Richie Stanaway

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Richie Stanaway
Richie Stanaway (2011)
Richie Stanaway (2011)
Kraj  Nowa Zelandia
Data i miejsce urodzenia 24 listopada 1991
Tauranga
Sukcesy

2011: Niemiecka Formuła 3 (mistrz)
2010: Formuła ADAC Masters (mistrz)
2009: Toyota Racing Series - Hamilton 400 Trophy (mistrz)
2008/2009: Formuła Ford MTA (mistrz)

Richie Stanaway (ur. 24 listopada 1991 roku w Tauranga) – nowozelandzki kierowca wyścigowy.

Życiorys[edytuj]

Początki kariery[edytuj]

Richie Stanaway karierę wyścigową rozpoczął w 2007 roku, od startów w zimowej edycji Formuły First. W kolejnym sezonie startował w zimowym cyklu Formuły Ford Manfeild. Wygrawszy pięć wyścigów, zmagania zakończył na 3. miejscu. Tą samą lokatę uzyskał także w Nowozelandzkiej Formule First. Sięgnął również po tytuł mistrzowski Formuły Ford MTA. W sezonie 2009 brał udział w Australijskiej Formule Ford. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 6. pozycji. W tym samym roku zwyciężył w Pucharze Hamilton 400, z cyklu Toyota Racing Series. Rok później wystartował w trzech rundach głównej serii. Ostatecznie rywalizację ukończył na 10. lokacie.

W latach 2009-2010 startował również w niemieckiej serii Formuła ADAC Masters. W pierwszym roku startów wystąpił w sześciu wyścigach (8. miejsce w ogólnej punktacji). W drugim podejściu zdominował rywalizację, wygrywając 12 z 18 wyścigów. Na koniec sezonu wziął udział w zimowym cyklu Brytyjskiej Formuły Renault, w której zajął 5. miejsce.

Formuła 3[edytuj]

W roku 2011 podpisał kontrakt z holenderską ekipą Van Amersfoort Racing, na udział w Niemieckiej Formule 3. Nowozelandczyk zdominował rywalizację, zwyciężając trzynaście z osiemnastu rozegranych wyścigów. Tytuł zapewnił sobie na rundę przed zakończeniem sezonu.

Seria GP3[edytuj]

W sezonie 2011 Stanaway wystartował w dwóch ostatnich rundach serii GP3. Reprezentując francuską stajnię Lotus ART (zastąpił w niej Brazylijczyka Pedro Nunesa), wykorzystał start z pole position (po ósmym miejscu w pierwszym wyścigu) i wygrał w zaledwie drugim starcie, na belgijskim torze Spa-Francorchamps. Dzięki zdobytym punktom został sklasyfikowany na 20. pozycji w końcowej klasyfikacji.

Po dwuletniej przerwie, na sezon 2014 Nowozelandczyk podpisał kontrakt z kanadyjską ekipą Status Grand Prix. Wystartował łącznie w osiemnastu wyścigach, spośród których w dwóch odniósł zwycięstwa. Był najlepszy w drugim wyścigu w Wielkiej Brytanii i w pierwszym wyścigu w Budapeszcie. Poza tym jeszcze trzykrotnie stawał na podium. Uzbierał łącznie 125 punktów, które zapewniły mu ósme miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

Formuła Renault 3.5[edytuj]

W sezonie 2012 pojawił się na 5 wyścigów w Formule Renault 3.5 w zespole Lotus. Zdobył łącznie 8 punktów, co dało mu 22 pozycję w klasyfikacji końcowej.

W 2014 roku Stanaway podpisał kontrakt z czeską ekipą Lotus. Podczas drugiego wyścigu na torze Moscow Raceway stanął na trzecim stopniu podium. W ciągu czterech wyścigów, w których wystartował, uzbierał łącznie 21 punktów, co dało mu osiemnaste miejsce w końcowej klasyfikacji kierowców.

Seria GP2[edytuj]

W roku 2015 Stanaway przeniósł się wraz ze Statusem Grand Prix do GP2. Pierwszy sezon dla niego i irlandzkiego teamu był całkiem udany. Nowozelandczyk siedmiokrotnie sięgał po punkty, a podczas niedzielnej rywalizacji w Monte Carlo i Soczi okazał się najlepszy. Ze względu na brak budżetu nie pojechał na azjatyckie rundy, w Bahrajnie i Abu Zabi. Mimo wszystko zaliczył przyzwoity sezon, który zakończył na 10. pozycji.

Porsche Supercup[edytuj]

Na sezon 2013 podpisał kontrakt z zespołem DAMS w Porsche Supercup. W ciągu dziewięciu wyścigów, w których wystartował, uzbierał łącznie 43 punkty. Dały mu one dwunastą pozycję w klasyfikacji generalnej.

Wyścigi długodystansowe[edytuj]

Od roku 2013 Richie startuje w barwach ekipy Aston Martin Racing w Mistrzostwach Świata Samochodów Długodystansowych (w kategorii LMGTE Pro). Wystartował w sześciu wyścigach, w jednym z nich stając na podium. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 19. miejscu. Partnerowali mu Portugalczyk Pedro Lamy, Kanadyjczyk Paul Dalla Lana oraz Brazylijczyk Bruno Senna.

W kolejnym sezonie zaliczył trzy starty. W każdym z nich dojeżdżał jednak w pierwszej trójce, dzięki czemu zmagania zakończył na 10. pozycji. Tym razem dzielił kokpit wraz z dwoma Duńczykami - Kristianem Poulsenem oraz Davidem Heinemeierem Hanssonem.

W 2015 roku opuścił tylko rundę na japońskim torze Fuji Speedway. Partnerując Brazylijczykowi Fernando Reesowi oraz Brytyjczykowi Alecowi MacDowallowi, odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo, które miało miejsce na belgijskim torze Spa-Francorchamps. Zdobyte punkty sklasyfikowały go na 9. pozycji.

Wyniki[edytuj]

GP2[edytuj]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2015 Status GP Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Monako
MON
Monako
MON
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Bahrajn
BHR
Bahrajn
BHR
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
60 10
15 11 10 19 7 1 23 15 NU 13 21 13 18 13 4 4 7 1 - - -

GP3[edytuj]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2011 Lotus ART Turcja
TUR
Turcja
TUR
Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Hiszpania
VAL
Hiszpania
VAL
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
7 20
- - - - - - - - - - - - 8 1 10 19
2014 Status Grand Prix Hiszpania
ESP
Hiszpania
ESP
Austria
AUT
Austria
AUT
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Włochy
ITA
Włochy
ITA
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
Zjednoczone Emiraty Arabskie
ARE
125 8
3 4 4 3 7 1 13 7 1 6 7 2 9 NU 12 NU 12 7

Formuła Renault 3.5[edytuj]

Rok Zespół Wyniki w poszczególnych eliminacjach Punkty Pozycja
2012 Lotus Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Wielka Brytania
GBR
Wielka Brytania
GBR
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
CAT
Hiszpania
CAT
8 22
NU 6 NU NU NU - - - - - - - - - - - -
2014 Lotus Włochy
ITA
Włochy
ITA
Hiszpania
ARA
Hiszpania
ARA
Monako
MON
Belgia
BEL
Belgia
BEL
Rosja
RUS
Rosja
RUS
Niemcy
DEU
Niemcy
DEU
Węgry
HUN
Węgry
HUN
Francja
FRA
Francja
FRA
Hiszpania
JER
Hiszpania
JER
21 18
- - - - - NU 8 9 3 - - - - - - - -

Podsumowanie[edytuj]

Sezon Seria Zespół Wyścigi Zwycięstwa PP NO Podium Punkty Pozycja
2007 Formuła First Manfeild (edycja zimowa) 3 0 0 1 1 170 14
2007-08 Nowozelandzka Formuła First OEM Supply Sabre Motorsport 24 4 1 5 18 1368 3
2008 Formuła Ford Manfeild (edycja zimowa) TSR Racing 9 5 1 3 7 610 3
Australijska Formuła Ford GForce Motorsport 2 0 0 0 0 0 NS
2008-09 Formuła Ford MTA TSR Racing 21 11 3 4 15 1215 1
2009 Australijska Formuła Ford Team BRM 16 1 0 2 6 164 6
Formuła ADAC Masters ma-con motorsport 6 0 1 0 2 52 8
Toyota Racing Series - Hamilton 400 Trophy 2 2 2 1 2 150 1
2010 Formuła ADAC Masters ma-con motorsport 18 12 2 9 17 315 1
Brytyjska Formuła Renault (edycja zimowa) Atech GP 6 1 0 1 3 99 5
Toyota Racing Series ETEC Motorsport 6 1 0 2 3 362 10
2011 Niemiecka Formuła 3 Van Amersfoort Racing 18 13 10 8 16 181 1
Seria GP3 Lotus ART 4 1 0 0 1 7 20
2012 Formuła Renault 3.5 Lotus 5 0 0 0 0 8 22
2013 Porsche Supercup DAMS 9 0 0 0 0 43 12
FIA World Endurance Championship Cup for GT Drivers Aston Martin Racing 9,75 24
FIA World Endurance Championship LMGTE Pro 6 0 1 1 1 0 NS†
British GT Championship - GT4 AMR / Silverstone Auctions 1 0 0 0 1 0 NS†
Grand American Rolex Series - GT TRG-AMR 1 0 0 0 0 21 57
2014 Seria GP3 Status Grand Prix 18 2 1 0 5 125 8
Formuła Renault 3.5 Lotus 4 0 0 0 1 21 18
British GT Championship - GT4 Silverstone Auctions AMR 0 0 0 0 0 0 NS
United Sports Car Championship - GTLM Aston Martin Racing 1 0 0 0 0 24 34
FIA World Endurance Championship Cup for GT Drivers Aston Martin Racing 22 20
FIA Endurance Trophy for GT AM drivers 3 0 0 1 3 54 10
2015 Seria GP2 Status Grand Prix 18 2 0 0 2 60 10
FIA World Endurance Championship Aston Martin Racing V8 7 1 3 0 1 78 9

† – Stanaway nie był zaliczany do klasyfikacji.

Bibliografia[edytuj]