Rezerwy walutowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Rezerwy w walutach i złocie w 2006

Rezerwy walutowe, rezerwy dewizowe[1] – płynne aktywa zagraniczne, które są kontrolowane i posiadane przez krajowy bank centralny (np. zagraniczne waluty zdeponowane w banku centralnym). Do funkcji rezerw walutowych należy m.in. zabezpieczenie operacji wyrównujących bilans płatniczy kraju, gwarantowanie wymienialności pieniądza krajowego oraz umożliwienie interwencji na rynku walutowym[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początkowo rezerwy były przetrzymywane w złocie. Po wprowadzeniu systemu z Bretton Woods, Stany Zjednoczone związały swoją walutę ze złotem. Spowodowało to, że niektóre kraje zrezygnowały z trzymania rezerw w złocie i zaczęły trzymać je w dolarach.[3] Banki centralne zazwyczaj trzymają rezerwy w kilku walutach.

Cel[edytuj | edytuj kod]

Głównym celem posiadania rezerw walutowych przez banki centralne jest utrzymanie stabilności i bezpieczeństwa walutowego kraju.

Poziomy rezerw[edytuj | edytuj kod]

Na koniec 2014 roku ok. 33% wszystkich oficjalnych rezerw walutowych było trzymanych w dolarach, a ok. 12 % euro[4].

Kraje, które mają największe rezerwy walutowe (w sumie posiadają ok. 80% światowych rezerw walutowych):

Pozycja Państwo mld USD (koniec miesiąca)
1 Chiny 3 843 (grudzień 2014) [5]
2 Japonia 1 261 (grudzień 2014)[6]
Strefa euro 743 (grudzień 2014)[7]
3 Arabia Saudyjska 732 (grudzień 2014)[8]
4 Szwajcaria 545 (grudzień 2014)[9]
5 Tajwan 419 (grudzień 2014)[10]
6 Rosja 385 (grudzień 2014)[11]
7 Korea Południowa 364 (grudzień 2014)[12]
8 Brazylia 364 (grudzień 2014)[13]
9 Hongkong 329 (grudzień 2014)[14]
10 Indie 320 (grudzień 2014)[15]

Poziom rezerw walutowych w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Na koniec lutego 2015 rezerwy walutowe NBP wynosiły około 98 mld $[16].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wojciech Majerkiewicz: Skąd się biorą rezerwy walutowe?. inwestycje.pl, 2007-06-20. [dostęp 4 lutego 2010].
  2. E. Gostomski, Ewolucja wielkości, struktury i wykorzystania oficjalnych rezerw walutowych na świecie [w:] M. Pronobis (red.), Polityka ekonomiczna i rynki finansowe a funkcjonowanie gospodarki, Warszawa, Wyższa Szkoła Bankowa w Gdańsku, 2013, ISBN 978-83-61712-41-1, s. 171
  3. Tomasz Kuźma: Zapasy na czarną godzinę - studioopinii.pl
  4. Currency Composition of Official Foreign Exchange Reserves (COFER) (ang.)
  5. Snapshot for China Monthly Foreign Exchange Reserves (CNGFOREX) (ang.). BLOOMBERG L.P. [dostęp 2015-04-24].
  6. Japan International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  7. EURO AREA, International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  8. SAUDI ARABIA, International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  9. SWITZERLAND, International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  10. Foreign Exchange Reserves (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  11. Russia’s International Reserves (ang.). The Central Bank of the Russian Federationl. [dostęp 2015-04-24].
  12. KOREA, REPUBLIC OF, International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  13. Brazil International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  14. Hong Kong Special Administrative Region, People's Republic of China (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  15. India International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].
  16. POLAND International Reserves and Foreign Currency Liquidity (ang.). [dostęp 2015-04-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]