Rezerwat przyrody Półboru

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Półboru
Ilustracja
Fragment rezerwatu jesienią
rezerwat leśny
Typ

fitocenotyczny[1]

Podtyp

zbiorowisk leśnych[1]

Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Mezoregion

Wysoczyzna Łaska

Data utworzenia

1983

Akt prawny

M.P. z 1983 r. nr 39, poz. 230, § 12

Powierzchnia

56,83 ha

Ochrona

czynna

Położenie na mapie gminy wiejskiej Sieradz
Mapa konturowa gminy wiejskiej Sieradz, po prawej znajduje się punkt z opisem „Półboru”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Półboru”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Półboru”
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa konturowa powiatu sieradzkiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Półboru”
Ziemia51°36′01″N 18°49′19″E/51,600278 18,821944

Rezerwat przyrody Półboruleśny rezerwat przyrody w gminie Sieradz, w powiecie sieradzkim, w województwie łódzkim[1], położony pomiędzy Sieradzem a Zduńską Wolą. Znajduje się na terenie Nadleśnictwa Kolumna, w obrębie leśnym Zduńska Wola i leśnictwie Dębowiec[2].

Zajmuje powierzchnię 56,83 ha[1]. Został powołany Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z 24 listopada 1983 roku (M.P. z 1983 r. nr 39, poz. 230, § 12). Według aktu powołującego, celem ochrony jest zachowanie zbiorowisk leśnych dąbrowy świetlistej i fragmentów grądu oraz stanowisk roślin chronionych.

Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku (zmienionego w 2015), obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[1][3].

Rezerwat jest położony na obszarze nizinnym, nieznacznie sfalowanym, na wysokości 150–159 m n.p.m.[4] Ukształtowanie powierzchni tego terenu uformowało się podczas zlodowacenia środkowopolskiego, w wyniku działalności lądolodu warciańskiego[4].

Około 88% powierzchni rezerwatu zajmują grądy subkontynentalne, a 12% ciepłolubne dąbrowy[2].

Runo rezerwatu jest bogate, jednak wykazuje tendencję do zanikania gatunków – wcześniejsze inwentaryzacje, prowadzone w latach 1979–1981 i 1990–1991 przez Uniwersytet Łódzki, wykazywały, że rośnie tu ponad 300 gatunków roślin naczyniowych[2][4], jednak w trakcie prac nad planem ochrony rezerwatu stwierdzono występowanie jedynie 144 gatunków, w tym tylko jednego objętego ochroną ścisłą (lilia złotogłów) i jednego ochroną częściową (miodownik melisowaty)[2]. Z ciekawszych gatunków rosną tu także: bodziszek czerwony, bukwica zwyczajna, konwalia majowa, kokoryczka wonna i wielokwiatowa oraz przytulia Schultesa[5].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rezerwat przyrody Półboru w Centralnym Rejestrze Form Ochrony Przyrody. [dostęp 2018-04-16].
  2. a b c d Plan Urządzenia Lasu sporządzony na lata 2016–2025 dla Nadleśnictwa Kolumna w Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi na podstawie stanu lasu w dniu 1 stycznia 2016r.. s. 37-40. [dostęp 2019-05-03].
  3. Zarządzenie nr 14/2013 Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Łodzi z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla rezerwatu przyrody „Półboru”. [w:] Dz. Urz. Województwa Łódzkiego poz. 3591 [on-line]. 2013-07-10. [dostęp 2019-05-03].
  4. a b c J. Jakubowska-Gabara. Szata roślinna rezerwatu „Półboru” oraz jej zmiany w ciągu dziesięciu lat. „Acta Universitatis Lodziensis, Folia Sozologica”. 4, s. 93–122, 1995. 
  5. "Półboru". [w:] Portal Turystyczny Województwa Łódzkiego [on-line]. 2009-08-21. [dostęp 2018-04-16].