Rezerwat przyrody Nowa Wieś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nowa Wieś
rezerwat leśny
Typ florystyczny[1]
Podtyp roślin na granicy zasięgu[1]
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Wysoczyzna Złoczewska
Data utworzenia 30 października 1957
Akt prawny M.P. z 1957 r. nr 91, poz. 542; M.P. z 1984 r. nr 15, poz. 107, § 3
Powierzchnia 117,65 ha
Ochrona ścisła, czynna
Położenie na mapie gminy Złoczew
Mapa lokalizacyjna gminy Złoczew
Nowa Wieś
Nowa Wieś
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowa Wieś
Nowa Wieś
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Nowa Wieś
Nowa Wieś
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Nowa Wieś
Nowa Wieś
Ziemia51°27′06″N 18°36′23″E/51,451667 18,606389

Rezerwat przyrody Nowa Wieśleśny rezerwat przyrody położony w gminie Złoczew, w powiecie sieradzkim, w województwie łódzkim[1].

Utworzony został Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 30 października 1957 r. na powierzchni 41,78 ha w celu zachowania fragmentu wielogatunkowego lasu mieszanego o charakterze naturalnym z udziałem jodły pospolitej (Abies alba) i buka zwyczajnego (Fagus silvatica), występujących przy granicy ich zasięgów oraz stanowisk licznych gatunków roślin chronionych. W 1984 r. rezerwat został połączony z sąsiednim rezerwatem Komasówka, który istniał od 1959 r.

Rezerwat obejmuje powierzchnię 117,65 ha[1] lasu w leśnictwie Potok w pobliżu Złoczewa i Nowej Wsi, w zlewni rzeki Żegliny, dopływu Warty. W jego skład wchodzą części uroczysk: Komasówka, Zimne Łąki, Paza i Modrzewiowa Poręba. Występują tu niskie grądy z udziałem jodły, łęgi przystrumykowe i dystroficzny zespół olsu torfowcowego.

Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2011 roku (z późniejszymi zmianami), obszar rezerwatu objęty jest ochroną ścisłą, z wyjątkiem obszarów wydzieleń leśnych 154a i 165b, które podlegają ochronie czynnej[1][2].

Flora[edytuj | edytuj kod]

Gatunkowy świat florystyczny reprezentowany jest przez 262 gatunki roślin, w tym 32 gatunki mchów i 230 gatunków roślin naczyniowych. Nowa Wieś posiada charakter lasu naturalnego. Znaleźć tu można liczne rośliny z list gatunków chronionych: widłak goździsty, wawrzynek wilczełyko, barwinek pospolity, bluszcz pospolity, kopytnik pospolity, kruszyna pospolita, marzanka wonna, kalina koralowa, konwalia majowa oraz 4 gatunki storczykowatych: podkolan zielonawy, kruszczyk szerokolistny, listera jajowata i gnieźnik leśny.

Florystyczną ciekawostką rezerwatu są licznie występujące okazy kwitnącego bluszczu pospolitego oplatające drzewa do samych wierzchołków. Spotkać także można z ciekawych grzybów sromotnika bezwstydnego oraz soplówkę.

Fauna[edytuj | edytuj kod]

Bogactwo siedlisk i różnorodność florystyczna sprawia, iż świat zwierzęcy rezerwatu jest bardzo bogaty. Licznie występują też różne owady i pajęczaki. Z płazów spotkać można: ropuchę szarą i ropuchę zieloną, żabę wodną i żabę trawną, rzekotkę drzewną oraz ropuchę paskówkę i traszkę grzebieniastą. Gady reprezentuje żmija zygzakowata, padalec, jaszczurka żyworodna, zaskroniec oraz jaszczurka zwinka. Z dużych saków: sarny, jelenie, dziki, a przejściowo również łosie. Obok jeleniowatych są tu lisy, gronostaje, łasice, kuny leśne, borsuki i jenoty. Występują też gryzonie: myszy leśne, nornice, norniki, wiewiórki. Owadożerne reprezentują: jeż, ryjówka aksamitna i ryjówka malutka. Spotkać można nietoperze takie jak: nocek duży, karlik malutki oraz borowiec.

Najwięcej życia całemu kompleksowi leśnemu nadają ptaki: jest ich kilkadziesiąt gatunków, niektóre występują bardzo licznie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rezerwat przyrody Nowa Wieś. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2018-06-12].
  2. Zarządzenie Nr 16/2011 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z dnia 25 marca 2011 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Nowa Wieś”. W: Dz. Urz. Województwa Łódzkiego Nr 98, poz. 836 [on-line]. 2011-04-11. [dostęp 2019-05-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]