Rihards Pīks

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rihards Pīks
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 31 grudnia 1941
Ryga
Minister spraw zagranicznych Łotwy
Okres od 9 marca 2004
do 21 lipca 2004
Przynależność polityczna Partia Ludowa
Poprzednik Sandra Kalniete
Następca Helēna Demakova (p.o.)

Rihards Pīks (ur. 31 grudnia 1941 w Rydze) – łotewski polityk, minister kultury (1996–1997) i spraw zagranicznych (2004), poseł do Parlamentu Europejskiego (2004–2009).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1961–1993 pracował jako kamerzysta, reżyser i producent filmowy. Pod koniec lat 80. przyłączył się do Łotewskiego Frontu Ludowego dążącego do oderwania Łotwy od ZSRR. Po 1993 był przedsiębiorcą, wykładał w Łotewskiej Akademii Kultury. Od 1995 do 1996 zastępował przewodniczącego Rady Narodowej ds. Radia i Telewizji.

W 1996 został mianowany ministrem kultury. Dwa lata później wstąpił do nowo powstałej Partii Ludowej, z ramienia której uzyskiwał mandat posła na Sejm w latach 1998 i 2002. Od 1999 do 2002 pełnił obowiązki wicemarszałka Sejmu. W tym samym okresie reprezentował Łotwę w Unii Międzyparlamentarnej. Rihards Pīks był wśród założycieli organizacji pozarządowej pod nazwą Politiskās izglītības fonds, w 2000 wszedł w skład jej zarządu.

W 2004 przez krótki okres sprawował urząd ministra spraw zagranicznych w rządzie Indulisa Emsisa, jednak po uzyskaniu mandatu do Parlamentu Europejskiego w czerwcu tego samego roku zrzekł się tego stanowiska. W Strasburgu zajmował się problematyką chińską i rosyjską. Zasiadał w grupy chadeckiej, pracował w Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, a także w Komisji Spraw Konstytucyjnych. W 2007 wraz z kilkoma innymi deputowanymi do Parlamentu Europejskiego (m.in. Bogdanem Klichem i Arim Vatanenem) zgłosił kandydaturę Memoriału do Pokojowej Nagrody Nobla[1].

W wyborach europejskich w 2009 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Partii Ludowej, rok później również bezskutecznie kandydował do Saeimy. W 2014 przystąpił do partii Dla Rozwoju Łotwy[2], z ramienia której w tymże roku bez powodzenia ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rosyjski Memoriał do Nagrody Nobla, „Gazeta Wyborcza” nr 51/2007 z 1 marca 2007.
  2. Partijā „Latvijas attīstībai” iestājies bijušais ārlietu ministrs un Eiropas Parlamenta deputāts Rihards Pīks (łot.). attistibai.lv, 11 marca 2014. [dostęp 2018-04-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]