Rezerwat przyrody Wąwóz Bolechowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wąwóz Bolechowicki
{{{Opis_zdjęcia}}}
Brama Bolechowicka
Rodzaj rezerwatu krajobrazowy
Charakter częściowy
Państwo  Polska
Mezoregion Wyżyna Olkuska
Data utworzenia 1968
Akt prawny M.P. z 1968 r. Nr 50, poz. 345
Powierzchnia 22,44 ha
Położenie na mapie gminy Zabierzów
Mapa lokalizacyjna gminy Zabierzów
Wąwóz Bolechowicki
Wąwóz Bolechowicki
Położenie na mapie powiatu krakowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu krakowskiego
Wąwóz Bolechowicki
Wąwóz Bolechowicki
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Wąwóz Bolechowicki
Wąwóz Bolechowicki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wąwóz Bolechowicki
Wąwóz Bolechowicki
Ziemia50°09′22″N 19°47′02″E/50,156111 19,783889

Rezerwat przyrody Wąwóz Bolechowicki – krajobrazowy rezerwat przyrody obejmujący dolną część Doliny Bolechowickiej. Jest to rezerwat częściowy, dopuszczalna jest wspinaczka skałkowa, pod warunkiem korzystania wyłącznie z zamocowanych już haków. Utworzony został w 1968[1], ma powierzchnię 22,44 ha. Znajduje się na Wyżynie Olkuskiej w jednej z dolin Parku Krajobrazowego Dolinki Krakowskie. Administracyjnie są to tereny wsi Karniowice w gminie Zabierzów.

Ochronie podlega: Brama Bolechowicka u wylotu wąwozu, znajdujące się za nią skały wapienne wraz z jaskiniami oraz odznaczające się zbiorowiska roślinne w dolinie i na zboczach wąwozu. Do zbiorowisk tych należą: łęg olszowy, grąd, las mieszany, murawy naskalne i zarośla kserotermiczne[2]. Są to zbiorowiska naturalne lub półnaturalne, powstałe w wyniku prowadzonej tutaj przed utworzeniem rezerwatu gospodarki człowieka.

Kokorycz pusta

Znajdują się tutaj stanowiska rzadkiego endemitubrzozy ojcowskiej. Wiosną, przed rozwojem liści przez drzewa masowo zakwitają: kokorycz pełna, zawilec gajowy i żółty, śledziennica skrętolistna, zdrojówka rutewkowata, fiołek Rivina, pierwiosnek lekarski, miodunka ćma.

Dnem wąwozu płynie niewielki potok Bolechówka zasilany kilkoma źródłami krasowymi, na którym występują małe wodospady.

Od 2001 rezerwat włączony został do Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 jako ostoja siedliskowa „Dolinki Jurajskie”. Umieszczone przy Bramie Bolechowickiej tablice opracowane przez specjalistów z akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w ramach projektu Małopolski Szlak Geoturystyczny informują o budowie geologicznej tego wąwozu.

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny czarny – czarny z Bolechowic do wylotu Wąwozu Bolechowickiego.
szlak turystyczny żółty – żółty z Ojcowskiego Parku Narodowego przez górną część Doliny Kluczwody i Wierzchowie, Zelków, Dolinę Bolechowicką (w dół), Karniowice, Kobylany, Dolinę Będkowską, Dolinę Szklarki do Paczółtowic.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Utworzony Zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego Nr 178 z dnia 4 listopada 1968 r. w sprawie uznania za rezerwat przyrody (M. P. Nr 50, poz. 345).
  2. Bąba W., Michalik S. 2002. Zbiorowiska roślinne rezerwatu „Wąwóz Bolechowicki” na Wyżynie Krakowskiej. Prądnik. Prace Muz. Szafera 13: 121-129.