Rheingau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Rheingau – region Niemiec usytuowany na prawym brzegu Renu.

Region odznacza się licznymi zabytkami i ciekawostkami turystycznymi. Politycznie przynależy do Rheingau-Taunus-Kreis w landzie Hesja. Zagłębie winiarskie Rheingau jest największym heskim zagłębiem winiarskim w którym produkuje się wina wysokiej jakości.

Mapa z 1905

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Krajobraz[edytuj | edytuj kod]

Pod względem krajobrazowym, region podzielony jest na trzy części:

  • Bezpośrednio nad Renem znajdują się stoki o lekkim nachyleniu pokryte winnicami (wśród nich znajduje sie wiele słynnych i uznanych winnic), malownicze wioski, stare zamki, kościoły i klasztory, co sprawia, że region jest bardzo atrakcyjny turystycznie.
  • Wspominany pas winnic przechodzi łagodnie w Rheingaugebirge (pasmo górskie w górach Taunus). Najwyższe wzniesienie to Kalte Herberge – 619 m n.p.m. – jest to zalesiony pagórek nad Hallgarten.
  • Pomiędzy Rüdesheim am Rhein i Lorch znajduje się wysoki, zalesiony obszar, który charakteryzują liczne winnice położone w bezpośrednimsąsiedztwie wsi.

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Klimat w Rheingau charakteryzują suche i ciepłe lata oraz łagodne zimy. W ogrodach mieszkańców Ortslagen, w pobliżu Renu rosnądrzewa śródziemnomorskie (figi, oliwki, morele i brzoskwinie). Nadreńskie skały porasta sucha roślinność. Średnia dzienna temperatura w miesiącach letnich przekracza 19 °C, a w zimie, często nie sięga 1 °C. Suma rocznych opadów wynosi od 450 mm w niektórych miejscach wzdłuż Renu i do ponad 1000 mm na Kalten Herberge.

Gleby[edytuj | edytuj kod]

W region Rheingau występuje wiele różnych rodzajów gleb. Rozróżnia się zasadniczo:

  • lessowe i gliniaste – najczęściej na terenie Rheingau Środkowego i Wschodniego oraz w głębi Lorch.
  • Gleby kwarcytowe (kwarcyt Taunus): wyższe partie części wschodniej i centralnej Rheingau w Lorch.
  • Łupek ilasty (Hunsrück-łupek) oraz fyllit: łupek w górach Rüdesheim am Rhein i Lorch, a fyllit w Assmannshausen, Kiedrich, Martinsthal i Rauenthal.
  • Gleby piaski, iły i trzeciorzędowy margiel: wspólne dla wszystkich upraw winorośli i wikliny, Rudesheim.
  • Młode gleby osadowe – rozprowadzane w głębokich warstwach Renu i Menu.

Aby uzyskać szczegółowe informacje o glebach Rheingau: [Terroir http://www.terroir-hessen.de/ Hesja] / Heska Agencja ds. Środowiska i Geologii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Za czasów Imperium Karolińskiego Rheingau było niemieckim gau zarządzanym w imieniu króla. W roku 983 biskup moguncki Willigis otrzymał od Ottona II – przekazanie własności miało miejsce w Weronie 13 czerwca tego roku.

Region Rheingau przez 600 lat, aż do końca XVIII wieku naturalną twierdzą graniczną, czemu sprzyjało ukształtowanie terenu.

Winiarstwo[edytuj | edytuj kod]

Warunki klimatycznie sprzyjają uprawie winorośli, która jest popularna w Rheingau już od czasów Karola Wielkiego. Wina z Rheingau, a zwłaszcza tutejszy Riesling są znane na całym świecie.

Winnice, odmiany winorośli i gatunki wina[edytuj | edytuj kod]

Rheingau wyróżnia się nie tylko pod względem jakości produkowanych win, ale także pod względem wielkości obszarów, na których uprawiana jest winorośl – region zajmuje pod tym względem 7 miejsce w Niemczech. Prawie 2,5% niemieckich zbiorów wina to zbiory z Rheingau. Rocznie produkuje sie tu 20 mln litrów wina, z czego 85% to wino białe. Średnia wydajność wynosi 6700 litrów na hektar, podczas gdy średnia niemiecka wynosi około 9500 litrów. Wśród odmian Riesling jest niekwestionowanym liderem (80%), a Pinot Noir – 12,5 i Müller-Thurgau – jedynie 2%.

Atrakcje turtystyczne[edytuj | edytuj kod]

Region Rheingau charakteryzuje się licznymi atrakcjami, w tym Niederwalddenkmal, klasztor Eberbach, zamki: Reinhartshausen, , zamek Johannisberg, Vollrads i Oestricher Crane, stare miasta Rudesheim (Drosselgasse), Eltville am Rhein z zamkiem Eltville i Kiedrich. W zachodniej części znajduje się wpisana na listę UNESCO Mittelrheintal.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Kultura[edytuj | edytuj kod]

  • Rheingau-Musik-Festival
  • Rheingauer Platt
  • Festiwal literacki w Rheingau – "WeinLese"
  • Magazyk kulturowo-lajfstajlowy – "VivArt", Wiesbaden & Rheingau

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Becker, Dirk M. – vivat Wiesbaden und Rheingau – Spaziergänge zwischen Tradition und Moderne, Universum Verlag 2006, ISBN 389869141-1
  • Karl Baedeker GmbH – Baedeker Wiesbaden Rheingau, Ostfildern-Kemnat 2001, ISBN 3-8795-4076-4
  • Oliver Bock – Rheingau von A bis Z, Societäts Verlag, ISBN 3-7973-0921-X
  • Oliver Bock – Rheingauer Weinschmecker, Societäts Verlag
  • Oliver Bock – Der Rheingau – Des Stromes Goldene Mitte, Societäts Verlag
  • Alfred Zirwes – Im Rheingau unterwegs, Societäts Verlag
  • Hans Ambrosi, Wolfgang Blum – Rheingau pur, Verlagsgruppe Rhein Main
  • Herbert Michel – Rheingauer Dialekt, Gesellschaft zur Förderung der Forschungsanstalt Geisenheim anlässlich deren 125-jährigen Bestehens, ISBN 3-9805-265-1-8
  • Magazin für Kultur und Lebensart – vivat Wiesbaden und Rheingau, Universum Verlag Wiesbaden
  • C.u.F. Lange – Das Weinlexikon, Fischer Verlag 2003, ISBN 3-596-15867-2
  • Richard Henk – Rheingau, Brausdruck GmbH, Heidelberg, ISBN 3-921524-90-3
  • Martin Mosebach: Der Rheingau (ein Essay in Deutsche Landschaften), S. Fischer Verlag 2003, ISBN 3-10-070404-5
  • Alfred Zirwes – "Im Rheingau-Gebirge unterwegs", Societäts Verlag, ISBN 3-7973-0839-6
  • Alfred Zirwes – "Auf Kur in den Rheingau", Selbstverlag, ISBN 3-00-015910-X

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]