Ričardas Berankis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ričardas Berankis
Ilustracja
Państwo  Litwa
Data i miejsce urodzenia 21 czerwca 1990
Wilno
Wzrost 175 cm
Masa ciała 70 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2008
Trener Rainer Schüttler
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 50 (23 maja 2016)
Australian Open 3R (2011, 2013)
Roland Garros 1R (2013, 2015–2019)
Wimbledon 2R (2010, 2015, 2019)
US Open 2R (2010, 2015, 2016, 2019)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 139 (26 października 2015)
Australian Open 1R (2015)
Roland Garros 2R (2016, 2019)
Wimbledon 1R (2013, 2016, 2019)
US Open 1R (2015)

Ričardas Berankis (ur. 21 czerwca 1990 w Wilnie) – litewski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Występując jeszcze jako junior, Litwin w roku 2007 wygrał juniorską edycję US Open, po zwycięstwie w finale nad reprezentantem Polski, Jerzym Janowiczem. Tegoż samego roku Berankis triumfował ponadto w Orange Bowl, w którego finale pokonał Grigora Dimitrowa. W grudniu 2007 roku został sklasyfikowany jako lider rankingu singlistów wśród juniorów.

W 2008 roku rozpoczął karierę zawodową. Początkowo grywał w turniejach z serii ITF Futures, wygrywając w portugalskiej Albufeirii. Pierwsze sukcesy w cyklu ATP Challenger Tour zanotował w 2010 roku, kiedy wygrał dwa turnieje, najpierw w Nottingham, a potem w Helsinkach. W rozgrywkach rangi ATP World Tour osiągnął dwa finały.

W styczniu 2013 roku przeszedł przez turniej kwalifikacyjny Australian Open. W turnieju głównym pokonał Serhija Stachowskiego i Floriana Mayera, a w 3 rundzie przegrał z Andym Murrayem 3:6, 4:6, 5:7.

W kwietniu 2015 roku Berankis w parze z Tejmurazem Gabaszwilim w meczu mistrzowskim turnieju w Houston pokonali debel Treat HueyScott Lipsky wynikiem 6:4, 6:4.

Od maja 2007 Berankis jest reprezentantem Litwy w Pucharze Davisa. Do końca 2016 roku rozegrał dla zespołu 44 pojedynków (singel i debel), z których w 29 zwyciężył.

W 2016 zagrał w turnieju singlowym igrzysk olimpijskich w Rio de Janeiro ponosząc porażkę w 1 rundzie.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu indywidualnym był na 50. pozycji w maju 2016 roku.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (0–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 29 lipca 2012 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Sam Querrey 0:6, 2:6
Finalista 2. 22 października 2017 Moskwa Twarda (hala) Bośnia i Hercegowina Damir Džumhur 2:6, 6:1, 4:6

Gra podwójna (1–0)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 11 kwietnia 2015 Houston Ceglana Rosja Tejmuraz Gabaszwili Filipiny Treat Huey
Stany Zjednoczone Scott Lipsky
6:4, 6:4

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]