Rezerwat przyrody Nad Jeziorem Trześniowskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwat przyrody
Nad Jeziorem Trześniowskim
{{{Opis_zdjęcia}}}
Ścieżka przyrodnicza "Sokola Góra"
Rodzaj rezerwatu leśny
Państwo  Polska
Mezoregion Pojezierze Łagowskie
Data utworzenia 23 października 1965 r.
Akt prawny M.P. 1965 nr 66 poz. 381
Powierzchnia 49,93 ha
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Nad Jeziorem Trześniowskim
Nad Jeziorem Trześniowskim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nad Jeziorem Trześniowskim
Nad Jeziorem Trześniowskim
Ziemia52°21′02″N 15°17′00″E/52,350556 15,283333
Rezerwaty przyrody w Polsce

Nad Jeziorem Trześniowskimrezerwat przyrody w województwie lubuskim, nad jeziorem Trześniowskim, niedaleko Łagowa, na terenie Łagowskiego Parku Krajobrazowego.

Położenie geograficzne[edytuj]

Nad Jeziorem Trześniowskim to rezerwat częściowy, typu leśnego. Podstawowym celem jego powołania jest zachowanie ze względów naukowych, dydaktycznych i krajobrazowych fragmentu lasu bukowego naturalnego pochodzenia, z domieszką innych drzew. Rezerwat położony jest na zachodnim brzegu jeziora Trześniowskiego (Ciecz), jego południowa część przylega bezpośrednio do miejscowości Łagów. Można tu zobaczyć wspaniałą polodowcową rzeźbę terenu: liczne głębokie rozcięcia erozyjne i brzegi rynny.

Flora rezerwatu[edytuj]

Na uwagę zasługuje tu las bukowy – jego wiek dochodzi do 130 lat. Rosną tu zarówno lite buczyny, zbudowane wyłącznie z buka zwyczajnego oraz lasy mieszane, z domieszką drzew takich jak: sosna zwyczajna, świerk pospolity, dąb bezszypułkowy i wielu innych. Rezerwat jest miejscem występowania wielu rzadkich i chronionych roślin. Doskonałe warunki rozwoju (duża wilgotność powietrza) znajduje tu bluszcz pospolity. Występuje tu masowo oplatając pnie drzew do 25 m wysokości, tworząc żywe zielone kolumny. Spotkać też można inne, podlegające ochronie, gatunki roślin: paprotka zwyczajna, marzanka wonna, kalina koralowa, kruszyna pospolita, przylaszczka pospolita i inne.

Fauna rezerwatu[edytuj]

Fauna jest stosunkowo uboga; jest to skutek bliskiego sąsiedztwa miejscowości wypoczynkowej oraz dużej penetracji ludzi i psów. Niemniej stwierdzono tu występowanie pięciu gatunków płazów: żaba trawna i wiele drobnych ssaków, wśród których znajdują się ryjówka aksamitna i ryjówka malutka – oba gatunki są rzadkie i podlegające ochronie. Z większych zwierząt zobaczyć tu można jelenia, sarnę, dzika, lisa i zająca. Na szczególną uwagę zasługuje awifauna: z ciekawszych ptaków wymienić tu należy siniaka, jedynego gnieżdżącego się w dziuplach gołębia, dzięcioła zielonego i czarnego, wilgę, czy grubodzioba lub zimorodka. Ten ostatnio wspomniany ptak przesiaduje na wystających nad powierzchnię wody gałęziach, wypatrując małych rybek i wodnych owadów. Gniazdo zakłada w wydrążonych w urwistych brzegach tunelach, dochodzących do jednego metra długości. Na wodach i w nielicznych szuwarach można dojrzeć perkoza dwuczubego, gągoła, łyskę, krzyżówkę, czy łabędzia niemego.

Historia[edytuj]

Dawniej wzdłuż wschodniego brzegu Jeziora Trześniowskiego biegła granica między plemionami Polan i Lubuszan. W wieku XII-XIV na Sokolej Górze (obecnie jest to fragment rezerwatu) istniał warowny gród. Do dzisiaj niewiele po nim zostało, drewniane części chat i umocnień bezpowrotnie uległy zniszczeniu, niemniej nadal wyraźnie widoczny jest potrójny pas obronnych wałów i fosa. Źródła podają, że na początku XIX wieku w lasach, obecnie wchodzących w skład rezerwatu, znajdował się mały ogród zoologiczny – rzecz niezwykle modna w owych czasach – utrzymywany przez właścicieli zamku w Łagowie. Już wtedy rosły tutaj dorodne buki, w które wkomponowany został zwierzyniec.

Przez teren rezerwatu prowadzi ścieżka przyrodniczo-historyczna "Sokola Góra", oznakowana znakiem zielonego liścia na białym polu.

Bibliografia[edytuj]