Rezerwat przyrody Skałki Piekło pod Niekłaniem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skałki Piekło pod Niekłaniem
Ilustracja
Jedna ze skał piaskowcowych w rezerwacie
rezerwat przyrody nieożywionej
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Mezoregion Garb Gielniowski[1]
Data utworzenia 1959
Akt prawny M.P. z 1959 r. nr 37, poz. 170
Powierzchnia 6,18 ha
Ochrona częściowa
Położenie na mapie gminy Stąporków
Mapa konturowa gminy Stąporków, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Skałki Piekło pod Niekłaniem”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Skałki Piekło pod Niekłaniem”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Skałki Piekło pod Niekłaniem”
Położenie na mapie powiatu koneckiego
Mapa konturowa powiatu koneckiego, blisko prawej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Skałki Piekło pod Niekłaniem”
Ziemia51°11′03″N 20°39′57″E/51,184167 20,665833

Rezerwat przyrody Skałki Piekło pod Niekłaniemrezerwat przyrody nieożywionej na terenie Konecko-Łopuszniańskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu w gminie Stąporków, w powiecie koneckim, w północnej części województwa świętokrzyskiego[2], w pobliżu miejscowości Niekłań Wielki. Skałki ciągną się na długość około 1 kilometra, ich wysokość dochodzi do 8 metrów.

Rezerwat przyrody Skałki Piekło jest punktem początkowym szlak turystyczny czarny czarnego szlaku turystycznego prowadzącego do miejscowości Wólka Plebańska. Przez rezerwat przechodzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny ze Skarżyska-Kamiennej (Pogorzałe) do Kuźniaków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 271. ISBN 83-01-12479-2.
  2. Rezerwat przyrody Skałki Piekło pod Niekłaniem. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-04-17].