Robert Biedermann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Biedermann
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 sierpnia 1836
Zduńska Wola
Data i miejsce śmierci 10 września 1899
Łódź
Zawód fabrykant
Małżeństwo Adela Emma Braun (1863-1895)
Dzieci Z Adelą Emmą:
Bruno, Alfred, Robert, Adela Emma, Paulina, Wilhelm Edward, Gustaw, Frieda, Adelma Ida, Klara Fanni, Eliza, Hedwig Johanna
Grobowiec Roberta Biedermanna

Robert Ludwik Karol Biedermann (ur. 21 sierpnia 1836 w Zduńskiej Woli, zm. 10 września 1899 w Łodzi) – łódzki fabrykant, jeden z pionierów rozwoju przemysłu w Łodzi[1].

Życiorys[edytuj]

Pochodził z niemieckiej rodziny przybyłej w XVIII wieku do Wielkopolski, która przeniosła się później do Zduńskiej Woli, by ostatecznie osiąść w Łodzi. Ojciec Roberta Biedermanna był pastorem, a matka – córką farbiarza. Młody Biedermann wyszkolił się na farbiarza uzyskując dyplom czeladnika. W 1863 roku otrzymał w wieczystą dzierżawę ponad 14 ha gruntów nad rzeką Łódką. W 1864 r. założył farbiarnię przędzy, tkanin wełnianych i bawełnianych. Pomogło mu w tym małżeństwo z Emmą Braun, która wniosła do małżeństwa bogate wiano[1].

W 1877 r. Biedermann uruchomił apreturę towarów wełnianych, pluszu meblowego i konfekcyjnego (obiekty przy ul. Kilińskiego 2; od 1879 również pod nr. 1/3), a w 1889 r. przędzalnię bawełny, uzupełnioną w 1892 o tkalnię w zespole obiektów przy ul. Smugowej 7/15. Ufundował Dom Sierot (ul. Północna 70) oraz domy dla robotników przy ul. Smugowej.

Biedermann miał W latach 1905–1907 Biedermannowie, podobnie jak wszyscy łódzcy fabrykanci, mieli poważne problemy w związku z serią strajków robotników firmy, związanych z rewolucją 1905 roku. Po śmierci Roberta Biedermanna 10 wrzesnia 1899 zarządzanie przedsiębiorstwem zostało przejęte przez jego synów Alfreda i Bruna.

Po II wojnie światowej przedsiębiorstwo zostało znacjonalizowane i otrzymało nazwę Zakłady Przemysłu Bawełnianego im. Szymona Harnama „Rena Kord”. Obecnie po remoncie i pracach konserwatorskich, siedziba firmy „ATLAS” (ul. Kilińskiego 2).

Życie prywatne[edytuj]

11 kwietnia 1863 ożenił się z Adelmą Emmą, córką Friedricha Edwarda Brauna, właściciela manufaktury wyrobów półwełnianych. Małżeństwo doczekało się trzynaścioro potomstwa[1]: Roberta (1864-1927), Emmy Adeli (1865-1940), Alfreda (1866-1936), Pauliny (1868-1921), Wilhelma Edwarda (1869-1888), Gustawa (1871-1953), Friedy (1872-1957), Adelmy Idy (1876-1928), Klary Fanni (1877-1966), Bruno Ottona (1878-1945), Elizy (1879-1901), Hedwig Johanny (1881-1958), Eugena - zmarł w dzieciństwie[2].

Przypisy

  1. a b c Leszek Skrzydło: Rody fabrykanckie. Łódź: Oficyna Bibliofilów, 1999, s. 9–11. ISBN 83-87522-23-6.
  2. Łódzcy fabrykanci - Archiwum Państwowe w Łodzi, 27 września 2017 [dostęp 2017-09-27] [zarchiwizowane z adresu 2017-09-27].

Bibliografia[edytuj]