Robert Mirzyński
| Data i miejsce urodzenia |
11 września 1968 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
30 marca 2019 |
| Przyczyna śmierci |
Wieloletnia walka z chorobą nowotworową |
| Miejsce spoczynku |
Cmentarz Junikowo, Poznań, Wilkopolska, Polska |
| Zawód, zajęcie |
dziennikarz, politolog, reżyser teatralny i radiowy, scenarzysta, spiker, redaktor kulturalny, wykładowca UAM, dyrektor CTK TRAKT |
| Miejsce zamieszkania |
Poznań, Kiekrz (Rokietnica) |
| Narodowość |
Polska, Polak |
| Tytuł naukowy |
Magister |
| Edukacja |
Wyższe magisterskie z politologii |
| Uczelnia |
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu |
| Wydział |
Wydział Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM w Poznaniu |
| Stanowisko |
Wykładowca UAM, Redaktor kulturowy w Radiu Merkury, Reżyser teatralny, |
| Pracodawca |
Radio Merkury, Radio S, Centrum Turystyki Kultorowej "TRAKT", Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Mój Teatr |
| Rodzice |
Leszek Mirzyński, Wanda Mirzyńska |
| Małżeństwo |
Lidia Mirzyńska |
| Dzieci |
Stanisław Mirzyński |
| Odznaczenia | |
| Grand Prix na sopockim Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji „Dwa Teatry” za słuchowisko "Kot mi schudł" według monodramu Katarzyny Grocholi, Medal Młodej Sztuki, Nagroda prezydenta Gdańska za zajęcie I miejsce w konkursie „Drogi do wolności – 25 lat Solidarności” za scenariusz słuchowiska Pomost | |
Robert Mirzyński (ur. 11 września 1968 w Poznaniu[1], zm. 30 marca 2019 tamże[2]) – Z wykształcenia politolog, nagradzany polski dziennikarz radiowy, spiker, dokumentalista, reżyser, autor wielu słuchowisk i sztuk teatralnych, związany na początku swojej kariery z Radiem S, a potem przez ponad 20 lat z Radiem Merkury. Reżyser megaprodukcji audiobooka "Korona śniegu i krwi" na bazie książki Elżbiety Cherezińskiej o tym samym tytule, zrealizowaną we współprazy z wydawnictwem ZYSK i s-ka. Był dyrektorem Centrum Turystyki Kulturowej Trakt[3], któremu podlega Brama Poznania ICHOT[4]. Współpracował z poznańskim teatrem offowym Mój Teatr[5], a także z wieloma aktorami polskiej sceny teatralnej i filmowej np. z Michałem Grudzińskim (znanym m.in. z roli dziadka w kultowym serialu TVP 2 - „Rodzinka.pl”).
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Syn Leszka i Wandy Mirzyńskich[1]. Ukończył IX Liceum Ogólnokształcące im. Karola Libelta w Poznaniu[6]. Ukończył Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, na wydziale Politologii z tytułem magistra. Od roku 1994 związany był z radiem[7]. Początkowo pracował jako dziennikarz poznańskiego Radia S[8], gdzie prowadził serie top listy przebojów pt."S-TOP lista przebojów Radia S" wraz z Szymonem "Sajmonem" Lewickim, Maciejem Narożnym oraz Anna Karolina Kłys. W 2004 podjął pracę w Dziale Kultury Radia Merkury[6], regionalnej rozgłośni Polskiego Radia w Poznaniu. Jako autor słuchowisk, audycji o książkach, w tym wspólnie z Anną Gruszecką przygotowywał program o książkach Oczy w słup[6], reportaży literackich, historycznych, rozrywkowych i codziennego magazynu kulturalno-publicystycznego.
W 2001 zdobył Grand Prix na sopockim Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji „Dwa Teatry” za słuchowisko Kot mi schudł[5] według monodramu Katarzyny Grocholi. W 2004 na tym samym festiwalu otrzymał nagrodę za reżyserię słuchowiska Kapelusz i ciasteczko wg opowiadania Józefa Hena Człowiek, który miał powiesić Greisera. Rok potem (2005) ta produkcja radiowa reprezentowała polską radiofonię na Festiwalu Prix Italia w Mediolanie[5].
W 2002 został uhonorowany Medalem Młodej Sztuki. W 2005 odebrał nagrodę prezydenta Gdańska i zajął I miejsce w konkursie „Drogi do wolności – 25 lat Solidarności” za scenariusz słuchowiska Pomost[5].
Wyreżyserowane przez niego słuchowiska Czarny czwartek i Opozycjonista zostały uhonorowane nagrodą dla producenta na festiwalu „Dwa Teatry – Sopot 2007”[5][6].
W swoim dorobku miał też produkcje dla dzieci, w tym cykl 11 mikrosłuchowisk wg mało znanych opowiadań Hansa Christiana Andersena i słuchowisko Nic, Dzika mrówka, Adam i Ewa na podstawie sztuki Maliny Prześlugi. Jego realizacja była wspólnym przedsięwzięciem produkcyjnym poznańskiej rozgłośni Merkury Polskie Radio oraz Centrum Sztuki Dziecka. Był również autorem i reżyserem słuchowiska pt. Igraszki z aniołem, w którym w głównego bohatera wcielił się Michał Grudziński[8], w adaptacji teatralnej tego słuchowiska wystąpił Lech Gwit[9], a także napisał scenariusz do kilku odcinków serialu telewizyjnego Dwie strony medalu (2006-2007)[10].
W czerwcu 2013 objął funkcję dyrektora Centrum Turystyki Kulturowej TRAKT[3], kontynuował i dokończył projekt Bramy Poznania zwieńczony uruchomieniem obiektu w maju 2014. Jego działania przyniosły wiele nagród i wyróżnień dla Bramy Poznania, w tym w konkursie Polskiej Organizacji Turystycznej na Najlepszy Produkt Turystyczny w kategorii „obiekt turystyczny 2014”, tytuł plebiscytu National Geographic „7 Nowych Cudów Polski 2014” czy wyróżnienie Certyfikatem Jakości 2016 przez portal TripAdvisor.
Od 2013 chorował na nowotwór jelita grubego[11]. Przeszedł chemioterapie, radioterapie i zabiegi chirurgiczne. Po operacji przerzutów na kręgosłup, którą miał w listopadzie 2018, nie mógł chodzić[11]. Po tym jak wyczerpały się już wszystkie możliwości refundowanej w Polsce terapii, jego przyjaciele wspólne z jego rodziną przez portal charytatywny Siepomaga.pl rozpoczęli zbiórkę pieniędzy na leczenie za pomocą drogiego leku sprowadzanego z zagranicy[11]. Zmarł 30 marca 2019 w wieku 50 lat[4]. Został pochowany 4 kwietnia na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Mirzyński Robert [online], rejestry-notarialne.pl, 23 kwietnia 2019 [dostęp 2024-03-31].
- ↑ a b Robert Mirzyński w bazie filmpolski.pl
- ↑ a b BOK: Robert Mirzyński z Radia Merkury szefem Centrum Turystyki Kulturowej Trakt. Głos Wielkopolski, 2013-05-20. [dostęp 2019-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)].
- ↑ a b Marta Kaźmierska: Robert Mirzyński nie żyje. Był dyrektorem Bramy Poznania. Gazeta Wyborcza, 2019-03-30. [dostęp 2019-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)]. (pol.).
- ↑ a b c d e Zespół Mojego Teatru. Mój Teatr. [dostęp 2017-11-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)]. (pol.).
- ↑ a b c d Violetta Szostak: Nie żyje Robert Mirzyński. Radio Poznań, 2019-02-22. [dostęp 2019-03-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)]. (pol.).
- ↑ Czarny czwartek (Polskie Radio Merkury). Polskie Radio Online. [dostęp 2017-11-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)]. (pol.).
- ↑ a b „Igraszki z aniołem” - Radio Merkury Poznań. Radio Merkury Poznań. [dostęp 2011-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-05-06)]. (pol.).
- ↑ Repertuar - Spektakle [online], Mój Teatr [dostęp 2017-11-26] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-28] (pol.).
- ↑ Robert Mirzyński w bazie Filmweb
- ↑ a b c Violetta Szostak: Radiowiec i dyrektor Bramy Poznania choruje na nowotwór. Terapia jest refundowana w 23 krajach Unii. Ale nie w Polsce. Gazeta Wyborcza, 2019-02-22. [dostęp 2019-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-28)]. (pol.).