu z 28.03.2018 r.). RDOŚ w Gorzowie Wielkopolskim, 28 marca 2018. [dostęp 2018-11-21].
  7. PLAN URZĄDZENIA LASU Nadleśnictwa Bytnica Na okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 grudnia 2026 r.. bip.lasy.gov.pl, 2017. [dostęp 2018-11-21].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]