Rhizaria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rhizaria
Ammonia tepida
Systematyka
Domena Eukarionty
Supergrupa Sar
Klad Rhizaria
Nazwa systematyczna
Rhizaria Cavalier-Smith, 2002[1]
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Rhizariatakson eukariotów należący do supergrupy Sar[2], na początku XXI w. przejściowo traktowany jako samodzielna supergrupa[3]. Skupia jednokomórkowe organizmy tradycyjnie zaliczane do pierwotniaków, choć niektóre posiadają endosymbiotyczne glony (zoochlorelle), u chlorarachniofitów przekształcone w chloroplasty (niehomologiczne z chloroplastami innych glonów[3]) i bywają traktowane jak glony[4]. W większości mają postacie pełzakowate lub wiciowcowate, czasem okryte skorupkami. Żyją wolno jako element planktonu, bentosu i edafonu lub pasożytniczo (niektóre z nich były uważane za tzw. grzyby niższe), tak u zwierząt, jak i roślin[3].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Według Adla należą tutaj[1]:

System taksonomiczny z pierwszego dziesięciolecia XXI w. Rhizaria umieszczone są obok Excavata jako odrębna supergupa wyróżniona szarym kolorem. Od przełomu pierwszej i drugiej dekady XXI w. przeważa pogląd, że należy łączyć je z kladami Stramenopile i Alveolata (na diagramie wyróżnione ciepłym odcieniem zieleni) jako Sar

Historia taksonu[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniając ten takson, Thomas Cavalier-Smith nadał mu rangę infrakrólestwa w obrębie Protozoa[5], uznawszy je za bliskie podkrólestwu Excavata (z którym współtworzyło w tym systemie takson bez formalnej rangi – Cabozoa), jednak na skutek nowszych odkryć, zdecydował o przeniesieniu go do Chromista[6]. W międzyczasie inni taksonomowie (Sina Adl, Alastair Simpson i in.) nadali mu rangę supergrupy[7], którą następnie połączono z supergrupą Chromalveolata w supergrupę Sar[8].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Sina M. Adl, Alastair G. B. Simpson, Christopher E. Lane i inni. The Revised Classification of Eukaryotes. „J. Eukaryot. Microbiol.”. 59(5), s. 429-493, 2012. 
  2. Giselle Walker, Richard G. Dorrell, Alexander Schlacht and Joel B. Dacks. Eukaryotic systematics: a user’s guide for cell biologists and parasitologists. „Parasitology”. 138, s. 1638–1663, 2011. 
  3. 3,0 3,1 3,2 Alastair G.B. Simpson, Andrew J. Roger. The real 'kingdoms' of eukaryotes.. „Current Biology”. 14 (17), s. R693-6, 7 września 2004. doi:10.1016/j.cub.2004.08.038. PMID 15341755. 
  4. Cercozoa (ang.). AlgaeBase. [dostęp 2013-01-18].
  5. Thomas Cavalier-Smith. Only six kingdoms of life. „Proc. R. Soc. Lond. B”. 271, s. 1251–1262, 17 maja 2004. doi:10.1098/rspb.2004.2705 (ang.). 
  6. Thomas Cavalier-Smith. Kingdoms Protozoa and Chromista and the eozoan root of the eukaryotic tree. „Biology Letters”. 6 (3), s. 342–345, 2010-06-23. doi:10.1098/rsbl.2009.0948 (ang.). 
  7. Sina M. Adl, Alastair G. B. Simpson i in. The New Higher Level Classification of Eukaryotes with Emphasis on the Taxonomy of Protists. „Journal of Eukaryotic Microbiology”. 52 (5), s. 399–451, 2005. International Society of Protistologists. doi:10.1111/j.1550-7408.2005.00053.x (ang.). 
  8. Fabien Burki, Kamran Shalchian-Tabrizi, Marianne Minge, Åsmund Skjæveland, Sergey I. Nikolaev, Kjetill S. Jakobsen, Jan Pawlowski. Phylogenomics reshuffles the eukaryotic supergroups. „PLoS One”. 2 (8), s. e790, 2007. doi:10.1371/journal.pone.0000790. PMID 17726520.