Robert J. Lang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy amerykańskiego fizyka i origamisty. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Robert Lang przy tworzeniu flagi narodowej USA z 13 paskami i 50 gwiazdkami włącznie, używając pojedynczego arkusza papieru.

Dr Robert J. Lang (ur. 4 maja 1961) to amerykański fizyk, a także jeden z czołowych origamistów na świecie. Jest twórcą wielu szczegółowych projektów, głównie owadów i zwierząt. Przyczynił się też do opracowania praktycznych zastosowań technik używanych przy projektowaniu origami w nowoczesnej inżynierii.

Edukacja i zajmowane posady[edytuj]

Lang urodził się w Dayton, w stanie Ohio, a wychował w Atlancie[1]. Studiował elektrotechnikę na California Institute of Technology, gdzie poznał też swoją żonę, Diane[2]. W 1983 otrzymał amerykański odpowiednik tytułu magistra elektrotechniki w Stanford, a następnie, znów na CIT otrzymał doktorat z dziedziny optoelektroniki pracą naukową zatytułowaną Semiconductor Lasers: New Geometries and Spectral Properties (Lasery półprzewodnikowe: Nowe geometrie i właściwości spektralne)[2][3][4].

W 1988 Lang rozpoczął pracę w Jet Propulsion Laboratory, jednym z centrów badawczych NASA[2]. Pracował w Spectra diod Labs w San Jose w Kalifornii, a następnie na JDS Uniphase[5], korporacji zajmującej się inżynierią optyczną, także w San Jose[5][6].

Lang jest autorem lub współautorem autorem ponad 80 publikacji na temat laserów półprzewodnikowych, optyki i zintegrowanej optoelektroniki, posiada 46 patentów w tej dziedzinie[6].

W 2001 roku Lang definitywnie porzucił inżynierię, by zostać artystą i konsultantem origami. Jednakże, wciąż pozostaje aktywny w środowisku fizyków: jest redaktorem naczelnym Journal of Quantum Electronics i niepełnoetatowym konsultantem korporacji Cypress Semiconductor[6].

Aktualnie Robert Lang mieszka w Alamo w Kalifornii[1].

Origami[edytuj]

Robert Lang zainteresował się origami w wieku sześciu lat, kiedy to nauczyciel wyczerpał wszystkie inne metody, żeby znaleźć mu twórcze zajęcie podczas lekcji [2]. Już od wczesnych lat nastoletnich tworzył oryginale konstrukcje[2]. W czasie studiów w California Institute of Technology traktował origami jako odskocznię od stresów związanych z nauką. Wtedy też zawarł znajomości z innymi mistrzami origami, takimi jak Michael LaFosse, John Montroll, Joseph Wu i Paul Jackson poprzez Amerykańskie Centrum Origami, obecnie znany jako OrigamiUSA[2].

Podczas stażu doktorskiego w Niemczech Lang i jego żona przeżywali okres fascynacji szwarcwaldzkimi zegarami z kukułką. Lang stał się sensacją w świecie origamistów, kiedy z powodzeniem stworzył papierową replikę jednego z nich. Samo projektowanie zajęło mu trzy miesiące; właściwie zginanie papieru – sześć godzin[2].

Lang w pełni korzystał z nowoczesnych technologii w tworzeniu swojego origami, z użyciem lasera do precyzyjnego cięcia papieru włącznie[7].

Langa uznaje się jako jednego z czołowych teoretyków w tzw. matematyce origami. Rozwijał techniki algorytmizacji procesu projektowania origami[8], dowiódł też kompletność aksjomatu Huzita-Hattori[9].

Lang zajmuje się też poszukiwaniem zastosowań różnych teorii origami, które sam opracował, w prawdziwym świecie. Przykładem jest zaprojektowanie zginających się warstw materiału dla niemieckiego producenta poduszek powietrznych[3]. Pracował również w Lawrence Livermore National Laboratory w Livermore w Kalifornii, gdzie tworzony jest potężny teleskop kosmiczny, znany jako Eyeglass, ze stumetrowym, płaskim obiektywem w kształcie cienkiej membrany. Zespół poprosił go o pomoc w opracowaniu techniki, która umożliwiłaby zmieszczenie ogromnego teleskopu w małej rakiecie, która wyniesie go na orbitę, i jego rozwinięcie bez szkód w postaci fałd czy innych skaz na jego powierzchni[10].

Lang jest autorem lub współautorem autorem ośmiu książek i wielu artykułów o origami[1].

Bibliografia[edytuj]

  • Robert Lang: Origami insects and their kin: step-by-step instructions in over 1500 diagrams. New York: Dover Publications, 1995. ISBN 978-0-486-28602-0. (ang.)
  • Robert Lang, Robin Macey: The complete book of origami: step-by-step instructions in over 1000 diagrams: 37 original models. New York: Dover, 1988. ISBN 0-486-25837-8. (ang.)
  • Robert J. Lang: Origami design secrets: mathematical methods for an ancient art. Wellesley: A K Peters, 2003. ISBN 1-56881-194-2. (ang.)
  • Robert Lang: Origami in action: paper toys that fly, flap, gobble, and inflate. New York: St. Martin's Griffin, 1997. ISBN 0-312-15618-9. (ang.)
  • John Montroll, Robert Lang: Origami sea life. New York: Dover, 1991. ISBN 0-486-26765-2. (ang.)
  • Robert Lang: Origami insects and their kin: step-by-step instructions in over 1500 diagrams. New York: Dover Publications, 1995. ISBN 0-486-28602-9. (ang.)

Przypisy

  1. a b c Robert J. Lang: About the Artist. Robert J. Lang Origami, 2007. [dostęp 2007-04-12].
  2. a b c d e f g Susan Orlean: The Origami Lab. W: Onward and Upward With the Arts [on-line]. The New Yorker, 19 lutego 2007. [dostęp 2007-04-11]. s. str. 2.
  3. a b Kirsten Sanford, Justin Jackson: Wywiad. 7 lipca 2005. [dostęp 04-12].
  4. Lang, R.J.: Semiconductor lasers: new geometries and spectral properties. 1 stycznia 1986. [dostęp 20 lipca 2009].
  5. a b Susan Orlean: The Origami Lab. W: Onward and Upward With the Arts [on-line]. The New Yorker, 19 lutego 2007. [dostęp 2007-04-11]. s. (str. 1).
  6. a b c Susan Orlean: The Origami Lab. W: Onward and Upward With the Arts [on-line]. The New Yorker, 19 lutego 2007. [dostęp 2007-04-11]. s. (page 4).
  7. Susan Orlean: The Origami Lab. W: Onward and Upward With the Arts [on-line]. The New Yorker, 19 lutego 2007. [dostęp 2007-04-11]. s. (page 3).
  8. Thomas Hull: Origami Mathematics. Merrimack College, 29 listopada 2003. [dostęp 2007-04-12].
  9. Lang, Robert J.. (pdf). „Origami and Geometric Constructions”, 2003. Robert J. Lang. [dostęp 2007-04-12]. 
  10. Robert Roy Britt: Origami Astronomy: The Art and Science of a Giant Folding Space Telescope. W: Tech Wednesday [on-line]. Space.com, 20 lutego 2002. [dostęp 2007-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-06-06)].

Linki zewnętrzne[edytuj]