Rezerwat przyrody Sine Wiry

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sine Wiry
Ilustracja
Wetlinka w rezerwacie Sine Wiry
rezerwat krajobrazowy
Typ krajobrazów
Podtyp krajobrazów naturalnych
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Położenie gminy Cisna, Solina i Czarna
Mezoregion Bieszczady Zachodnie
Data utworzenia 1987
Akt prawny M.P. z 1988 r. nr 5, poz. 47
Powierzchnia 444,50 ha
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa konturowa powiatu leskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Sine Wiry”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Sine Wiry”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Sine Wiry”
Ziemia49°15′40″N 22°25′54″E/49,261111 22,431667

Rezerwat przyrody Sine Wiryrezerwat przyrody położony na terenie gmin Cisna i Solina (powiat leski) oraz Czarna (powiat bieszczadzki), w województwie podkarpackim[1]. Jest zlokalizowany w granicach Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego[2], na terenie nadleśnictw Cisna i Baligród[3][4]. Został utworzony zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych z dnia 29 grudnia 1987 r.

  • numer według rejestru wojewódzkiego: 31
  • powierzchnia: 444,50 ha[1] (akt powołujący podawał 450,49 ha)
  • dokument powołujący: M.P. 1988.5.47
  • rodzaj rezerwatu: krajobrazowy[1]
  • typ rezerwatu – krajobrazów
  • podtyp rezerwatu – krajobrazów naturalnych
  • typ ekosystemu – leśny i borowy
  • podtyp ekosystemu – lasów górskich i podgórskich[1]
  • przedmiot ochrony (według aktu powołującego): przełomowy odcinek rzeki Wetliny wraz z otaczającym ją zespołem leśnym, z fragmentami starodrzewu bukowo-jodłowego[1]

Rezerwat obejmuje 7-kilometrowy fragment przełomowej doliny Wetliny i Solinki z układem siedlisk roślinnych o zróżnicowanych gradientach wilgotności i żyzności. Występują tu bardzo bogate zbiorowiska leśne: grąd typowy Tilio-Carpinetum, buczyna karpacka, olszynka karpacka, kwaśna buczyna górska, jaworzyna górska z języcznikiem, żyzna jedlina, olszynka bagienna[3]. W rezerwacie znajdują się liczne stanowiska roślin i ostoi zwierząt, będące efektem specyficznego położenia i urozmaiconej rzeźby terenu. Spośród około 350 występujących w obrębie rezerwatu gatunków roślin naczyniowych[3], na szczególną uwagę zasługują: tojad wschodniokarpacki (Aconitum lasiocarpum), buławnik mieczolistny (Cephalanthera longifolia) oraz buławnik wielkokwiatowy (Cephalanthera damasonium), zamieszczone w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin.

We wrześniu 1980 roku osunęło się zbocze Połomy tarasując rzekę Wetlinę, w wyniku czego powstało jeziorko, zwane Szmaragdowym, mające w 1987 roku 280 metrów długości i 20-45 metrów szerokości. W 1992 roku zmalało do 70 m[5]. Z biegiem lat uległo zamuleniu i obecnie praktycznie nie istnieje – pozostała po nim szeroka kamienista plaża[6].

Na terenie rezerwatu utworzono dwie ścieżki przyrodnicze[5].

Sine Wiry
Tablica państwowa z nazwą rezerwatu
Jeden z charakterystycznych dla rezerwatu koszy na śmieci umieszczony w wydrążonym pniu drzewa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Rezerwat przyrody Sine Wiry. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-05-23].
  2. Rezerwat przyrody "Sine Wiry". W: Ciśniańsko-Wetliński Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Karpackich Parków Krajobrazowych w Krośnie. [dostęp 2018-08-16].
  3. a b c Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Cisna – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-05-23].
  4. Rezerwaty przyrody. Nadleśnictwo Baligród – Lasy Państwowe. [dostęp 2019-05-23].
  5. a b Lucyna Beata Pściuk: Rezerwat "Sine Wiry". W: Grupa Bieszczady [on-line]. [dostęp 2018-08-16].
  6. Sine Wiry. W: Zielone Podkarpacie [on-line]. [dostęp 2018-08-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]