Rezerwat przyrody Mewia Łacha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Mewia Łacha
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rodzaj rezerwatu faunistyczny
Państwo  Polska
Data utworzenia 1991
Powierzchnia 150 ha
Położenie na mapie gminy Stegna
Mapa lokalizacyjna gminy Stegna
Mewia Łacha
Mewia Łacha
Położenie na mapie powiatu nowodworskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowodworskiego
Mewia Łacha
Mewia Łacha
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Mewia Łacha
Mewia Łacha
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Mewia Łacha
Mewia Łacha
Ziemia54°20′59,0″N 18°56′28,0″E/54,349722 18,941111
WWW

Rezerwat przyrody Mewia Łacha – ptasi rezerwat przyrody na Pobrzeżu Gdańskim, utworzony w 1991 r., o powierzchni 150 ha (składa się z dwóch części - lewobrzeżnej gdańskiej na obszarze Wyspy Sobieszewskiej o powierzchni 18,91 ha i większej o powierzchni 131 ha po wschodniej stronie Przekopu Wisły na obszarze gminy Stegna w sąsiedztwie Mikoszewa) nad Zatoką Gdańską przy ujściu wiślanej odnogi zwanej Przekopem Wisły do Bałtyku. Rezerwat chroni miejsca lęgowe różnych gatunków rybitw i siedliska żerowania i odpoczynku ptaków siewkowatych i blaszkodziobych. Na uwagę zasługuje obecność biegusa zmiennego[1].

Charakterystyka[edytuj]

Rezerwat przyrody Mewia Łacha

Od roku 2007 jest to ponownie jedyne w Polsce miejsce gnieżdżenia się rybitw czubatych - ok. 400 par (2007), ok. 300 (2008) i aż 570 (2009). W 2010 roku lęgi ok. 100 par zostały zniszczone przez tzw. "falę powodziową" na Wiśle, która rozmyła i zatopiła łachę z kolonią. Gniazdują tu również rybitwy białoczelne, rybitwy rzeczne, sieweczki obrożne, ostrygojady, w przeszłości na łachach (piaszczystych wyspach) gniazdowały także kolonie mew srebrzystych i śmieszek, w rezerwacie notowano również lęgi rybitw popielatych oraz pierwszy w Polsce przypadek lęgu sieweczki morskiej. Występuje tu największa w Europie koncentracja mewy małej (do 40 tys. osobników) oraz mewy pospolitej (do 150 tys.). Zimą schronienie znajduje tu ok. 50 tys. kaczek, z których najliczniejsze gatunki to lodówki, czernice i gągoły[2]. Największym zagrożeniem dla lęgów ptaków są turyści. W związku z tym istnieją ograniczenia w poruszaniu się po rezerwacie. Jest tylko jedna ścieżka, po której wolno przechodzić ludziom, prowadzi od Wisły wzdłuż nasady piaszczystego cypla na plażę. Nie wolno przechodzić przez ograniczające ścieżkę taśmy, nie wolno wprowadzać (nawet na ścieżkę) psów, nie wolno plażować w rezerwacie (nawet na dopuszczonej do spacerów ścieżce), nie wolno podpływać i wchodzić na piaszczyste wysepki ani na odgrodzony cypel i wydmy.

W rezerwacie znajdują się też m.in. stanowiska podlegających ochronie mikołajka nadmorskiego i kruszczyka rdzawoczerwonego. Występują tu także rokitnik zwyczajny, kruszczyk szerokolistny, kocanka piaskowa, turzyca piaskowa, a z gatunków solniskowych arcydzięgiel nadbrzeżny, sitowiec nadmorski, mannica odstająca. W obniżeniu terenu znajduje się niewielkie jezioro deltowe.

Najbliższe miejscowości to Mikoszewo i Świbno.

10 kwietnia 2013 na terenie rezerwatu spłonęła nie oddana jeszcze do użytku platforma widokowa[3].

Ssaki na Mewiej Łasze[edytuj]

Na piaszczystych łachach w rezerwacie można obserwować małe stado morskich ssaków. W 2007 roku widywane było 3-5 samic fok szarych i jeden samiec z tego gatunku, ale liczba ta stale wzrasta. Aktualny rekord pochodzi z 5 maja 2013, kiedy obserwowano 51 fok szarych (dane WWF Polska). 31 lipca 2008 i 1 września 2009 r. były obserwowane też foki pospolite - znacznie rzadsi goście na naszym wybrzeżu. Jednakże od jesieni 2012 do maja 2013 dość regularnie obserwuje się 2 osobniki foki pospolitej na terenie rezerwatu. 19 czerwca 2011 roku zaobserwowano samicę foki pospolitej z świeżo narodzonym młodym, co jest drugim przypadkiem narodzin tego gatunku w historii w Polsce. Najłatwiej obserwować foki wieczorem lub rano, pamiętając jednak, że nigdy nie ma gwarancji ich obecności. Jeziorka wśród wydm od strony Gdańska, oraz duże jezioro od strony Mikoszewa, są również stałym miejscem bytowania bobrów. Lęgi ptaków gnieżdżących padają niekiedy ofiarą ssaków drapieżnych - głównie lisa, który spowodował w 2008 roku porzucenie przez rybitwy czubate cypla od strony Gdańska i przeniesienie się kolonii na niedostępną, piaszczystą wyspę.

Przypisy

  1. W. Nocny, Wyspa Sobieszewska, Gdańsk 2008, s. 21-23
  2. W. Nocny, Wyspa Sobieszewska, Gdańsk 2008, s. 23
  3. Spłonęła zupełnie nowa wieża do obserwacji ptaków i fok w ujściu Wisły! [dostęp 23.05.2014]

Linki zewnętrzne[edytuj]