Richard Fromberg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Richard Fromberg
Państwo  Australia
Miejsce zamieszkania Melbourne
Data i miejsce urodzenia 28 kwietnia 1970
Ulverstone
Wzrost 196 cm
Masa ciała 88 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 24 (13 sierpnia 1990)
Australian Open 4R (1993, 1998)
Roland Garros 3R (1993)
Wimbledon 3R (1994)
US Open 3R (1992–1994, 1999, 2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 159 (2 lutego 1998)
Australian Open 2R (1991, 1993)
US Open 1R (1991)

Richard James Fromberg (ur. 28 kwietnia 1970 w Ulverstone) – australijski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Barcelony (1992).

Kariera tenisowa[edytuj]

Fromberg pochodzi z rodziny o sportowych tradycjach, jego ojciec uprawiał futbol australijski. Treningi tenisowe rozpoczął jako 10–latek, a w 1987 osiągnął finały singla i debla w juniorskich konkurencjach Australian Open.

Od 1988 występował w rywalizacji zawodowej, w 1989 wygrał po raz pierwszy turniej ATP Challenger Tour, a rok później odniósł już dwa zwycięstwa w cyklu ATP World Tour. Fromberg triumfował w 1990 w Bolonii, gdzie w finale pokonał Marca Rosseta, oraz w Båstad, gdzie jego finałowym przeciwnikiem był Magnus Larsson. Był w tymże roku również w finale w Singapurze (porażka z Kellym Jonesem), w drodze do ćwierćfinału w londyńskim Queen’s Clubie wyeliminował (na trawie) późniejszego wielokrotnego mistrza Wimbledonu Pete Samprasa, a po ćwierćfinale w Cincinnati, gdzie zanotował pierwsze zwycięstwo nad zawodnikiem aktualnie sklasyfikowanym w czołowej dziesiątce rankingu światowego (Agassim, wówczas nr 4.) awansował na 24. miejsce w klasyfikacji ATP World Tour (w sierpniu 1990), co do końca kariery pozostało jego najwyższą pozycją rankingową.

Australijczyk nieprzerwanie figurował w pierwszej setce rankingu światowego przez kolejne 11 lat[1]. W 1991 wygrał turniej w Wellington (w finale Larsem Jonssonem), w 1993 doszedł do finału w Tampa (porażka z Jaime Yzagą), w 1994 był w finałach w Hilversum (porażka z Karelem Nováčkiem) i Florencji (przegrana z Marcelo Filippinim), w 1995 w finale w Sydney uległ Patrickowi McEnroe. Na ponowne zwycięstwo turniejowe czekał do 1997, kiedy w finale w Bukareszcie pokonał Andreę Gaudenziego. W 1998 zanotował kolejne dwa turniejowe finały, w Auckland przegrywając z Marcelo Ríosem, a w Amsterdamie z Magnusem Normanem.

Najlepszymi wynikami Fromberga w zawodach Wielkiego Szlema są 4 rundy Australian Open 1993 i Australian Open 1998, w pozostałych turniejach wielkoszlemowych osiągał 3 rundy. Latem 1992 zagrał w konkurencji gry pojedynczej na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie ponosząc porażkę w 1 rundzie z Michaelem Stichem[2].

Jako deblista wygrał dwa turnieje – w 1990 w Schenectady (w parze z Bradem Pearce) i w 1997 w Kitzbühel w 1997 (z Wayne’em Arthursem). W lutym 1998 został sklasyfikowany jako 159. tenisista rankingu deblistów.

W ciągu całej kariery zmagał się z licznymi kontuzjami, a podczas Australian Open 2002 zakończył zawodową karierę. Występuje od tego czasu w turniejach weteranów. Australijczyk, praworęczny, wysoki, obdarzony silnym serwisem i mocnym uderzeniem forhendowym (bekhend grał oburącz), cieszył się opinią jednego z lepszych specjalistów gry na wolnej nawierzchni ziemnej w swoim kraju. Zapewniało mu to miejsce w reprezentacji narodowej Pucharu Davisa, w której Fromberg debiutował w 1990, w finale rozgrywek przeciwko Stanom Zjednoczonym. Debiutant przegrał swój mecz z Agassim, pokonał Changa, a trofeum zdobyli Amerykanie. W 1991 Fromberg w meczu ćwierćfinałowym pokonał Francuzów Fabrice’a Santoro i Guya Forgeta, ale nie wystarczyło to do wygranej (swoje mecze singlowe przegrał Wally Masur, przegrał też debel Mark KratzmannTodd Woodbridge), a Francuzi sięgnęli potem po trofeum. W 1993 ponownie Fromberg wystąpił w finale Pucharu Davisa, tym razem przeciwko Niemcom, ale ponownie ekipa australijska została pokonana. Fromberg wygrał z Goellnerem, broniąc kilku piłek meczowych, ale przegrał ze Stichem decydujące, czwarte spotkanie finału. Od tego czasu występował w ekipie narodowej sporadycznie, ostatni start notując z reprezentacją w 2001, niedokończonym pojedynkiem z Brazylijczykiem Alexandre Simonim. Łącznie wygrał w ramach Pucharu Davisa 11 spotkań, przegrał 4 (1 mecz niedokończony); raz wystąpił w deblu, partnerując Toddowi Woodbridge w zwycięskim meczu z parą tajwańską w 1996.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (4–7)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 6 maja 1990 Singapur Twarda Stany Zjednoczone Kelly Jones 4:6, 6:2, 6:7
Zwycięzca 1. 27 maja 1990 Bolonia Ceglana Szwajcaria Marc Rosset 4:6, 6:4, 7:6
Zwycięzca 2. 15 lipca 1990 Båstad Ceglana Szwecja Magnus Larsson 6:2, 7:6
Zwycięzca 3. 6 stycznia 1991 Wellington Twarda Szwecja Lars Jonsson 6:1, 6:4, 6:4
Finalista 2. 9 maja 1993 Tampa Ceglana Peru Jaime Yzaga 4:6, 2:6
Finalista 3. 12 czerwca 1994 Florencja Ceglana Urugwaj Marcelo Filippini 6:3, 3:6, 3:6
Finalista 4. 31 lipca 1994 Hilversum Ceglana Czechy Karel Nováček 5:7, 4:6, 6:7(7)
Finalista 5. 15 stycznia 1995 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Patrick McEnroe 2:6, 6:7(4)
Zwycięzca 4. 28 września 1997 Bukareszt Ceglana Włochy Andrea Gaudenzi 6:1, 7:6(2)
Finalista 6. 18 stycznia 1998 Auckland Twarda Chile Marcelo Ríos 6:4, 4:6, 6:7(3)
Finalista 7. 8 sierpnia 1998 Amsterdam Ceglana Szwecja Magnus Norman 3:6, 3:6, 6:2, 4:6

Gra podwójna (2–0)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 sierpnia 1990 Schenectady Twarda Stany Zjednoczone Brad Pearce Stany Zjednoczone Brian Garrow
Stany Zjednoczone Sven Salumaa
6:2, 3:6, 7:6
Zwycięzca 2. 27 lipca 1997 Kitzbühel Ceglana Australia Wayne Arthurs Austria Thomas Buchmayer
Austria Thomas Strengberger
6:4, 6:3

Przypisy

  1. Richard Fromberg - Tennis Australia, Tennis Australia [dostęp 2017-08-08] (ang.).
  2. Richard Fromberg Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2017-08-08] (ang.).

Bibliografia[edytuj]