Rezerwat przyrody Sine Wiry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sine Wiry
Ilustracja
Wetlinka w rezerwacie Sine Wiry
rezerwat krajobrazowy
Typ krajobrazów
Podtyp krajobrazów naturalnych
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Położenie gminy Cisna, Solina i Czarna
Mezoregion Bieszczady Zachodnie
Data utworzenia 1987
Akt prawny M.P. z 1988 r. nr 5, poz. 47
Powierzchnia 444,50 ha
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu leskiego
Sine Wiry
Sine Wiry
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sine Wiry
Sine Wiry
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Sine Wiry
Sine Wiry
Ziemia49°15′40″N 22°25′54″E/49,261111 22,431667

Rezerwat przyrody Sine Wiryrezerwat przyrody położony na terenie gmin Cisna i Solina (powiat leski) oraz Czarna (powiat bieszczadzki), w województwie podkarpackim[1]. Jest zlokalizowany w granicach Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego[2], na terenie nadleśnictw Cisna i Baligród[3][4]. Został utworzony zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 29 grudnia 1987 r.

  • numer według rejestru wojewódzkiego: 31
  • powierzchnia: 444,50 ha[1] (akt powołujący podawał 450,49 ha)
  • dokument powołujący: M.P. 1988.5.47
  • rodzaj rezerwatu: krajobrazowy[1]
  • typ rezerwatu – krajobrazów
  • podtyp rezerwatu – krajobrazów naturalnych
  • typ ekosystemu – leśny i borowy
  • podtyp ekosystemu – lasów górskich i podgórskich[1]
  • przedmiot ochrony (według aktu powołującego): przełomowy odcinek rzeki Wetliny wraz z otaczającym ją zespołem leśnym, z fragmentami starodrzewu bukowo-jodłowego[1]

Rezerwat obejmuje 7-kilometrowy fragment przełomowej doliny Wetliny i Solinki z układem siedlisk roślinnych o zróżnicowanych gradientach wilgotności i żyzności. Występują tu bardzo bogate zbiorowiska leśne: grąd typowy Tilio-Carpinetum, buczyna karpacka, olszynka karpacka, kwaśna buczyna górska, jaworzyna górska z języcznikiem, żyzna jedlina, olszynka bagienna[3]. W rezerwacie znajdują się liczne stanowiska roślin i ostoi zwierząt, będące efektem specyficznego położenia i urozmaiconej rzeźby terenu. Spośród około 350 występujących w obrębie rezerwatu gatunków roślin naczyniowych[3], na szczególną uwagę zasługują: tojad wschodniokarpacki (Aconitum lasiocarpum), buławnik mieczolistny (Cephalanthera longifolia) oraz buławnik wielkokwiatowy (Cephalanthera damasonium), zamieszczone w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin.

We wrześniu 1980 roku osunęło się zbocze Połomy tarasując rzekę Wetlinę, w wyniku czego powstało jeziorko, zwane Szmaragdowym, mające w 1987 roku 280 metrów długości i 20-45 metrów szerokości. W 1992 roku zmalało do 70 m[5]. Z biegiem lat uległo zamuleniu i obecnie praktycznie nie istnieje – pozostała po nim szeroka kamienista plaża[6].

Na terenie rezerwatu utworzono dwie ścieżki przyrodnicze[5].

Sine Wiry
Tablica państwowa z nazwą rezerwatu
Jeden z charakterystycznych dla rezerwatu koszy na śmieci umieszczony w wydrążonym pniu drzewa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rezerwat przyrody Sine Wiry. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-23].
  2. Rezerwat przyrody "Sine Wiry". W: Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Karpackich Parków Krajobrazowych w Krośnie. [dostęp 2018-08-16].
  3. a b c Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Cisna – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-05-23].
  4. Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Baligród – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-05-23].
  5. a b Lucyna Beata Pściuk: Rezerwat "Sine Wiry". W: Grupa Bieszczady [on-line]. [dostęp 2018-08-16].
  6. Sine Wiry. W: Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-08-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]