Robert Górski (komik)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy twórcy kabaretowego. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Robert Górski
Ilustracja
Robert Górski (2013)
Data i miejsce urodzenia 14 kwietnia 1971
Warszawa
Zawód artysta kabaretowy, scenarzysta
Zespół artystyczny
Kabaret Moralnego Niepokoju

Robert Górski, ps. „Góral” (ur. 14 kwietnia 1971[1] w Warszawie) – polski twórca kabaretowy, lider i autor większości tekstów Kabaretu Moralnego Niepokoju, scenarzysta i odtwórca głównej roli w serialu Ucho Prezesa.

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny robotniczej osiadłej w Warszawie w latach 60. Jego matka była krawcową, a ojciec kierowcą autobusu. Za namową matki ukończył technikum mechaniki precyzyjnej na Kamionku. Po maturze studiował geologię, ale jej nie ukończył. Później ukończył polonistykę na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W trakcie studiów polonistycznych wraz z kolegami-studentami założył Kabaret Moralnego Niepokoju, który początkowo działał jako kabaret studencki[2] przy samorządzie studenckim tego wydziału. Zanim zaczął utrzymywać się z twórczości kabaretowej, pracował jako copywriter[1] i autor kampanii reklamowych w agencji reklamowej Ammirati Puris Lintas Polska[3][4].

W latach 2003–2006 był twórcą scenariusza telewizyjnego programu rozrywkowego Tygodnik Moralnego Niepokoju, a następnie Miesięcznika Moralnego Niepokoju. Oprócz udziału w Tygodniku Moralnego Niepokoju prowadził z Andrzejem Poniedzielskim program TVP2 Kabaretowe kawałki. Przez krótki czas był też gościem programu TVN24 Szkło kontaktowe. Poza tym pisał scenariusze m.in. Mazurskiej Nocy Kabaretowej i kabaretonów podczas Krajowego Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, a także współtworzył z Adamem Małczykiem scenariusze do rozrywkowego programu telewizji TVN Maraton Uśmiechu.

W latach 2009–2012 razem z Marcinem Wójcikiem na antenie TVP2 prowadził Kabaretowy Klub Dwójki. Współprowadził wieczory kabaretowe transmitowane przez TVP, w tym m.in. Mazurską Noc Kabaretową w 2006 oraz kabaretony podczas festiwali w Opolu i Sopocie. W latach 2013–2014 i w 2016 prowadził niektóre odcinki programu TVP2 Dzięki Bogu już weekend[5]. W latach 2015–2016 razem z Marcinem Wójcikiem prowadził program Latający Klub Dwójki[6]. W 2016 występował w programie Polsatu Kabaret na żywo[7].

W 2003 grał Kolumba, jedną z głównych postaci filmu Baśń o ludziach stąd, zrealizowanego przez Wytwórnię A’Yoy. Występuje w improwizowanym kabaretowym serialu Spadkobiercy. W latach 2017–2019 tworzył internetowy serial polityczny Ucho Prezesa, w którym grał główną rolę[8].

W 2009 był jednym z jurorów 25. Przeglądu Kabaretów PaKA.

Opublikował, wraz z Mikołajem Cieślakiem i Przemysławem Borkowskim, tomik wierszy zatytułowany Zeszyt w trzy linie. Pisał także dla niewydawanego obecnie satyrycznego pisma „Chichot”. W listopadzie 2012 ukazała się książka Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne Moralnego Niepokoju, będąca zapisem rozmów Górskiego z Mariuszem Cieślikiem[9].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Był związany z graficzką Katarzyną Osipowicz. Mają syna Antoniego[1], który pojawił się gościnnie w Tygodniku Moralnego Niepokoju, mając kilka miesięcy. Potem był związany z Beatą Harasimowicz. 7 września 2019 poślubił dziennikarkę Monikę Sobień[10], którą poznał podczas wywiadu i z którą ma córkę Malinę (ur. 2019)[11].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

  • 2001: Nagroda za najlepszy tekst – Izba wytrzeźwień, Kolska na II Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Estradowej ZASP, Warszawa
  • 2005: Nagroda Dodatkowa Jury – Błękitny Melonik Charliego – za uczynienie zabawnym serialu HBO – na stojaka na VI Festiwalu Dobrego Humoru, Gdańsk
  • 2008: Grand Prix Festiwalu – Błękitny Melonik Charliego – za program Na stojaka (HBO Polska) na IX Festiwalu Dobrego Humoru, Gdańsk
  • 2009: Tytuł Gentlemana w show-biznesie – coroczne wyróżnienie przyznawane przez miesięcznik Gentleman
  • 2011: Tytuł „Przyjaciel UEFA EURO 2012”
  • 2011: Zwycięstwo w kategorii „Autor” w plebiscycie Złote Ireny

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Dubbing

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Mariusz Cieślik, Robert Górski: Jak zostałem premierem. Rozmowy pełne Moralnego Niepokoju. Wydawnictwo Znak, 2012. ISBN 978-83-2402-318-9.
  2. Agnieszka Kublik, „Ucho Prezesa”. Robert Górski: Mogę robić to, co chcę. Naprawdę jestem Człowiekiem Wolności, wyborcza.pl, 4 lutego 2017 [dostęp 2017-03-15].
  3. Robert Górski, Monika Sobień: Jak zostałem prezesem. Kulisy „Ucha Prezesa”, najpopularniejszego polskiego serialu. Warszawa: Czerwone i Czarne, 2019, s. 107. ISBN 978-83-66219-17-5.
  4. Robert Górski, Monika Sobień: Jak zostałem prezesem. Kulisy „Ucha Prezesa”, najpopularniejszego polskiego serialu. Warszawa: Czerwone i Czarne, 2019, s. 181. ISBN 978-83-66219-17-5.
  5. Robert Górki gwiazdą „Dzięki Bogu Już Weekend”. [dostęp 2013-09-08].
  6. „Latający Klub Dwójki”: Robert Górski zdradza kulisy odejścia z TVP (pol.). teleshow.wp.pl. [dostęp 2016-10-12].
  7. „Wszystkie dzieci nasze są” w „Kabarecie na Żywo” (pol.). polsat.pl. [dostęp 2016-10-09].
  8. Witold Stech, Ucho Prezesa. Zobacz nowy serial Ucho Prezesa na YouTube, silesion.pl [dostęp 2017-01-17].
  9. Na podstawie strony empik.com.
  10. Robert Górski wziął ślub. Aktor serialu "Ucho Prezesa" ożenił się z Moniką Sobień - Plejada.pl>, plejada.pl [dostęp 2019-09-09] (pol.).
  11. Sergiusz Królak: Robert Górski z „Ucha Prezesa” został ojcem (pol.). W: Plejada.pl [on-line]. plejada.pl, 2019-02-14. [dostęp 2019-02-14].
  12. Zeszyt w trzy linie, Lubimyczytać.pl [dostęp 2020-06-06].
  13. Jak zostałem premierem, www.empik.com [dostęp 2020-06-06] (pol.).
  14. Jak zostałem Prezesem, www.empik.com [dostęp 2020-06-06] (pol.).
  15. Badziewiakowie w filmpolski.pl.
  16. Strona wytwórni AYOY [dostęp 2009-04-07].
  17. Na podstawie Kabaret Moralnego Niepokoju – gwiazdy „Złotego środka”, Wirtualna Polska 27 lutego 2009 [dostęp 2009-04-08].
  18. Słodkie życie nie tylko w kabarecie (pol.). tvp.pl, 2013-12-23. [dostęp 2013-12-24].
  19. Ucho Prezesa - miniserial Roberta Górskiego zniknie z YouTube'a, naEKRANIE.pl [dostęp 2019-02-14] (pol.).
  20. Na podstawie oficjalnej strony Kabaretu Moralnego Niepokoju. Informacja z dnia 2008-12-14. [dostęp 2009-04-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]