Robert Byrne (szachista)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Robert Byrne
Robert Byrne 1969.jpg
Robert Byrne, Amsterdam 1969
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1928
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 12 kwietnia 2013
Ossining
Tytuł szachowy arcymistrz
Gnome-go-next.svg Amerykańscy arcymistrzowie szachowi

Robert Eugene Byrne (ur. 20 kwietnia 1928 w Nowym Jorku, zm. 12 kwietnia 2013 w Ossiningu[1]) – amerykański szachista i dziennikarz, pretendent do tytułu mistrza świata w szachach.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

W latach 60. i 70. należał do szerokiej czołówki światowej. W roku 1972 wygrał mistrzostwa Stanów Zjednoczonych, zaś w latach 1960 i 1962 zdobywał tytuły wicemistrzowskie. W roku 1964 otrzymał tytuł arcymistrza po bardzo dobrym występie na turnieju w Buenos Aires, w którym zajął III miejsce (za Tigranem Petrosjanem i Paulem Keresem). W roku 1967 wystąpił po raz pierwszy w turnieju międzystrefowym w Sousse, ale bez sukcesu[2]. Po raz drugi pojawił się na liście startowej turnieju międzystrefowego w roku 1973 w Leningradzie[3]. W turnieju tym odniósł życiowy sukces, zajmując III miejsce i awansując do meczów pretendentów. W I rundzie tych rozgrywek spotkał się w roku 1974 w San Juan z byłym mistrzem świata, Borysem Spasskim, któremu uległ 1½ – 4½[4]. Kolejny start w międzystrefowym turnieju w Biel w roku 1976 zakończył na dobrym, ale nie dającym awansu, VI miejscu[5].

W późniejszych latach nie osiągnął już podobnej klasy rezultatów, stopniowo poświęcając się pracy dziennikarskiej. W latach 1972–2006 prowadził szachową kolumnę w nowojorskim dzienniku The New York Times[6].

W latach 19521978 reprezentował Stany Zjednoczone na 9 szachowych olimpiadach, w roku 1976 na I szachownicy. W swoim dorobku posiada 7 medali: 1 złoty (1976), 3 srebrne (1960, 1966 i 1960 indywidualnie za wynik na III szachownicy) oraz 3 brązowe (1974, 1978 i 1952 za wynik indywidualny na III szachownicy). Ogółem na olimpiadach rozegrał 116 partii i zdobył 77½ pkt[7].

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1973 r., z wynikiem 2605 punktów dzielił wówczas 12-14. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Robertem Fischerem) wśród amerykańskich szachistów[8].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Brat Roberta Byrne'a, Donald (ur. 1930, zm. 1976), był również znanym szachistą (posiadał tytuł mistrza międzynarodowego).

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Beginning Chess (1972)
  • Both Sides of the Chessboard (1974, wspólnie z Iwo Nejem)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]