Rezerwat przyrody Skorocice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skorocice
Ilustracja
Wnętrze zapadliska krasowego w rezerwacie Skorocice
rezerwat stepowy
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Mezoregion Niecka Solecka[1]
Data utworzenia 21 stycznia 1960
Akt prawny M.P. z 1960 r. nr 17, poz. 85
Powierzchnia 7,15 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Wiślica
Mapa lokalizacyjna gminy Wiślica
Skorocice
Skorocice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Skorocice
Skorocice
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Skorocice
Skorocice
Położenie na mapie powiatu buskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu buskiego
Skorocice
Skorocice
Ziemia50°25′11″N 20°40′17″E/50,419722 20,671389

Rezerwat przyrody Skorocicerezerwat stepowy na terenie Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego[2] w gminie Wiślica, w powiecie buskim, w województwie świętokrzyskim[3].

  • Powierzchnia: 7,15 ha[3] (akt powołujący podawał 7,70 ha[4])
  • Rok utworzenia: 1960
  • Dokument powołujący: Zarządz. MLiPD z 21.01.1960; MP. 17/1960, poz. 85[4]
  • Numer ewidencyjny WKP: 024
  • Charakter rezerwatu: częściowy (podlega ochronie czynnej[3])
  • Przedmiot ochrony: wąwóz wyerodowany w gipsach trzeciorzędowych z urwistymi, malowniczymi ścianami oraz bardzo interesujące formy krasowe w postaci jaskiń, naturalnych korytarzy, mostów skalnych, lejów i zapadlisk; ponadto naturalne stanowiska roślinności stepowej (step ostnicowy oraz step łąkowy) i entomofauny

W rezerwacie znajduje się 26 jaskiń, m.in. Jaskinia Skorocicka, Jaskinia w Skorocicach u Ujścia Doliny, Jaskinia Dzwonów, Jaskinia Ucho Olki, Jaskinia Stara, Jaskinia Górna, Jaskinia z Potokiem i Tunel w Skorocicach[5].

Na dnie wąwozu występują łąki i pastwiska. Z roślin rzadkich zasługują na uwagę: ostnica włosowata, miłek wiosenny, sesleria błotna, sierpik różnolistny (jedyne stanowisko w Polsce) oraz jaskier iliryjski.

Przez rezerwat przechodzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny z Pińczowa do Wiślicy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 268. ISBN 83-01-12479-2.
  2. Formy ochrony przyrody. W: Nadnidziański Park Krajobrazowy [on-line]. Zespół Świętokrzyskich i Nadnidziańskich Parków Krajobrazowych. [dostęp 2019-01-14].
  3. a b c Rezerwat przyrody Skorocice. W: Centralny Rejestr Form Ochrony Przyrody [on-line]. Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska. [dostęp 2019-01-14].
  4. a b Zarządzenie Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 21 stycznia 1960 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M.P. z 1960 r. nr 17, poz. 85)
  5. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy,, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2017-12-17] (pol.).