Robert Fico

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert Fico
Robert Fico crop.jpg
Data i miejsce urodzenia 15 września 1964
Topolczany
Premier Słowacji
Okres od 4 kwietnia 2012
Przynależność polityczna SMER
Poprzednik Iveta Radičová
Premier Słowacji
Okres od 4 lipca 2006
do 8 lipca 2010
Przynależność polityczna SMER
Poprzednik Mikuláš Dzurinda
Następca Iveta Radičová
Robert Fico signature.JPG

Robert Fico (ur. 15 września 1964 w Topolczanach) – słowacki polityk i prawnik, poseł do Rady Narodowej, założyciel i lider partii SMER, premier Słowacji w latach 2006–2010 oraz ponownie od 2012.

Życiorys[edytuj]

W latach 1982–1986 studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Komeńskiego w Bratysławie, następnie kształcił się na studiach doktoranckich z dziedziny prawa kryminalnego w Instytucie Państwa i Prawa Słowackiej Akademii Nauk (1988–1992). Obronił pracę doktorską na temat kary śmierci w Czechosłowacji, habilitował się w 2002. Jest autorem publikacji naukowych z dziedziny prawa kryminalnego oraz praw człowieka.

W 1986 został zatrudniony w Instytucie Prawa Ministerstwa Sprawiedliwości Republiki Słowackiej, od 1992 do 1995 był jego wicedyrektorem. W latach 1994–2000 reprezentował rząd Słowacji przed Europejskim Trybunałem Prawa Człowieka i Europejską Komisją Praw Człowieka.

W latach 1987–1990 należał do Komunistycznej Partii Czechosłowacji. W 1992 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Rady Narodowej, reelekcję uzyskiwał w 1994, 1998, 2002, 2006, 2010 i 2012. Przez trzy kadencje był członkiem Komisji Konstytucyjnej (1992–2002), a także przewodniczącym Podkomisji ds. Więziennictwa (1995–2003). W latach 2002–2006 zasiadał w Komisji Praw Człowieka, Mniejszości Narodowych i Praw Kobiet. Był członkiem słowackiej delegacji do Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (1994–2005) oraz jej szefem (1999–2001). Od 2003 pełnił funkcję obserwatora w Parlamencie Europejskim, od maja do lipca 2004 sprawował mandat eurodeputowanego V kadencji w ramach delegacji krajowej[1].

W latach 1994–1996 stał na czele klubu parlamentarnego Partii Lewicy Demokratycznej (SDĽ), był także wiceprzewodniczącym tego ugrupowania (1996–1999). W 1999 założył własną partię o charakterze socjaldemokratycznym SMER, zostając jej przewodniczącym, a także przewodniczącym frakcji parlamentarnej.

W 2006 jego ugrupowanie wygrało wybory parlamentarne. Robert Fico zawarł koalicję z L’S-HZDS Vladimíra Mečiara i Słowacką Partią Narodową Jána Sloty (na skutek sojuszu z nacjonalistami SMER został czasowo zawieszony w prawach członkowskich w Partii Europejskich Socjalistów[2]). 4 lipca 2006 objął urząd premiera Słowacji. W 2010 jego partia ponownie zwyciężyła w wyborach parlamentarnych, jednak nie zdobyła większości miejsc w parlamencie. 14 czerwca 2010 prezydent Słowacji Ivan Gašparovič powierzył mu zadanie sformowania nowego rządu. Nie zdołał jednak utworzyć koalicji i 23 czerwca 2010 zrezygnował z misji. 8 lipca 2010 złożył na ręce prezydenta swoją dymisję. Na stanowisku premiera zastąpiła go Iveta Radičová, która stanęła na czele prawicowej koalicji czterech partii politycznych będących wcześniej w opozycji[3].

W 2012 jego partia wygrała przedterminowe wybory parlamentarne, rozpisane po rozpadzie centroprawicowej koalicji rządowej. SMER zdobył w nich bezwzględną większość mandatów w parlamencie, będąc w stanie samodzielnie utworzyć rząd[4][5]. 4 kwietnia 2012 Robert Fico ponownie objął urząd premiera Słowacji[6]. Jego nowy gabinet uzyskał wotum zaufania 15 maja 2012[7].

W grudniu 2013 ogłosił swój start w wyborach prezydenckich w 2014[8]. Robert Fico wygrał pierwszą turę głosowania, zdobywając 28,0% głosów. W drugiej turze przegrał jednak z niezależnym kandydatem Andrejem Kiską, otrzymując 40,61%.

W wyborach parlamentarnych w 2016 Robert Fico ponownie uzyskał mandat posła do Rady Narodowej[9]. Jego ugrupowanie zwyciężyło w tym głosowaniu, jednak utraciło większość w parlamencie. Nową umowę koalicyjną z partią SMER podpisały Słowacka Partia Narodowa, Most–Híd i SIEŤ[10]. Robert Fico pozostał na urzędzie premiera – 23 marca 2016 został zaprzysiężony jego trzeci rząd[11].

Życie prywatne[edytuj]

Robert Fico jest żonaty z Svetlaną, ma syna Michala.

Przypisy

  1. Profil na stronie Parlamentu Europejskiego. [dostęp 2015-12-26].
  2. SMER ukarany za koalicję ze skrajną prawicą. psz.pl, 17 października 2006. [dostęp 2015-12-26].
  3. Slovak president appoints liberal Radicova as PM (ang.). france24.com, 8 lipca 2010. [dostęp 2015-12-26].
  4. Počet a podiel platných hlasov odovzdaných pre politické strany (słow.). statistics.sk. [dostęp 2015-12-26].
  5. Fico może rządzić samodzielnie na Słowacji. polskieradio.pl, 11 marca 2012. [dostęp 2015-12-26].
  6. Słowacja: Robert Fico znów premierem. tvp.info, 4 kwietnia 2012. [dostęp 2015-12-26].
  7. Fico znów za sterami. Celuje w bogatych. tvn24.pl, 15 maja 2012. [dostęp 2015-12-26].
  8. Premier Słowacji chce być prezydentem Słowacji. wyborcza.pl, 24 grudnia 2013. [dostęp 2015-12-26].
  9. Voľby 2016: Pozrite si zoznam zvolených poslancov (słow.). sme.sk, 6 marca 2016. [dostęp 2016-03-06].
  10. REPORTÁŽ: Smer-SD, SNS, Most-Híd a #Sieť podpísali koaličnú dohodu (słow.). teraz.sk, 22 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].
  11. Prezident vymenoval novú vládu (słow.). pravda.sk, 23 marca 2016. [dostęp 2016-03-23].

Bibliografia[edytuj]