Rezerwat przyrody Niebieskie Źródła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rezerwat przyrody Niebieskie Źródła
{{{Opis_zdjęcia}}}
Rodzaj rezerwatu krajobrazowy, wodny
Charakter częściowy
Państwo  Polska
Mezoregion Dolina Białobrzeska
Data utworzenia 1961
Akt prawny M.P. z 1961 r. Nr 72, poz. 306
Powierzchnia 28,7 ha
Położenie na mapie Tomaszowa Mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna Tomaszowa Mazowieckiego
Niebieskie Źródła
Niebieskie Źródła
Położenie na mapie powiatu tomaszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tomaszowskiego
Niebieskie Źródła
Niebieskie Źródła
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Niebieskie Źródła
Niebieskie Źródła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Niebieskie Źródła
Niebieskie Źródła
Ziemia51°30′43″N 20°01′40″E/51,511944 20,027778

Rezerwat przyrody Niebieskie Źródła – krajobrazowy rezerwat przyrody, położony w południowo-wschodniej części Tomaszowa Mazowieckiego, w powiecie tomaszowskim, w województwie łódzkim. Rezerwat znajduje się w otulinie Sulejowskiego Parku Krajobrazowego[1] wchodzącego w skład zespołu Nadpilicznych Parków Krajobrazowych. Jego powierzchnia częściowo pokrywa się z obszarem Natura 2000 „Niebieskie Źródła” PLH100005[1].

Rezerwat Niebieskie Źródła jest obiektem o dużych wartościach przyrodniczych i atrakcyjnym turystycznie[2]. Przez teren rezerwatu biegną ścieżki dydaktyczne z tablicami informacyjnymi[2]. W pobliżu znajduje się Skansen Rzeki Pilicy[2].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Rezerwat leży w dolinie rzeki Pilicy, na prawym jej brzegu. Powierzchnia rezerwatu wynosi 28,7 ha[3]. Jego symbolem jest kaczka krzyżówka. Został utworzony, dla ochrony malowniczych źródeł krasowych o błękitnym zabarwieniu i zachowania ostoi licznych gatunków ptaków. Na jego terenie znajduje się las olchowy stanowiący ich ostoję. Rezerwat ten obejmuje także silnie pulsujące źródła typu limnokrenowego, które dają początek rzece Jana. Ich urok polega na tym, że woda wybija z dna piasek, który widziany przez taflę wody ma niepowtarzalną, niebiesko-błękitno-zieloną barwę, której odcienie zależą od stanu pogody, stopnia nasłonecznienia bądź zachmurzenia[4]. Czysta woda z wapiennych źródeł pochłania promienie czerwone, a przepuszcza odbite od dna niebieskie i zielone, które można obserwować[5].

Temperatura wody w miejscach wypływu wynosi około 9°C, w otaczającym je akwenie waha się od 6°C zimą do 11°C latem. Wydajność wód wynosi obecnie 80 l/s i jest znacznie niższa niż kiedyś, na co duży wpływ miała działalność człowieka[2].

Flora i fauna[edytuj | edytuj kod]

Na terenie rezerwatu występuje prawie 400 gatunków roślin, około 75% z nich to gatunki pospolite. Do rzadko spotykanych w tej części kraju gatunków należą: wierzba czarniawa, rzeżucha niecierpkowa, turówka wonna, grzybienie białe oraz paprocie – nasięźrzał pospolity i nerecznica grzebieniasta. Roślinność wodna jest za to uboga, co związane jest głównie z warunkami termicznymi wywierzysk[2].

Rezerwat jest ostoją około 75 gatunków ptaków. Liczne są kaczki krzyżówki i łabędzie nieme, spotyka się tu także gatunki rzadkie, takie jak remiz, zimorodek, ohar, gil czy krętogłów[2]. Wiele gatunków ptaków tu zimuje, gdyż woda w zbiorniku nie zamarza[1].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Skarby województwa łódzkiego - rezerwat Niebieskie Źródła. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, 2017-03-01. [dostęp 2018-04-16].
  2. a b c d e f Longina Chojnacka-Ożga, Anna Gabryszewska. Rezerwat „Niebieskie Źródła” jako atrakcja turystyczna. „Studia i Materiały Centrum Edukacji Przyrodniczo-Leśnej”. 11 (23), s. 86-92, 2009. 
  3. Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi Nr 52/2010 z dnia 17 czerwca 2010 r. w sprawie rezerwatu przyrody „Niebieskie Źródła” (DZ. URZ. WOJ. ŁÓDZ. 2010.194.1570).. [dostęp 21-01-2015].
  4. Niebieskie Źródła. W: Skansen Rzeki Pilicy [on-line]. [dostęp 2018-04-16].
  5. Według informacji na tablicy informacyjnej Plik:Blue Sources Nature Reserve in Tomaszow Mazowiecki - 06.jpg

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]