Rheingau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rheingau – region Niemiec na prawym brzegu środkowego Renu.

Region jest znany z licznych zabytków i atrakcji turystycznych oraz jako zagłębie produkcji rieslinga. Administracyjnie należy do powiatu Rheingau-Taunus w kraju związkowym Hesja. Rheingau jest największym heskim obszarem produkcji win jakościowych.

Mapa z 1905

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Krajobraz[edytuj | edytuj kod]

Pod względem krajobrazowym, region podzielony jest na trzy części:

  • Bezpośrednio nad Renem znajdują się stoki o lekkim nachyleniu pokryte winnicami (wśród nich znajduje się wiele słynnych i uznanych winnic), malownicze wioski, stare zamki, kościoły i klasztory, co sprawia, że region jest bardzo atrakcyjny turystycznie.
  • Wspominany pas winnic przechodzi łagodnie w Rheingaugebirge (pasmo górskie w górach Taunus). Najwyższe wzniesienie to Kalte Herberge – 619 m n.p.m. – jest to zalesiony pagórek nad Hallgarten.
  • Pomiędzy Rüdesheim am Rhein i Lorch znajduje się wysoki, zalesiony obszar, na którego stokach znajdują się liczne winnice.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Klimat w Rheingau charakteryzują suche i ciepłe lata oraz łagodne zimy. W najkorzystniej usytuowanych ogrodach mieszkańców, w pobliżu Renu rosną drzewa śródziemnomorskie (figi, oliwki, morele i brzoskwinie). Nadreńskie skały porasta sucha roślinność. Średnia dzienna temperatura w miesiącach letnich przekracza 19 °C, a w zimie, często nie sięga 1 °C. Suma rocznych opadów wynosi od 450 mm w niektórych miejscach wzdłuż Renu i do ponad 1000 mm na Kalte Herberge.

Gleby[edytuj | edytuj kod]

W region Rheingau występuje wiele różnych rodzajów gleb. Rozróżnia się zasadniczo:

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za czasów Imperium Karolińskiego Rheingau było niemieckim gau zarządzanym w imieniu króla. byW roku 983 biskup moguncki Willigis otrzymał ten obszar od Ottona II – przekazanie własności miało miejsce w Weronie 13 czerwca tego roku.

Region Rheingau był przez 600 lat, aż do końca XVIII wieku naturalną twierdzą graniczną, czemu sprzyjało ukształtowanie terenu.

Winiarstwo[edytuj | edytuj kod]

Warunki klimatycznie sprzyjają uprawie winorośli, która była uprawniana w Rheingau już od czasów Karola Wielkiego. Wina z Rheingau, a zwłaszcza tutejszy riesling są znane na całym świecie.

Winnice, odmiany winorośli i gatunki wina[edytuj | edytuj kod]

Rheingau wyróżnia się nie tylko pod względem jakości produkowanych win, ale także pod względem wielkości obszarów, na których uprawiana jest winorośl – region zajmuje pod tym względem 7 miejsce w Niemczech. Prawie 2,5% niemieckich zbiorów wina to zbiory z Rheingau. Rocznie produkuje się tu 20 mln litrów wina, z czego 85% to wino białe. Średnia wydajność wynosi 6700 litrów na hektar, podczas gdy średnia niemiecka wynosi około 9500 litrów. Niekwestionowanym liderem wśród odmian winorośli jest riesling (80%), za którym podąża wykorzystywany głównie na wina czerwone spätburgunder – 12,5% i müller-thurgau – jedynie 2%.

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Region Rheingau przyciąga turystów licznymi atrakcjami, m.in. Niederwalddenkmal, klasztor Eberbach, zamki: Reinhartshausen, Johannisberg, Vollrads i żurawiem w Oestrich-Winkel, a także starówkami w Rüdesheim am Rhein (zwłaszcza uliczka Drosselgasse), Eltville am Rhein z pałacem i Kiedrich. Zachodnia część Rheingau wchodzi w skład wpisanej od 2002 na listę UNESCO doliny środkowego Renu.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Kultura[edytuj | edytuj kod]

  • Rheingau-Musik-Festival
  • Rheingauer Platt
  • Festiwal literacki w Rheingau – "WeinLese"
  • Magazyn kulturowo-lajfstajlowy – "VivArt", Wiesbaden & Rheingau

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Becker, Dirk M. – vivat Wiesbaden und Rheingau – Spaziergänge zwischen Tradition und Moderne, Universum Verlag 2006, ​ISBN 389869141-1
  • Karl Baedeker GmbH – Baedeker Wiesbaden Rheingau, Ostfildern-Kemnat 2001, ​ISBN 3-8795-4076-4
  • Oliver Bock – Rheingau von A bis Z, Societäts Verlag, ​ISBN 3-7973-0921-X
  • Oliver Bock – Rheingauer Weinschmecker, Societäts Verlag
  • Oliver Bock – Der Rheingau – Des Stromes Goldene Mitte, Societäts Verlag
  • Alfred Zirwes – Im Rheingau unterwegs, Societäts Verlag
  • Hans Ambrosi, Wolfgang Blum – Rheingau pur, Verlagsgruppe Rhein Main
  • Herbert Michel – Rheingauer Dialekt, Gesellschaft zur Förderung der Forschungsanstalt Geisenheim anlässlich deren 125-jährigen Bestehens, ​ISBN 3-9805-265-1-8
  • Magazin für Kultur und Lebensart – vivat Wiesbaden und Rheingau, Universum Verlag Wiesbaden
  • C.u.F. Lange – Das Weinlexikon, Fischer Verlag 2003, ​ISBN 3-596-15867-2
  • Richard Henk – Rheingau, Brausdruck GmbH, Heidelberg, ​ISBN 3-921524-90-3
  • Martin Mosebach: Der Rheingau (ein Essay in Deutsche Landschaften), S. Fischer Verlag 2003, ​ISBN 3-10-070404-5
  • Alfred Zirwes – "Im Rheingau-Gebirge unterwegs", Societäts Verlag, ​ISBN 3-7973-0839-6
  • Alfred Zirwes – "Auf Kur in den Rheingau", Selbstverlag, ​ISBN 3-00-015910-X