Robert i Bertrand

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Robert i Bertrand
Gatunek komedia
Data premiery 12 stycznia 1938
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 37 min (80 min)
Reżyseria Mieczysław Krawicz
Scenariusz Jan Fethke,
Napoleon Sądek
Główne role Helena Grossówna,
Eugeniusz Bodo,
Adolf Dymsza
Muzyka Henryk Wars
Zdjęcia Stanisław Lipiński
Scenografia Jacek Rotmil,
Stefan Norris
Produkcja Józef Rosen
(kierownik produkcji)

Robert i Bertrand – polski film fabularny z 1938 roku. Przedwojenna komedia filmowa. Film powstał na podstawie wodewilu Johanna Nepomuka Nestroya. Pochodzi z niego kilka popularnych piosenek (Zakochany złodziej). Z oryginalnego filmu, trwającego nieco ponad 80 minut, w polskich zbiorach zachowało się jedynie 37 minut. Niemal kompletną kopię filmu odnaleziono w zbiorach Instytutu Polskiego w Londynie, który w lutym 2017 roku przekazał ją (wraz z innymi filmami) Filmotece Narodowej[1][2].

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Irena - młoda, początkująca powieściopisarka z zamożnego domu - szuka natchnienia do napisania powieści kryminalnej. Na prowincji przypadkowo zaznajamiają się Bertrand, zredukowany urzędnik - obecnie zajmujący się obnośną sprzedażą krawatów i Robert, zawodowy sprzedawca takiego samego towaru. Zawierają doraźną spółkę handlową i w poszukiwaniu klientów trafiają na pobliskie wiejskie wesele. Podczas uroczystości weselnej giną pieniądze, a podejrzani o tę kradzież Robert i Bertrand trafiają do miejscowego aresztu, w którym ukryła się szukająca wrażeń Irena. Oni biorą ją za złodziejkę i starają się nawrócić ją na uczciwą drogę, a ona ma te same zamiary wobec nich. Co więcej, Bertrand zakochuje się w Irenie. Z wzajemnością.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]