Rezerwat przyrody Wolbórka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wolbórka
rezerwat leśny, faunistyczny
Państwo  Polska
Województwo  łódzkie
Mezoregion Wysoczyzna Bełchatowska[1]
Data utworzenia 19 września 1959
Akt prawny M.P. z 1959 r. nr 89, poz. 481
Powierzchnia 37,39 ha
Ochrona czynna
Położenie na mapie gminy Tuszyn
Mapa lokalizacyjna gminy Tuszyn
Wolbórka
Wolbórka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wolbórka
Wolbórka
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Wolbórka
Wolbórka
Położenie na mapie powiatu łódzkiego wschodniego
Mapa lokalizacyjna powiatu łódzkiego wschodniego
Wolbórka
Wolbórka
Ziemia51°37′51″N 19°31′00″E/51,630833 19,516667

Rezerwat przyrody Wolbórkaleśny i faunistyczny rezerwat przyrody w gminie Tuszyn, w powiecie łódzkim wschodnim, w województwie łódzkim[2]. Znajduje się na terenie leśnictwa Tuszyn (Nadleśnictwo Kolumna)[3]. Utworzony został zarządzeniem Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego z dnia 19 września 1959 roku w celu zachowania fragmentu naturalnego lasu olszowego, źródeł rzeki Wolbórki oraz rzadkiego gatunku motyla – szlaczkonia torfowca, będącego reliktem polodowcowym[4]. Rezerwat zajmuje powierzchnię 37,39 ha[1][4] (akt powołujący podawał 35,25 ha). Położony jest na terenie podmokłym z występującymi tam licznymi źródliskami.

Ptaki występujące w rezerwacie to: kos, szpak, sikora bogatka, sikora modra, czubatka europejska, bażant, trznadel, zięba, sierpówka, grzywacz, skowronek, żuraw, bocian biały i czarny[3], kowalik, dzięcioł duży i średni[3], kukułka, pleszka, kwiczoł, sójka, sroka, wilga, dzwoniec, kapturka, dudek, bąk, drozd, słonka, krzyżówka, pliszka siwa, wróbel, mazurek, czajka, czernica, łyska, pustułka, trzciniak, trzcinniczek, jastrząb, myszołów, jerzyk, grubodziób, rudzik zwyczajny i wiele innych.

Ssaki występujące w rezerwacie to: sarna, borsuk, lis, dzik, zając szarak, bóbr, wiewiórka, łoś, jeż wschodni, łasica, nornica ruda, mysz polna i wiele innych.

Z płazów na uwagę zasługuje rzekotka drzewna, a z gadów – żmija zygzakowata[3].

Według obowiązującego planu ochrony ustanowionego w 2013 roku, obszar rezerwatu objęty jest ochroną czynną[4][5]. W trakcie prac inwentaryzacyjnych prowadzonych do celów planu ochrony nie potwierdzono obecności szlaczkonia torfowca będącego jednym z przedmiotów ochrony, brak jest również w rezerwacie właściwych dla niego siedlisk (takich jak torfowisko wysokie) oraz borówki bagiennej, którą żywią się larwy tego motyla[3].

W obrębie tego samego kompleksu leśnego jest położony rezerwat „Molenda”.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]