Przejdź do zawartości

Ringo Miyajima

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ringo Miyajima
宮嶋 林湖
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

31 października 2003
Otari

Debiut w PŚ

5 listopada 2022 w Wiśle (28. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

5 listopada 2022 w Wiśle (28. miejsce)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Zakopane 2022 drużynowo

Ringo Miyajima (jap. 宮嶋 林湖 Miyajima Ringo; ur. 31 października 2003 w Otari[1])japońska skoczkini narciarska, a wcześniej kombinatorka norweska. W pierwszej z tych dyscyplin srebrna medalistka mistrzostw świata juniorów w konkursie drużynowym (2022).

Przebieg kariery

[edytuj | edytuj kod]

Miyajima początkowo uprawiała kombinację norweską. W dyscyplinie tej w styczniu 2018 w Kanderstegu zajęła 11. lokatę w zawodach testowych na mistrzostwach świata juniorów[a] (Gundersen HS72/5 km). W styczniu 2019 w Otepää wystąpiła w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego, plasując się na 7. i 10. lokacie (oba Gundersen HS97/5 km). W tym samym miesiącu w Lahti wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów, plasując się na 11. pozycji (Gundersen HS100/5 km). Sezon 2018/2019 był ostatnim, w którym startowała w oficjalnych zawodach międzynarodowych w kombinacji norweskiej rozgrywanych pod egidą FIS[2].

W lutym 2021 w Lahti wystąpiła w rywalizacji skoczkiń podczas mistrzostw świata juniorów, zajmując 14. lokatę indywidualnie i 4. drużynowo. We wrześniu 2021 w Czajkowskim, mimo braku wcześniejszych startów w zawodach pucharowych niższej rangi w skokach narciarskich (FIS Cup oraz Puchar Kontynentalny), zadebiutowała w Letnim Grand Prix, plasując się z japońską kadrą na 4. pozycji konkursu drużyn mieszanych. W lutym 2022 w Villach po raz pierwszy wystąpiła w zawodach FIS Cupu, dwukrotnie zajmując pozycje w trzeciej dziesiątce. W marcu 2022 w Zakopanem wzięła udział w mistrzostwach świata juniorów – indywidualnie była 16., w konkursie drużynowym zdobyła srebrny medal, a w zmaganiach drużyn mieszanych była 4[3].

Skoki narciarskie

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj | edytuj kod]
2023 Słowenia Planica 27. miejsce

Drużynowo

[edytuj | edytuj kod]
2023 Słowenia Planica 5. miejsce[b]

Indywidualnie

[edytuj | edytuj kod]
2021 Finlandia Lahti 14. miejsce
2022 Polska Zakopane 16. miejsce
2023 Kanada Whistler 18. miejsce

Drużynowo

[edytuj | edytuj kod]
2021 Finlandia Lahti 4. miejsce[c]
2022 Polska Zakopane srebrny medal[d], 4. miejsce (drużyna mieszana)[e]
2023 Kanada Whistler złoty medal[f]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2022/2023 35.
2023/2024 53.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

[edytuj | edytuj kod]

stan na 1 lutego 2026

Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
28 9 28 19 30 35 30 25 34 25 20 40 29 - - - - 23 18 17 39 31 32 31 29 - 111
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
q q q 40 q 40 q q 26 q q - - - - - - - - - - - - - 5
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Lahti Lahti punkty
- - - - - - - - - 39 - 39 - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2025/2026
Lillehammer Lillehammer Falun Falun Wisła Wisła Klingenthal Klingenthal Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Ljubno Ljubno Zhangjiakou Zhangjiakou Zaō Zaō Sapporo Sapporo Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Lahti Oslo Oslo Vikersund Vikersund Planica punkty
10 15 28 q q 27 16 13 13 19 29 21 14 19 - - 7 7 31 - 19 12 9 8 325
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2023 31.
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2022/2023 31.
Miejsca w klasyfikacji generalnej
[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2023/2024 47.

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce[4]
2022 7.
2023 23.
2024 37.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2024

2022
Wisła 23.07 Wisła 24.07 Courchevel 06.08 Râșnov 17.09 Klingenthal 02.10 punkty
14 9 12 11 8 125
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
21 20 13 14 - - - 59
2024
Courchevel 13.08 Courchevel 14.08 Râșnov 21.09 Râșnov 22.09 Klingenthal 05.10 punkty
19 22 - - - 21
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2022/2023 7.[5]

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 marca 2023 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 119,0 m 114,0 m 203,5 pkt
2. 17 marca 2023 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 121,0 m 120,5 m 215,5 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

[edytuj | edytuj kod]
Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 17 marca 2023 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 119,0 m 114,0 m 203,5 pkt 1.
2. 17 marca 2023 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 121,0 m 120,5 m 215,5 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]
Sezon 2022/2023
Vikersund Vikersund Notodden Notodden Eisenerz Eisenerz Lahti Lahti punkty
- - - - - - 1 1 200
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2021/2022 117.[6]

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

[edytuj | edytuj kod]
Sezon 2021/2022
Otepää Otepää Kuopio Kuopio Gérardmer Gérardmer Einsiedeln Einsiedeln Ljubno Ljubno Villach Villach Falun Falun Kandersteg Kandersteg Zakopane Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - 25 27 - - 10
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Kombinacja norweska

[edytuj | edytuj kod]
Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
11. 30 stycznia 2018 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS72/5 km[g] 15:49,3 +2:27,8 Niemcy Jenny Nowak
11. 23 stycznia 2019 Finlandia Lahti Gundersen HS100/5 km 17:43,8 +1:51,4 Japonia Ayane Miyazaki
DNS 3 lutego 2023 Kanada Whistler Gundersen HS104/5 km 14:42,9 - Włochy Annika Sieff

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj | edytuj kod]
Sezon Miejsce
2018/2019 27.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

[edytuj | edytuj kod]
Sezon 2018/2019
Steamboat Springs 14.12 Steamboat Springs 15.12 Park City 19.12 Park City 20.12 Otepää 5.01 Otepää 6.01 Rena 16.02 Rena 17.02 Niżny Tagił 8.03 Niżny Tagił 9.03 Niżny Tagił 10.03 punkty
- - - - 7 10 - - - - - 62
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

– zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

  1. Rywalizacja kobiet podczas mistrzostw świata juniorów w 2018 miała charakter testowy przed włączeniem tej konkurencji na stałe do programu tej imprezy, a najlepszym zawodniczkom nie przyznawano medali.
  2. Skład zespołu: Yūki Itō, Nozomi Maruyama, Ringo Miyajima i Yūka Setō.
  3. Skład zespołu: Kurumi Ichinohe, Ayuka Kamoda, Ringo Miyajima i Riko Sakurai
  4. Skład zespołu: Haruka Kasai, Hina Tsushida, Ringo Miyajima i Nagomi Nakayama
  5. Skład zespołu: Nagomi Nakayama, Asahi Sakano, Ringo Miyajima i Sōta Kudō
  6. Skład zespołu: Kurumi Ichinohe, Ringo Miyajima, Nagomi Nakayama i Yuzuki Satō.
  7. Konkurs testowy, nie przyznawano za niego medali mistrzostw świata juniorów.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 宮嶋 林湖 Ringo MIYAJIMA. ski-japan.or.jp. [dostęp 2022-03-28]. (jap.).
  2. Ringo MIYAJIMA (NK). fis-ski.com. [dostęp 2022-03-28]. (ang.).
  3. Ringo MIYAJIMA (JP). fis-ski.com. [dostęp 2022-03-28]. (ang.).
  4. Ringo MIYAJIMA - Athlete Information; Grand Prix Standings. [dostęp 2024-11-29].
  5. FIS Continental Cup Ski Jumping Ladies - Cup Standings 2022/2023. fis-ski.com, 2023-03-17. [dostęp 2023-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-21)]. (ang.).
  6. FIS Cup Women - Standings 2021/2022. fis-ski.com, 2022-02-27. [dostęp 2023-03-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-04-08)]. (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]